ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Λεωφορείο ο θάνατος

Για πολλοστή φορά, η φωτογραφία με τον καμένο σκελετό του λεωφορείου. Από μέσα
ανασύρονται νεκροί και τραυματίες, οι άντρες των σωστικών συνεργείων φοράνε το
καπελάκι της εβραϊκής λειτουργίας ή απλώς της εβραϊκής ορθοδοξίας. Άμα είσαι
πολύ πιστός δεν αφήνεις ποτέ το κεφάλι ακάλυπτο, πράγμα που με κάποιους
τρόπους έχει περάσει σε χριστιανούς και μουσουλμάνους. Φωτεινά γιλέκα
χρειάζονται τα συνεργεία, όχι θρησκευτικά καπελάκια, αλλά σημασία έχει να
τραβούν σωστά τα παγιδευμένα σώματα. Τους επιβάτες λεωφορείων. Νεκρούς και
τραυματίες. Αυτούς που μπήκαν στο κοινό μέσο μεταφοράς. Σταματάει στις
στάσεις, ανοίγει την πόρτα, μπαίνουν όσοι περιμένουν. Μέσο ανοιχτό, λαϊκό,
κοινό τοις πάσι, ο εύκολος στόχος. Δεν φαντάζεται κανείς φρουρούς να κάνουν
σωματική έρευνα σε κάθε επιβάτη. Ούτε ο Σαρόν δεν υπόσχεται αυτό. Αδιαλλαξία
υπόσχεται, και ενισχύσεις στα κατεχόμενα. Την καθημερινή πίεση και ταπείνωση
υπόσχεται να συντηρήσει και να επαυξήσει. Αυτήν που οι μάρτυρες εκδικούνται με
την αυτοκτονία τους στα μέρη όπου οι εχθροί ζουν ειρηνικά. Βάλε και στο
«ειρηνικά» εισαγωγικά. Κατά κάποιο τρόπο εξαργυρώνουν με συμπύκνωση χρόνου τα
δικά τους δεινά. Μια ζωή εμείς σε στρατόπεδα – μια ζωή που θα στερήσουμε τυφλά
από όποιον βρεθεί στο λεωφορείο εκείνη την ώρα. Είναι μεγάλη εξέλιξη από την
εποχή του απλού οφθαλμού αντί οφθαλμού και των αντιστοίχων οδόντων. Ακολουθεί
το λεωφορείο. Τα λεωφορεία είναι προϊόντα υψηλού πολιτισμού, σε τεχνολογία και
κοινωνική συναίνεση. Αυτό το απλό πράγμα είναι κατά βάθος περίπλοκο.
Ανεπίτρεπτη πολυτέλεια για το Ισραήλ. Άραγε γιατί οι ορθόδοξοι Εβραίοι
καλύπτουν τα κεφάλια τους και οι μουσουλμάνοι τα κεφάλια των γυναικών τους; Θα
κρύβεται κάποιο βαθύ νόημα εκεί.