Το… στρίβειν διά των δικαιωμάτων

Έγραφα, χθες, στο «Τέταρτο Κουδούνι» για τις «ανακατατάξεις» και τις
«ανατροπές» που έγιναν στον θεατρικό χάρτη του επόμενου χειμώνα εξαιτίας του
«πολέμου» που σιγοβράζει για τα πνευματικά δικαιώματα των ξένων έργων. Και,
«καπάκι», μαθαίνω για ένα άλλο «σύμπτωμα» που κυκλοφορεί. Κύριός τις, με
υποτιθέμενες «περγαμηνές», κάνοντας χρήση κάποιων ονομάτων με κύρος, με τα
οποία έτυχε να βρεθεί κοντά, κινείται σε ξένα γραφεία πνευματικών δικαιωμάτων,
διαδίδει ότι σύμπαντες οι Έλληνες θιασάρχες και παραγωγοί είναι «κλέφτες»,
«κλείνει», δι’ αυτής της οδού, για λογαριασμό του, έργα που έχουν ζήτηση και,
μετά, με τα δικαιώματα υπό μάλης, το στρίβει, επιστρέφει στα χωρικά μας ύδατα
και εκβιάζει αυτούς που θέλουν να τα ανεβάσουν στην Ελλάδα. Ότι, δηλαδή, θα
τους παραχωρήσει τα δικαιώματα, με τον όρο να χρησιμοποιήσουν τη δική του
μετάφραση και, επιπλέον, να αναλάβει και τη σκηνοθεσία, πράγμα, όμως, που
κανείς πρωταγωνιστής δεν δέχεται, διότι ο περί ου ο λόγος κύριος κανένα δείγμα
ούτε έργου ούτε σοβαρότητας έχει δώσει. Οι άνθρωποι, όμως, του θεάτρου, που
διατηρούν την αξιοπιστία τους και δεν ανήκουν στους «κλέφτες», – διότι και
αυτοί υπάρχουν – και που έχουν πάρει μυρουδιά ότι κάτι «βρωμάει» στο…
βασίλειο της Δανίας, καθότι έπεσαν και οι ίδιοι «θύματα», έχουν συνεννοηθεί
και του ετοιμάζουν κάτι, μα κάτι εκπλήξεις…