Οι… λογοκριτές τρελάθηκαν

![]() |
Τη συνδρομή ψυχοθεραπεύτριας ζήτησε το Βρετανικό Συμβούλιο Χαρακτηρισμού
Ταινιών (το συμβούλιο λογοκρισίας, με άλλα λόγια), που φοβάται ότι η ψυχική
υγεία των λογοκριτών του απειλείται από τις καθημερινές ισχυρές δόσεις βίας
και σεξ.
Σκληρά πορνό, πολεμική βία και διεστραμμένα βαμπίρ – όλα αυτά είναι τόσο πολλά
ώστε δεν μπορεί να τ’ αντέξουν οι δεκαέξι λογοκριτές πλήρους απασχόλησης που
εργάζονται οκτώ ώρες την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα, παρακολουθώντας
άγρυπνα την παραγωγή ταινιών και βίντεο. Έτσι το Συμβούλιο προσέλαβε
ψυχοθεραπεύτρια, η οποία έκανε την ήδη πρώτη συνεδρία της με τα μέλη του στα
τέλη του περασμένου μήνα. Όσοι από τους λογοκριτές αισθάνονται ότι είναι σε
ιδιαίτερα κακή κατάσταση από τη διαρκή έκθεση στη βαρβαρότητα και στο σεξ
μπορούν να συναντούν την ψυχοθεραπεύτρια και κατ’ ιδίαν.
«Οι λογοκριτές έχουν πια τρελαθεί», λέει κάποιος από το περιβάλλον τους. «Η
πίεση είναι αφόρητη. Συχνά είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθούν όλη μέρα σκληρά
πορνό. Το πνευματικό περιεχόμενο που είχε κάποτε αυτή η δουλειά δεν υπάρχει
πια».
Κάποτε οι λογοκριτές παρακολουθούσαν ταινίες σε μικρές αίθουσες προβολής στον
χώρο εργασίας τους. Τώρα, με την έλευση του βίντεο και του DVD, οι λογοκριτές
παίρνουν δουλειά και στο σπίτι. Έτσι, πολλοί από αυτούς παρακολουθούν μέχρι
και 10.000 ταινίες και βιντεοταινίες τον χρόνο.
Οι μαρτυρίες
Η Μάγκι Μιλς, πρώην λογοκρίτρια, ακόμη δεν μπορεί να ξεχάσει την πρώτη
εμπειρία της. «Την πρώτη κιόλας μέρα στη δουλειά είχα αρρωστήσει, όταν είδα
μια σκηνή με ένα σπασμένο μπουκάλι σε μια ταινία για τον Τζακ τον
Αντεροβγάλτη», λέει.
Ο Ρίτσαρντ Φάλκον, λογοκριτής μέχρι το 1997, υποστηρίζει ότι φταίει η
φιλελευθεροποίηση της πορνογραφίας. «Στα δικά μου χρόνια», λέει, «ποτέ δεν
είχαμε νιώσει ότι η δουλειά μας μάς έβλαπτε ψυχολογικά. Όμως, τότε
απαγορευόταν να φαίνεται στην ταινία οτιδήποτε υπονοούσε ακόμη και μια απλή
στύση».
© The Times, 2002













