Δρόμοι

Περίγελως…

… των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης έχουν καταντήσει οι αμερικανικές
επιχειρήσεις που για πολλά χρόνια εξαπατούσαν τις αρχές και το κοινό με
ψεύτικα και κατασκευασμένα στοιχεία για την κερδοφορία τους. Έτσι, το σατιρικό
περιοδικό «Σατάιρ-Γουάιαρ» επινόησε μια φανταστική απόφαση του Ανωτάτου
Δικαστηρίου των ΗΠΑ, σύμφωνα με την οποία οι ισολογισμοί με τα κέρδη των
επιχειρήσεων ανακηρύσσονται στο εξής και προστατεύονται ως έργα τέχνης, αφού
«δημιουργούν κάτι από το τίποτα».

Ένα και ένα…

… κάνουν δύο, αναφέρεται στο «σκεπτικό» της απόφασης. «Αυτό είναι
μαθηματικά, είναι επιστήμη. Όμως, όπως διαπιστώσαμε, τα κέρδη και τα έσοδα
είναι αφηρημένες έννοιες, ιδέες που δεν δεσμεύονται από καμιά πραγματικότητα
και γι’ αυτό θα πρέπει να θεωρούνται στο εξής έργα τέχνης». Οι επιπτώσεις από
την «απόφαση» ήταν τεράστιες, γράφει το περιοδικό. Οι έρευνες που διεξάγονταν
στα λογιστικά βιβλία εκατοντάδων επιχειρήσεων σταμάτησαν αμέσως. Οι ελεγκτές
που βοήθησαν στο μαγείρεμα των βιβλίων αυτών των επιχειρήσεων αναβαθμίστηκαν
από λογιστές σε κριτικούς τέχνης. Έτσι δεν θα υπάγονται πια στους περιορισμούς
του νόμου, αφού η τέχνη δεν ανήκει στη σφαίρα του συγκεκριμένου αλλά του
αφηρημένου. «Πρώτα ανοίγαμε τα βιβλία μιας επιχείρησης, ψάχναμε τα οικονομικά
στοιχεία και αναρωτιόμασταν: είναι σωστά ή λάθος;» λέει ένας από αυτούς τους
λογιστές. «Τώρα το μόνο που μας απασχολεί είναι το εξής: είναι ή δεν είναι
έργο τέχνης; Κάποια από αυτά μάλιστα μπορούν να κερδίσουν επάξια μια θέση στο
μουσείο μοντέρνας τέχνης».

Στο Κογκρέσο…

… οι ανακρίσεις για τις «ανωμαλίες» στα οικονομικά εγκαταλείφθηκαν και οι
βουλευτές και οι γερουσιαστές άκουσαν με προσοχή διάλεξη του νυν καλλιτεχνικού
διευθυντή (και πρώην οικονομικού διευθυντή) της εταιρείας Γουέρλντ Κομ, η
οποία έχει κατηγορηθεί για λογιστική απάτη 3,85 δισ. δολαρίων. «Η τέχνη πρέπει
να καθρεφτίζει τη ζωή», είπε ο Σκοτ Σάλιβαν μπροστά στο συνεπαρμένο ακροατήριό
του. «Αυτό που προσπάθησα να κάνω με τα κέρδη του τρίτου τριμήνου ήταν να
δείξω πως στην πραγματικότητα η ζωή δεν είναι παρά μια αυταπάτη. Και κατέληξα
με ένα έργο τέχνης αξίας 3,8 δισ. δολαρίων».

Ένας καλλιτέχνης…

… δεν πρέπει να φοβάται μήπως το έργο του σοκάρει. Ο πρώην οικονομικός
διευθυντής της Ένρον το πιστεύει ακράδαντα. «Όπως και οι μοντερνιστές», λέει ο
Άντριου Φέστοου, «πρέπει να αποχωριστούμε τολμηρά την παράδοση και να
ενστερνιστούμε νέες μορφές έκφρασης». Ο Φέστοου ομολογεί πως έχει επηρεαστεί
από τους μεγάλους μετρ της φλαμανδικής σχολής, όπως τους Λέρνουτ και Χάουσπι,
που επί τρία χρόνια παρουσίαζαν στα βιβλία τους πλαστές πωλήσεις. Και η
αντίδραση του κοινού; «Καταλαβαίνω πως οι άνθρωποι εξοργίζονται, πληγώνονται.
Αλλά αυτό δεν είναι δική μου δουλειά. Όπως συμβαίνει με όλους τους αληθινά
μεγάλους καλλιτέχνες, δεν περιμένω να αναγνωριστεί το έργο μου όσο βρίσκομαι
ακόμη εν ζωή».