Δρόμοι

Δακρυσμένα…

… αγάλματα της Παρθένου Μαρίας – όπου και αν διαβάζουμε τέτοια, δεν μας
ξαφνιάζουν πια, δεν αποτελούν είδηση. Γιατί θα τα βρούμε παντού, από τη
Σικελία και τα Βαλκάνια, μέχρι το Τορόντο του Καναδά. Το παράξενο λοιπόν δεν
είναι πως δάκρυσε το Τείχος των Δακρύων στην Ιερουσαλήμ, έξι μέρες συνέχεια,
αλλά πως αυτά τα δάκρυα δεν ήταν από αίμα. Οι πιστοί τα είδαν αυτά τα δάκρυα
ένα σαββατιάτικο πρωινό – τα είδε και ο Ούβε Σίμον-Νέτο, δημοσιογράφος του
Πρακτορείου Ηνωμένος Τύπος -, μια πελώρια υγρή κηλίδα πάνω στις πανάρχαιες
πέτρες του δυτικού τείχους, που μεγάλωνε ολοένα μπροστά στα μάτια τους και
έκανε τους αρμοδίους να τρέχουν θορυβημένοι πάνω κάτω αναζητώντας την αιτία.

Οι αρμόδιοι…

… στα κρυφά, πήγαν και ρώτησαν στο γειτονικό παλαιστινιακό τέμενος μήπως
έσταζε κάποιος σωλήνας. «Όχι, δεν είναι από εμάς», είπαν στους Εβραίους οι
Παλαιστίνιοι, αφού εξέτασαν τις σωληνώσεις τους. Έτσι, ο ραβίνος του τείχους
άρχισε να αναρωτιέται μήπως ήταν αυτό κάποιο θεϊκό σημάδι, μήπως το τείχος
έκλαιγε για την κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Την ίδια ώρα, Εβραίοι
μυστικιστές έλεγαν από στόμα σε στόμα πως τα δάκρυα ήταν ένα σημάδι για την
επικείμενη έλευση του Μεσσία. Οι χριστιανοί συμφώνησαν εν μέρει μαζί τους,
βάζοντας όμως τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού στη θέση του Μεσσία. Πιστοί και
από τις δύο θρησκείες συνέρρεαν στο τείχος κατά εκατοντάδες. Μονάχα άλλη μια
φορά έχει συμβεί αυτό στην ιστορία έλεγαν, όταν οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν τον
ναό, το 70 μ.Χ.

Τα κόλπα…

… που είναι γνωστό πως γίνονται στην καθολική Ιταλία με κάτι τέτοια τάχα μου
«θεϊκά δάκρυα» δεν λένε να σβήσουν την πίστη των ανθρώπων. Σε καιρούς
αστάθειας και αγωνίας, δύσκολα μπορεί να ξεχωρίσει κανείς την πίστη από τις
προλήψεις. Μα αν λάβουμε υπόψη πόσο αυστηρά φρουρείται το Τείχος των Δακρύων,
ποιος απατεώνας θα τολμούσε άραγε να πλησιάσει και να το βεβηλώσει με ένα τόσο
φτηνό κόλπο; Άλλωστε, πράγματα και θαύματα συμβαίνουν στους Αγίους Τόπους.
Όπως τότε που είχε δακρύσει η εικόνα του Χριστού, στον Ναό της Γεννήσεως στη
Βηθλεέμ. Την είδαν οι χριστιανοί, την είδαν οι μουσουλμάνοι, την είδαν και οι
Εβραίοι. Και τρόμαξαν όλοι το ίδιο.

Μια σχέση…

… προαιώνια υπάρχει ανάμεσα στο νερό και τη συντέλεια του κόσμου. Έτσι ήταν
εντελώς φυσικό που όσοι είδαν το δακρυσμένο τείχος, έβαλαν αμέσως με το νου
τους την Αποκάλυψη. Μα ύστερα ήρθε η Εφορεία Αρχαιοτήτων της Ιερουσαλήμ να
βάλει ένα επιστημονικό τέλος σε αυτές τις σκέψεις, αποκαλύπτοντας την πηγή των
δακρύων: ήταν από ένα φυτό που είχε φυτρώσει ανάμεσα στο αρμολόι από τις
πέτρες. Αυτό, όμως, δεν λιγοστεύει την αγωνία των πιστών: όπου και αν
κοιτάξουν γύρω τους, βλέπουν δάκρυα παντού, και είναι από αίμα.