ΝΙΚΟΣ ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ Ελληνικός… ύμνος στη Βενεζουέλα

«Τον νικητή τον λένε Τσάβες, ηγέτης άξιος και λαϊκός». Λόγια ψυχής, που έγραψε
για τον ηγέτη της Βενεζουέλας ένας Έλληνας λαϊκός στιχουργός, ο Νίκος
Παλαμήδης, μετανάστης επί 40 χρόνια στο Καράκας.

«Η αγάπη και η πίστη μου σε αυτόν τον άνθρωπο, τον δημοκράτη πολιτικό, ήταν
και είναι μεγάλη και ειλικρινής», λέει ο Νίκος Παλαμήδης και εξηγεί πώς
εμπνεύστηκε και έγραψε τον ύμνο για τον Ούγκο Τσάβες το 1991: «Ήταν
προεκλογική περίοδος και οι χιλιάδες υποστηρικτές αυτού του ηγέτη φώναζαν
διάφορα συνθήματα. Έγραψα δύο τετράστιχα κι ένα μεγάλο ρεφρέν. Τα έντυσα με
λάτιν μουσική, ο γιος μου Κώστας (σκηνοθέτης) τα τραγούδησε, ενώ ο αδελφός
μου, βιομήχανος στο Καράκας, χρηματοδότησε το CD που κυκλοφόρησε σε χιλιάδες
αντίτυπα.

«Όταν ο Τσάβες άκουσε τον ύμνο, ζήτησε να με συναντήσει», λέει ο Παλαμήδης.
«Τα πρώτα λόγια που είπε ήταν: «Και εσύ μαζί μας είσαι;». «Εγώ είμαι με τον
λαό», τού απάντησα. Τότε με αγκάλιασε, με φίλησε και μου είπε: Δεν θα το
ξεχάσω ποτέ. Κι άρχισε να τραγουδά κι αυτός μαζί με τον κόσμο το τραγούδι –
ύμνο που του έγραψα».

Ο Νίκος Παλαμήδης γνώριζε τον Ούγκο Τσάβες, από τα μικρά του χρόνια, στις
αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν ήταν φοιτητής της Αρχιτεκτονικής στο
Καράκας και είχε ασχοληθεί με το Κίνημα της Επαναστατικής Αριστεράς. «Το 1991
ο Τσάβες πήρε αμνηστία από την κυβέρνηση των σοσιαλδημοκρατών της Βενεζουέλας
και παράλληλα είχε γίνει ο θρύλος των λαϊκών στρωμάτων της χώρας. Κατέβηκε
στις εκλογές και τις κέρδισε με 67%. Ήταν ένας θρίαμβος γι’ αυτόν. Τότε εγώ
τού είχα γράψει το τραγούδι, που ο κόσμος που στήριζε τον Τσάβες το
τραγουδούσε πριν, αλλά και μετά τις εκλογές, ενώ και σήμερα ο πολύς κόσμος που
τον ακολουθεί εξακολουθεί να το τραγουδά».

Όλα τα μέσα ενημέρωσης αναφέρουν συχνά ότι ένας Έλληνας που έμεινε επί 40
συνεχή χρόνια στο Καράκας έγραψε αυτό τον ύμνο για τον ηγέτη μας τον Ούγκο
Τσάβες.

Ο λαϊκός ποιητής και αρθρογράφος Νίκος Παλαμήδης (γνωστός ως Πάλδης στη
δεκαετία του ’50), μπαίνει στη δισκογραφία και φωνογραφεί τα τραγούδια: «Και
τι δεν είσαι για μένα» (μουσική Θ. Αγιοβλασίτη), με τις αδερφές Καλουτά,
«Πέρασε κι αυτό το τρένο» (μουσική Γιάννη Βέλλα), με την Μπελίντα, «Κι απόψε
τίποτα» (μουσική Γιάννη Βέλλα), με τη Λάουρα, και άλλα. Το 1956 φεύγει
μετανάστης για τη Βενεζουέλα. Στα χρόνια της ξενιτιάς, ο Βασίλης Τσιτσάνης
μελοποίησε τους στίχους του «Το καράβι που σαλπάρει», το οποίο τραγουδήθηκε
από τον Στράτο Διονυσίου το 1971. Το 1981 το τραγούδι του «Τάχα μάνα μου θα
ζήσω» προκρίθηκε στους Α’ Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού της Κέρκυρας που
οργάνωσε ο αείμνηστος Μάνος Χατζιδάκις. Το τραγούδι αυτό βραβεύτηκε με 1.000$
και φωνογραφήθηκε από την εταιρεία «Σείριος». Τον Ιούνιο του 1998 επέστρεψε
οριστικά στην Ελλάδα.