Διαστάσεις Απειλή ή ευλογία;

Θλιβερό θα είναι το θέαμα σήμερα στη Σεβίλλη. Ανάμεσα σε κρίσιμους
ποδοσφαιρικούς αγώνες, οι ηγέτες της Ευρώπης θα συναγωνίζονται ποιος θα φανεί
σκληρότερος απέναντι στους μετανάστες.

Στη Ρώμη: μετανάστες έξω από ένα κινέζικο σούπερ μάρκετ

Κάτι περίεργες σκέψεις περνούν τον τελευταίο καιρό από τα κεφάλια μερικών
στελεχών της ιταλικής Αριστεράς. Περίεργες, αιρετικές και μερικές φορές
επικίνδυνες. Πάρτε, για παράδειγμα, το θέμα των ημερών: τη μετανάστευση.
Αναρωτιέται κάποιος: «Μήπως η μίξη των πολιτισμών που υποστηρίζαμε πάντα με
μαχητικό τρόπο οδηγεί σε αδιέξοδο;». Η «πολιτική ευπρέπεια» απαιτεί την
εξύμνηση της διαφοράς και της πολιτιστικής ταυτότητας. Κάπως έτσι όμως φτάσαμε
σε οργανωμένα γκέτο μέσα στις μεγάλες πόλεις, όπου οι μετανάστες εφαρμόζουν
τους δικούς τους κανόνες και τηρούν τις δικές τους συνήθειες, χωρίς να
ανακατεύονται με τον υπόλοιπο πληθυσμό.

Λέει κάποιος άλλος, ακόμη πιο τολμηρός: «Μήπως ο Πιμ Φόρταϊν, ο εκκεντρικός
Ολλανδός που ήθελε να κλείσει τα σύνορα για τους μετανάστες, δεν είχε τελείως
άδικο;». Η Οριάνα Φαλλάτσι μπορεί να λέει αρλούμπες επειδή τα ‘χει χαμένα ή
επειδή επιζητεί αγωνιωδώς την προβολή. Ο ισχυρισμός του μακαρίτη, όμως, ότι το
Ισλάμ, ή τουλάχιστον η εκδοχή που εφαρμόζεται σήμερα, δεν έχει χώρο για τα
δικαιώματα των γυναικών ή των ομοφυλοφίλων, γιατί είναι κατ’ ανάγκην
ρατσιστικός;

Αναρωτιούνται άλλοι αριστεροί, με καθόλου προβοκατόρικη διάθεση: «Μήπως τελικά
η ασφάλεια είναι ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα του πολίτη;». Μήπως η Δεξιά
προελαύνει σήμερα σε όλο τον κόσμο επειδή ακριβώς έκανε αυτή την απλή
διαπίστωση; Μήπως η Αριστερά πρέπει λοιπόν να πλησιάσει χωρίς προκαταλήψεις
όλους εκείνους που αισθάνονται αιχμάλωτοι του φόβου και της ανασφάλειας, και
αναζητούν τον αποδιοπομπαίο τράγο στο πρόσωπο του μετανάστη;

Οι σκέψεις αυτές φαίνεται τον τελευταίο καιρό να βγαίνουν από το περιθώριο και
να αρχίσουν να συζητιούνται ευρύτερα. Ο Τζοβάνι Σαρτόρι, ένας πολιτειολόγος
που απολαμβάνει μεγάλου κύρους στην Αριστερά, σημείωνε πριν από λίγες μέρες
στην Κοριέρε ότι πρέπει να αφαιρέσουμε επιτέλους το δηλητήριο από τη λέξη
«ξενοφοβία», γιατί η λέξη αυτή περιέχει φόβο, όχι μίσος. Και αυτός ο φόβος,
φόβος για τον ξένο, φόβος για εκείνον που είναι διαφορετικός από εμάς, είναι
γραμμένος στον γενετικό μας κώδικα. Όταν η Αριστερά υποστηρίζει πως πρέπει να
αναγνωρίζεται η αυτονομία των πολιτιστικών ταυτοτήτων, μήπως ξεχνά ότι
δικαίωμα στην ταυτότητα έχουν και οι Ευρωπαίοι;

Η πλειοψηφία των ιταλών διανοουμένων, πάντως, εξακολουθεί να πιστεύει πως η
ανάμειξη ανθρώπων, φυλών, θρησκειών και πολιτισμών θα οδηγήσει από μόνη της σε
μια νέα τάξη πραγμάτων. Οι φραγμοί ανάμεσα στις κοινωνίες και τα κράτη είναι
καταδικασμένοι να σαρωθούν από την Ιστορία, λέει στο Εσπρέσσο ο γνωστός
ελληνιστής Λουτσάνο Κάνφορα. Η ανάμειξη των πολιτισμών ξεκίνησε από τον Μέγα
Αλέξανδρο και δεν σταμάτησε ποτέ. Στο κάτω-κάτω, τι παγκοσμιοποίηση είναι
αυτή, που κηρύσσει την ελεύθερη κυκλοφορία των πάντων, εκτός από τους ανθρώπους;