[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Τώρα που όπως όλα δείχνουν φτάνουμε στο τέλος μ’ αυτή τη φρίκη της
τρομοκρατίας, είναι ίσως η πιο κατάλληλη στιγμή να θυμίσουμε ότι το
«φαινόμενο» μπορεί να είχε γίνει φανερό πολύ νωρίτερα, αν μια σειρά παράγοντες
– από την Αστυνομία ως τη CIA, κι από τη Δεξιά ως την… πολύ Δεξιά – δεν
ήταν… βέβαιοι ότι οι τρομοκράτες της 17Ν ήταν Πασόκοι. Θυμάμαι για
παράδειγμα τον Κ. Μητσοτάκη – συγγνώμη, πρόεδρε, για την «υπενθύμιση» – που
έλεγε και ξανάλεγε (κανονική καραμέλα) ότι «το ΠΑΣΟΚ είναι 17 Νοέμβρη»! Και
πως είχε στοιχεία επ’ αυτού. Στοιχεία που διοχέτευε εν συνεχεία το παρακράτος
που συντηρούσε δίπλα του σε κάτι… λάτρεις της αλήθειας δημοσιογράφους
(ήμαρτον, Παναγία μου, μην πω καμιά κουβέντα), ο καθένας από τους οποίους με
τη σειρά του βεβαίωνε επίσης ότι ΠΑΣΟΚ =17Ν ή 17Ν = ΠΑΣΟΚ…

Μέγιστες αθλιότητες

Τρομερά πράγματα έχουν γίνει μ’ αυτή την ιστορία. Μέγιστες αθλιότητες.
Σπιλώθηκαν άνθρωποι, άλλοι ταλαιπωρήθηκαν, κάποιοι τρίτοι έχασαν τον ύπνο
τους, γιατί ο συρφετός περί τη Δεξιά «γνώριζε», εκτός από την… τύφλα του,
ότι… αρχηγός της 17Ν αν δεν ήταν ο Ανδρέας ήταν ο Λαλιώτης. Κι αν δεν ήταν ο
Λαλιώτης ήταν ο Τσίμας, ο Τόμπρας, ο Μένιος, ο Βαλυράκης, και τόσοι άλλοι. Το
ωραίο είναι ότι ακόμη και τώρα οι ίδιοι τύποι εμφανίζονται στα τηλεοπτικά
παράθυρα για να προσφέρουν τις… γνώσεις τους για την τρομοκρατία. Αλλιώς
ποιος λόγος υπάρχει να καλείται λόγου χάρη ο Καμμένος, που έχει γράψει και
ολόκληρο βιβλίο για τη σχέση ΠΑΣΟΚ – 17Ν, στα κανάλια;

Για ομαδικό Πούλιτζερ

Και τα κανάλια, ε; Δεν παίζονται αυτές τις ημέρες από… αντικειμενικότητα και
πίστη στις αρχές της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Για Πούλιτζερ ομαδικό
είναι. Πιάνουν τη 17 Νοέμβρη, και στα παράθυρα ο Καμμένος και οι συν αυτώ μάς
λένε για την υπόθεση… Ντάνου Κρυστάλλη, κι αν ήταν ή δεν ήταν της ΚΥΠ το
’84! Ολόκληρη συζήτηση είχε στήσει ο Ευαγγελάτος στο Alter την Τετάρτη το
βράδυ για το θέμα. Τόσο επιτυχημένη που την Πέμπτη, για να μη χάσει το θέμα,
το Mega ανέθεσε στην Παναγιωταρέα να στήσει πάνελ. Για τον Μητσοτάκη και τη
Ν.Δ., και το πόσο πλήρωσε ο τόπος τα άθλια σενάρια που διακινούσαν περί σχέσης
του ΠΑΣΟΚ με την τρομοκρατία, λέξη…

Πάλι γκρινιάζει

Κι ο Καραμανλής καλύτερος είναι; Δεν νομίζω. Στη δήλωση που έκανε προχθές τι
προβάλλει; Δύο πράγματα. Πρώτον, «ότι είμαστε η παράταξη που έχει θρηνήσει
θύματα» – πράγμα απολύτως λογικό για τον Καραμανλή, που προσπαθεί να
εκμεταλλευθεί όσο περισσότερο μπορεί το θέμα. Και, δεύτερον, ότι «από ένα
τυχαίο γεγονός» – άρα μη μας λέτε, κυβέρνηση, ότι κάνατε κάτι. Από τυχαίο
γεγονός ξεκίνησαν όλα. Να ξεχάσει ο Καραμανλής την γκρίνια; Να αφήσει τη
μιζέρια; Τι λέτε τώρα. Άσε που άμα τους πιάσουν τους τρομοκράτες είναι ικανός
να ασκήσει κριτική στην κυβέρνηση γιατί τους έπιασαν τώρα κι όχι πριν από
τρεις ημέρες, και γιατί καθυστέρησαν, και τι σημαίνει αυτό, και ποιος
ωφελείται, και ποια είναι η τύχη των στοιχείων. Δεν τον βρίσκεις πουθενά…

Σαν πλανητάρχης

Αναρωτιούνται πολλοί τι τον έχει πιάσει τον Σημίτη και περιοδεύει σε χώρες του
πρώην ανατολικού μπλοκ ή σε χώρες των Βαλκανίων που προσπαθούν να σταθούν στα
πόδια τους. Λογικό ερώτημα, ειδικά για κάποιον που δεν έχει εικόνα τού πώς
υποδέχονται τον Σημίτη, και όσους τον συνοδεύουν, οι ηγεσίες των χωρών αυτών.
Δεν είναι τα ατέλειωτα ταρατατζούμ και τα χρυσοντυμένα αγήματα που του
αποδίδουν τιμές. Δεν είναι ούτε οι συνεχείς διακοπές της κυκλοφορίας στους
δρόμους για να περάσει ο Έλληνας Πρωθυπουργός. Δεν είναι καν οι ίδιες οι
πομπές που είναι καμιά πενηνταριά αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες μπρος, πίσω και
δίπλα από τη λιμουζίνα που τον μεταφέρει – σκηνικό που παραπέμπει σε επίσκεψη
πλανητάρχη, Κλίντον ας πούμε, στην Ελλάδα…

Τους «μαλώνει»

Δεν είναι λοιπόν τίποτε από όλα αυτά. Είναι το πώς μας αντιμετωπίζουν ως χώρα.
Επίπεδο… «θείου από την Αμερική και βάλε»! Εκκλήσεις και αιτήματα για
οικονομική βοήθεια, και παράλληλα αγωνιώδη αιτήματα για υποστήριξη «να
αποκτήσουμε σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ». Κι ο Σημίτης άλλοτε να
συγκατανεύει κι άλλοτε να βάζει όρους και προϋποθέσεις. Να δέχεται και να
«μαλώνει» με τον τρόπο του. Να μιλάει και να υποδεικνύει. Και οι άλλοι να
ακούν και να λένε συνεχώς «μα ναι, έχετε απόλυτο δίκιο. Μας είχε διαφύγει». Ως
εκ τούτου την επόμενη φορά που θα τον ακούσετε να αναφέρεται στην «εθνική
αυτοπεποίθηση» θα ξέρετε πώς (του) έχει οικοδομηθεί αυτό το συναίσθημα. Με
επισκέψεις σε Ουκρανία, Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Σκόπια, Αλβανία,
και πάει λέγοντας…

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Το μπαγιάτικο «πόρισμα Τσεβά»

Δειλά δειλά, και ελλείψει στοιχείων που να «πολιτικοποιούν» την τρομοκρατία
και τη 17 Νοέμβρη (ξέρετε τώρα, διασύνδεση με υψηλά ισταμένους, με Χαρ.
Τρικούπη, και με παρακράτος του ΠΑΣΟΚ), ξαναρίχνουν στην αγορά διάφορα
μπαγιάτικα θέματα, που μυρίζουν αφόρητα. Ένα από αυτά είναι το περίφημο
«πόρισμα Τσεβά». Ο Δημ. Τσεβάς,-πέθανε πριν από χρόνια-με παρότρυνση της τότε
ηγεσίας της Δικαιοσύνης (και δεν εννοούμε μόνο την πολιτική ηγεσία), διεξήγαγε
έρευνα για την τρομοκρατία, προκειμένου-όπως κάποιοι πιστεύουν-να αποδείξει
ότι ναι, η 17Ν είναι ΠΑΣΟΚ – που έλεγε και ο επίτιμος Μητσοτάκης. Κάλεσε
λοιπόν σε καταθέσεις κόσμο και κοσμάκη, ανθρώπους που γνώριζαν, κι άλλους που
δεν είχαν ιδέα, και τους ρωτούσε τα κουφά πράγματα που προαναφέρονται. Πλην
όμως το θέμα δεν «κούμπωνε». Πουθενά. Ούτε σε πρόσωπα ούτε σε καταστάσεις. Ο
άνθρωπος αυτός λοιπόν συνέταξε, λένε, πόρισμα επί όλων αυτών. Τι το έκανε,
κανείς δεν γνωρίζει. Και προφανώς δεν γνωρίζει ούτε ο τέως εισαγγελέας του
Αρείου Πάγου, ονόματι Νικολοδήμος, που βγήκε – κι αυτός – στα κανάλια να μας
πει διάφορα ναι μεν αλλά περί του «πορίσματος Τσεβά», που είχε τάξει σκοπό
της, σύντομης, ζωής του να κυνηγήσει τον Ανδρέα και το ΠΑΣΟΚ. Αφού, κύριε,
κάποιος σας είπε, κάτι ακούσατε, ίσως και να μην είναι έτσι, γιατί μας απασχολείτε;