γιατί… λέμε τη φράση «μάλλιασε η γλώσσα μου»;

Πρόκειται για μία φράση που χρησιμοποιούμε συχνά όταν θέλουμε να τονίσουμε την
προσπάθεια που κάνουμε για να πείσουμε κάποιον και έχουμε αναγκαστεί να
επαναλάβουμε πολλές φορές τα επιχειρήματά μας. Η έκφραση, όμως, «γεννήθηκε»
από ένα βασανιστήριο της βυζαντινής περιόδου. Όταν κάποιος έλεγε πολλά, και
κατά κύριο λόγο πράγματα που δεν έπρεπε να ακουστούν, τιμωρούνταν με έναν
απάνθρωπο τρόπο. Του δινόταν να βάλει στο στόμα του ένα είδος χόρτου, το οποίο
ήταν υποχρεωμένος να μασήσει και να το μετατρέψει σε πολτό. Το χόρτο τούτο,
όμως, όπως εξηγεί ο συγγραφέας-δημοσιογράφος Τάκης Νατσούλης, στο βιβλίο του
«Φράσεις και λέξεις παροιμιώδεις» (Εκδόσεις Σμυρνιωτάκη), ήταν αγκαθωτό, στυφό
και αρκετό σκληρό. Είχε, δε, τέτοιες ιδιότητες που προκαλούσε πρήξιμο στο
στόμα, ενώ δημιουργούσε πληγές στη γλώσσα. Στο τέλος, ο μυς που έπρεπε να
τιμωρηθεί, η γλώσσα δηλαδή, «χαρασσόταν» τόσο από τις πληγές, που αποκτούσε
υφή… μαλλιών – εξ ου και η έκφραση που χρησιμοποιούμε.