Παραγωγοί τσιφτετελο-μαϊντανών

Η Φραντζέσκα των μπιγκμπραδερικών ονειρώξεων σειέται και λυγιέται πάνω στην πίστα του μπουλουκιού του «Πρωινού Καφέ» στη Ρόδο

Εκείνη πληθωρική μπιγκμπραδερική «παίκτρια» με τους χυμούς της να ξεχειλίζουν,
με το μαλλί σχεδόν καμένο από το ντεκαπάζ, με το κόκκινο φουστάνι κολλητό ώστε
να διαγράφεται κάθε πτυχή του δέρματος και χώρισμα εσώρουχου, η Φραντζέσκα των
μπιγκμπραδερικών ονειρώξεων, σειέται και λυγιέται πάνω στην πίστα, κατά τη
διάρκεια της παράστασης του μπουλουκιού του «Πρωινού Καφέ» στη Ρόδο.

Δίπλα της εκστασιαζόμενος και τσιφτετελιζόμενος συνάδελφός της, πρώην
παιδί-του-λόγγου-και-της-ραχούλας και νυν μπιγμπραδερική – γλάστρα
-των-πρωινάδικων, ο Τσάκας, προσφέρει στην κάμερα λάγνο κούνημα των γοφών, ενώ
σκύβει να κολλήσει το πρόσωπό του σε αυτήν, σαν σταρλετίτσα που τρελαίνεται
στη θέα της και κάνει κάθε νάζι για να συγκρατήσει τον φακό επάνω της. Στο
μικρόφωνο τα δίνει όλα ο νεόκοπος σταρ της πίστας και των
τσιφτετελοπρωινάδικων Σώτης Βολάνης και κατόπιν παίρνει τη σκυτάλη ο
Πρόδρομος, το μπιγκμπραδερικό φυντάνι της επίσης πρωινάδικης δισκογραφίας.

Το πανηγύρι, τρίωρο και βάλε, έχει οδηγήσει σε έκσταση την πιτσιρικαρία, που
στριμώχνεται μπροστά μπροστά μπας και αγγίξει τα είδωλα του γυαλιστερού
σαπουνοθεάματος, που του ‘χει γεμίσει σαπουνόφουσκες το βλέμμα. Μια σειρά
μοντέλες με κοιλίτσες έξω – ανορεξικές κοιλίτσες, ούτε που φτάνουν την
ξέχειλη, τροφαντή της Φραντσέσκας – κάνουν κάτι σπασμωδικές μετάνοιες,
σκύβουν, γονατίζουν, χαϊδεύουν τη γάμπα, τον αστράγαλό τους, ο φακός πλησιάζει
να δείξει ό,τι φαίνεται από το άνοιγμα του παρεό τους και με την ευκαιρία
φαίνεται σε κοντινό πλάνο το πατούμενο. Διαφημίζουν σαγιονάρες. Τώρα
καταλαβαίνουμε προς τι η επίκυψη. Προσκυνούν τα παπούτσια τους. Μας φαίνεται
αλληγορικό – εν αγνοία του σκηνοθέτη φυσικά.

Ο Τσάκας, η Φραντσέσκα, οι μοντέλες, ο Σώτης, η Μενεγάκη πλαισιώνουν τις
σαγιονάρες, αθάνατο εμπόρευμα στους αιώνες αυτές, κομήτες της
τηλεοπτικοτσιφτετελοσόοουμπίζνες οι υπόλοιποι.

Θλιβερός εκφυλισμός ενός κόσμου που, οικειοθελώς βεβαίως, προσφέρει το
θέαμα της διάλυσής του, αλλά δεν παύει να σοκάρει για την απουσία κάθε
αίσθησης του γελοίου, κάθε αίσθησης των ορίων της αξιοπρέπειας.

Και από κοντά σιγοντάρουν την κατάπτωση και τα
δελτία-διακίνησης-λευκής-σαρκός-για-τηλεοπτικούς-κανιβαλισμούς, στα οποία έχει
εγκατασταθεί η Μπεζεντάκου με το ντεκολτέ της. Δύο ημέρες από εικοσάλεπτο ως
ημίωρο αφιερώθηκε στο μαλλιοτράβηγμα της Μπεζεντάκου με άλλες μοντέλες για μια
επίδειξη μόδας στη Μύκονο, που κατέληξε στον αποκλεισμό της πρώτης από το
σόου. Ιδού το μέγα εθνικό ζήτημα των ημερών, το μέγα πρόβλημα του έθνους των
Ελλήνων, που το Alter ανέδειξε με τη μαχητική και έγκυρη δημοσιογραφία που
ασκεί.

Το θέαμα του μικρού στρατού, ο οποίος ανοίγει τον δρόμο για τη
φανταχτερή ανυπαρξία που υπόσχονται οι σειρήνες της τηλεοπτικοσόου-μπίζνες
αρχίζει να γίνεται απειλητικό: της Φραντσέσκας, που είναι έτοιμο φρούτο για
την αγορά των τσιφτετελιστών και των επισκεπτριών νυχτομάγαζων με το αζημίωτο,
όπως η Μπιγκ Μαίρη με το όνομα και ο Τσάκας ο αυθεντικός «αρραβωνιάρης» της
τηλεορασομαγεμένης ελληνικής υπαίθρου και η Στέλλα Μπεζεντάκου και από κοντά
τα κορίτσια-των-καλλιστείων, σαν την Πελεκούδα, των καλλιστείων Ξυλοκάστρου,
για παράδειγμα, που πολύ απασχόλησε τα τηλεπαράθυρα το ζήτημα της παρθενίας
της, μέχρι που ανακοίνωσε στο ελληνικό έθνος ότι περνάει στη σιωπή – πώς είχε
περάσει ο Έζρα Πάουντ, όταν ένιωσε ότι ολοκλήρωσε το έργο του; Να έτσι.

Έχουμε τρελαθεί; Από τον πολύ χαβαλέ, ίσως, από αυτό το τρελό σορολόπ και την
ανοησία που μαίνεται μεγαλειώδης, λυτρωτική, αφασική, από την πολλή, βλακώδη
τηλεόραση, αλλά όσο χιούμορ κι αν διαθέτουμε, η εικόνα των τσιφτετελιζόμενων
Τσακο-φραντζεσκο-προδρομο-μαιρουλο-μπεζεντάκων νεολαίων, ε, δεν είναι ευοίωνη
για το μέλλον του έθνους, εκτός κι αν αυτό βρίσκεται στην παραγωγή τσιφτετελο-μαϊντανού.