Μπορείς να σπάσεις το ρεκόρ μου

Μάικλ Τζόνσον και Κώστας Κεντέρης. Ο παγκόσμιος ρέκορντμαν του αθλήματος των 200 μ. μιλάει με τον Έλληνα σπρίντερ, που αγγίζει τη δόξα του

Αποκαλυπτικός ήταν ο διάλογος μεταξύ Κώστα Κεντέρη και Μάικλ Τζόνσον, στο
Μόναχο, στη διάρκεια της βραδιάς που οργάνωσε το προεδρείο της επιτροπής
κλασικού αθλητισμού με επικεφαλής τον Τζιάνι Μέρλο, εκλεκτό συνάδελφο. Ο
παγκόσμιος πρωταθλητής και Ολυμπιονίκης από τις ΗΠΑ απένειμε το έπαθλο της
AIPS στον Έλληνα Ολυμπιονίκη και πρωταθλητή Ευρώπης στα 200 μ.

Ο Ιταλός συνάδελφος είχε την καλοσύνη να μας μεταφέρει χαρακτηριστικούς
διαλόγους και στιγμιότυπα από τη συνάντηση των δύο αστεριών του παγκοσμίου
αθλητισμού.

Ο Τζιάνι Μέρλο αρχικά μάς μετέφερε τις δηλώσεις του Μάικλ Τζόνσον για τη νίκη
του Κεντέρη, καθώς και τις εντυπώσεις του Αμερικανού πρωταθλητή για τον χρόνο
που πέτυχε στον τελικό των 200 μ. στο Μόναχο ο πρωταθλητής μας.

«Τώρα ο Κεντέρης μπήκε στο κλαμπ των μεγάλων δρομέων ταχύτητας. Πρώτα νίκησε
στους Ολυμπιακούς Αγώνες και μετά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Το γεγονός, όμως,
ότι δεν είχε πετύχει χρόνο κάτω των 20” τον περιόριζε σ’ αυτό που είχε
σημειώσει μέχρι τότε. Ήταν απλώς ένας καλός σπρίντερ», δήλωσε ο Τζόνσον και
συνέχισε: «Ξέρω πως η γνώμη μου δεν άρεσε στους Έλληνες – είπε ο Αμερικανός
Ολυμπιονίκης – πλην, όμως, εγώ έκανα σχόλιο για τη μέχρι εκείνη την ώρα
απόδοση του Κωνσταντίνου. Κάτι του έλειπε. Πιστεύω ότι τώρα τα έχει όλα και
γι’ αυτό τον αξιολογώ ως έναν πολύ μεγάλο αθλητή. Έναν αθλητή της δικής μας
κατηγορίας. Του δικού μας κλαμπ…».

Ο διάλογος αυτός που έγινε στο ρεστοράν «Κάφερ» του Μονάχου στη διάρκεια του
δείπνου προς τιμήν των πρωταθλητών απ’ όλη την Ευρώπη και είχε τον χαρακτήρα
που καθιερώθηκε από την AIPS και τον πρόεδρο της επιτροπής αθλητισμού Τζιάνι
Μέρλο, δηλαδή, να φέρει πιο κοντά τους αθλητές που κατά το παρελθόν διέπρεψαν
σε συγκεκριμένα αγωνίσματα, δεν σταμάτησε εδώ.

Στη συνέχεια, Κεντέρης και Τζόνσον συνομίλησαν για αρκετό χρονικό διάστημα και
αντάλλαξαν όχι μόνο φιλοφρονήσεις, αλλά και απόψεις για το αγώνισμα του Έλληνα
πρωταθλητή.

Τζόνσον: «Κωνσταντίνε, θα καταρρίψεις το ρεκόρ μου; Πώς το βλέπεις; Εγώ
πιστεύω ότι έχεις τη δυνατότητα».

Κεντέρης: «Ειλικρινά σου λέω, δεν μπορώ να σου πω με βεβαιότητα αυτή τη
στιγμή πώς θα είμαι ύστερα από έναν μήνα ή έναν χρόνο. Πάντως, θα προσπαθήσω
και είναι ένας από τους στόχους μου».

Τζόνσον: «Εγώ, πάντως, θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σου. Αν
καταρριφθεί το ρεκόρ μου δεν με πολυνοιάζει. Αργά ή γρήγορα αυτό θα γίνει. Αν
είσαι εσύ που θα το καταρρίψεις, θα είμαι ο πρώτος που θα σε συγχαρώ. Αν
ήμουνα εν ενεργεία θα μ’ ενοχλούσε να χάσω ένα ρεκόρ. Τώρα αισθάνομαι πιο
ήρεμος».

Κεντέρης: «Δεν προγραμματίζω ποτέ. Βάζω μονάχα τους στόχους από χρονιά
σε χρονιά. Πιστεύω ότι τα ρεκόρ έρχονται μονάχα αν συνοδεύονται από νίκες.
Γιατί νομίζω πως το άγχος και το πείσμα είναι αυτά που σε κάνουν να βάζεις
όλες σου τις δυνάμεις και σε υποχρεώνουν να φθάνεις στο ανώτερο επίπεδο
απόδοσης. Και εσύ, άλλωστε, Μάικλ το ίδιο δεν έκανες;».

Τζόνσον: «Εσύ έχει ένα στυλ στη διάρκεια της διαδρομής τελείως
διαφορετικό από το δικό μου και γενικά το αμερικανικό. Κρατάς τα μπράτσα
χαμηλά, αντίθετα από μας, χωρίς να σπαταλάς ενέργεια με άσκοπες κινήσεις».

Κεντέρης: «Συγγνώμη, Μάικλ. Σε τι χρόνο πέρασες στην Ατλάντα τα 100 μ.
τρέχοντας το διακοσάρι; Τότε αν θυμάμαι καλά δημιούργησες παγκόσμιο ρεκόρ με
19.32».

Τζόνσον: «Πέρασα τα 100 μ. σε 10.1, ενώ συνήθως έτρεχα αυτή την
απόσταση σε 10.2 ή και ακόμα σε 10.3».

Ο Κεντέρης έκανε ένα σύντομο υπολογισμό της δικής του κούρσας στο Μόναχο και
απάντησε στον Αμερικανό πρωταθλητή ότι εκείνος έκανε 10.3. «Πρέπει να
βελτιωθώ, κυρίως στη στροφή για να βρεθώ πιο κοντά στον χρόνο αυτό. Ιδιαίτερα,
όμως, θα πρέπει να δώσω μεγάλη προσοχή στις ατμοσφαιρικές συνθήκες της
προηγούμενης νύχτας και κυρίως να είναι ευνοϊκές. Όχι όπως στη δική μου
περίπτωση εδώ στο Μόναχο που είχα κόντρα τον καιρό».

Τζόνσον: «Έχεις καιρό για να τα καταφέρεις. Εγώ είχα τη μεγάλη ευκαιρία
της ζωής μου μέσα στο σπίτι μου στην Ατλάντα. Δηλαδή, όπως και εσύ έχεις την
ανάλογη μεγάλη ευκαιρία της ζωής σου στο δικό σου σπίτι, στην Αθήνα, στους
Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Μην πιστεύεις, φυσικά, πως τα πράγματα θα είναι
για σένα τότε καλύτερα απ’ ό,τι σε μένα στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα, γιατί
θα έχεις μεγαλύτερο άγχος παρά ποτέ. Ένα άγχος, πιστεύω, πολύ πιο γλυκό από
άλλες αναμετρήσεις και κούρσες… Θα με θυμηθείς. Όπως πρέπει να θυμάσαι ότι
για να επιτύχεις τους στόχους σου πρέπει να νικήσεις πρώτα τους Κρόουφορντ και
Μίλερ. Δεν είναι καθόλου εύκολοι αντίπαλοι».

Ο Κώστας Κεντέρης ευχαρίστησε μ’ ένα πλατύ χαμόγελο τον μεγάλο Αμερικανό
αθλητή και του υποσχέθηκε ότι θα θυμάται τα λόγια του και τις συμβουλές του,
δίνοντάς του ραντεβού, ως δικός του προσκεκλημένος στην Αθήνα, το 2004.

Τζόνσον: «Θα είμαι και εγώ εκεί, Κώστας…. Καλή τύχη!».

ΚΕΝΤΕΡΗΣ

Τώρα ξεκούραση

Δεν προηγήθηκε μόνο των αντιπάλων του στα 200μ. του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος
που έληξε στο Μόναχο ο Κώστας Κεντέρης αλλά και της επιστροφής της ελληνικής
αποστολής στην Αθήνα, αφού είναι ήδη πίσω από χθες ενώ ο κύριος όγκος της
αποστολής αναμενόταν τις πρωινές ώρες σήμερα.

Στις δηλώσεις του στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» ο χρυσός Ολυμπιονίκης
2000, πρωταθλητής κόσμου 2001 και πλέον πρωταθλητής Ευρώπης 2002, τόνισε:
«Ευτυχώς για μένα ο στόχος της χρονιάς πέτυχε απόλυτα αφού βρέθηκα στην
καλύτερη κατάσταση την κατάλληλη στιγμή. Αυτό με κάνει ευτυχισμένο. Δεν πήγα
όμως μόνο εγώ καλά. Όλη η ομάδα έκανε καλή εμφάνιση και καταξιώθηκε στον
διεθνή χώρο».

Όσο για την αγάπη του κόσμου προς το πρόσωπό του που εκδηλώθηκε και από τους
πολυάριθμους ομογενείς στο Μόναχο, ο Κεντέρης είπε: «Η αγάπη του κόσμου για
μένα είναι μεγάλη και αυτό μου δίνει δύναμη να συνεχίσω την προσπάθεια με
ακόμη μεγαλύτερη ένταση για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του χρόνου στο Παρίσι.
Εύχομαι να είμαι γερός και να μπορέσω να δώσω και εκεί το παρών. Τώρα προέχει
να ξεκουραστώ και να γεμίσω τις μπαταρίες μου».

Επίσης νωρίτερα επέστρεψε χθες και ο Αλέξανδρος Παπαδημητρίου ο οποίος κέρδισε
πλέον μια θέση στο πάνθεον των κορυφαίων Ελλήνων αθλητών με το χάλκινο
μετάλλιο που κατέκτησε στη σφυροβολία. Στις δηλώσεις του υπογράμμισε: «Είχα
άγχος, μπήκα στην οκτάδα δύσκολα αλλά τότε κατάλαβα ότι ο αγώνας ήταν στα
μέτρα μου και αγωνίσθηκα όπως έπρεπε για να έλθει η μεγάλη βολή και το
μετάλλιο. Είμαι πολύ χαρούμενος και πλέον μπορώ να πω ότι δεν φοβάμαι κανένα αντίπαλο».