o υποψήφιος «Διαβατήριο» τα μόρια

Με τα μόρια «αγκαλιά» θα φύγουν για διακοπές οι υποψήφιοι, αφού αυτός ο «μαγικός» αριθμός θα τους ανοίξει ή όχι την πόρτα της Σχολής που έχουν επιλέξει

Καλά όσο κρατούσαν οι εξετάσεις. Σε είχαν όλοι στα όπα όπα: τι θέλει το παιδί,
να μην το πιέσουμε, να μην το αγχώσουμε, να είναι ήρεμο, για να συγκεντρωθεί,
να αποδώσει. Μεγαλεία, χλίδα! Ό,τι ήθελες γινόταν, εσύ απλώς έδινες
παραγγελιές. Όπως και να το κάνουμε, όσο κράτησε, όλα ήταν ωραία.

Τώρα όμως οι εξετάσεις πέρασαν, οι βαθμοί βγήκαν, οι γονείς έπαθαν αμόκ, οι
αριθμομηχανές στέναξαν: τόσο πήρες στα Μαθηματικά, τόσο στη Βιολογία, επί
τόσο… ίσον τόσο, το σύνολον: κάποιες χιλιάδες μόρια. Για ένα περίπου μήνα
όλοι σε ρωτούν: say the password: εσύ, πόσα μόρια έπιασες; Κι εσύ πρέπει να
λες το magic number! Παύεις να είσαι η Άννα, ο Γιάννης, η Μαρία, ο Μιχάλης:
είσαι απλώς… τα μόριά σου!!

* Περίπτωση 1η: Άννα Χ. Σκαρφάλωσε στα 18.970 μόρια. Βασίλισσα. Μπαίνει όπου
θέλει, ψάχνεται στο 1ο Πεδίο.

* Περίπτωση 2η: Γιάννης Ψ. Ασαφής κατάσταση με 16.035 μόρια. Θέλει Τεχνολογία,
το θέμα όμως είναι και τι πιάνει.

* Περίπτωση 3η: Μαρία Φ. Έπιασε τα οριακά 12.475 μόρια. Τσίμα τσίμα να μπει
κάπου. Ίσως ξαναδώσει.

* Περίπτωση 4η: Μιχάλης Α. 8.743 μόρια. Panic. Θέλει οποιαδήποτε Σχολή όπου
μπαίνει.

Και ξαφνικά βλέπεις με τρόμο όλη σου την ύπαρξη να συμπυκνώνεται σ’ έναν
αριθμό μορίων. Ο κάθε υποψήφιος «τιμάται» όσο και τα μόρια που έπιασε. Η
προσωπικότητα, οι προσπάθειες, τα όνειρά σου συμψηφίζονται σ’ ένα νούμερο. Ένα
απλό νούμερο, που όμως κόλλησε πάνω σου, έγινε καθρέφτης και ταμπέλα σου,
τουλάχιστον μέχρι να περάσει αυτή η φάση. Τώρα, άρον τα μόριά σου και…
προχώρα!

Αν το νούμερο είναι τετραψήφιο, έχεις αυτόματα μπει στην κάστα των
«αποτυχημένων»: Πού πας με 8.743 μόρια; Κάτι τελευταία ΤΕΙ μπορείς να πιάσεις
κι αυτά με το ζόρι. Εσύ το μόνο που θέλεις είναι να κρυφτείς μέχρι να περάσει
αυτό το καλοκαίρι που όλοι σε ρωτούν πόσα μόρια έπιασες κι αν μπαίνεις, και
πού, και πώς, και τι…

Αν πάλι είσαι πάνω από τα 10.000 μόρια, κάτι ψιλογίνεται. Αισθάνεσαι μεγάλη
μιζέρια με 12.475, απλώς δεν πάτωσες εντελώς. Κοιτάς, βέβαια, να περάσεις
κάπου και μετά… βλέπεις. Πάντως σου έχει ήδη μείνει μια γεύση αποτυχίας,
πάλι δεν τα κατάφερες, τι πάει στραβά με σένα; Γιατί αυτός ο Γιάννης έπιασε
16.035 μόρια;

Ο οποίος Γιάννης, παρεμπιπτόντως, καθόλου ευχαριστημένος δεν είναι και ούτε
και οι γονείς του, αλλά τι να πουν… ΟΚ, μπαίνει σε διάφορες Σχολές, αλλά όχι
στις «καλές». Άσε που τον περίμεναν για παραπάνω και τους απογοήτευσε κι
απογοητεύτηκε. Τελικά και αυτός αποτυχία έχει εισπράξει. Μια χρυσή μετριότητα,
αυτό είναι; Και όλα αυτά με τα οποία ασχολείται, τα καταφέρνει, τα προτιμάει,
πού πήγαν και θάφτηκαν και κανείς δεν μιλάει γι’ αυτά;

Κι έχεις και την Άννα με 18.970 να αγχώνεται αν πρέπει να δηλώσει Νομική ή
Ψυχολογία. Με τόσα μόρια, όπου θέλει πάει, όλες τις Σχολές τις πιάνει. Πολύ
καλό αυτό για το αυτοσυναίσθημα. Σε ανεβάζει, ως πότε όμως; Άραγε, εσένα με
19.000 μόρια σού επιτρέπεται να χαλαρώσεις, να κάνεις βλακείες, να
τεμπελιάσεις, να τα φτύσεις; Ή βρίσκεσαι παγιδευμένη στην εικόνα της
τελειότητας και όλοι από σένα περιμένουν το άριστο, το τέλειο, το δύσκολο;

Τι ζωή, Χριστέ μου!

Δεν θα τελειώσει επιτέλους αυτή η φάση με τις εξετάσεις; Δεν θα μεγαλώσεις
κάποτε να μη σε ρωτάνε όλοι πόσα μόρια πιάνεις; Σε ποια Σχολή μπαίνεις; Αν θα
ξαναδώσεις και άλλα τέτοια διάφορα. Τότε, θα…

Προς το παρόν μόνον οι διακοπές σε σώζουν!! Ξέχνα τα μόρια, φρόντισε να είσαι
ο εαυτός σου και ξεκίνα να κατακτήσεις τη ζωή που σε περιμένει – με ή χωρίς
μόρια! Καλό Καλοκαίρι!

Η Κατερίνα Κεδράκα είναι σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού.