Διαστάσεις Ποτέ χειρότερα, ποτέ πιο ελπιδοφόρα

Η στιγμή δεν ήταν ποτέ χειρότερη και ποτέ πιο ελπιδοφόρα. Γι’ αυτό, φίλοι
Παλαιστίνιοι, αφήστε τις αυταπάτες, απορρίψτε τις επιθέσεις αυτοκτονίας και
αρχίστε να κτίζετε το ελεύθερο κράτος σας.

Βουβός θρήνος. Μια Ισραηλινή γυναίκα κλαίει στη στάση του λεωφορείου όπου στήθηκε αναμνηστική πλάκα για το μακελειό της Τρίτης

Η παραπάνω έκκληση ανήκει στον Έντουαρντ Σαΐντ και δημοσιεύτηκε στην
εβδομαδιαία έκδοση της εφημερίδας Αλ-Αχράμ. Τον τελευταίο καιρό,
σημειώνει ο Παλαιστίνιος διανοητής, έχουν διατυπωθεί προς τους Παλαιστίνιους
έξι διαφορετικές προσκλήσεις για μεταρρυθμίσεις και εκλογές. Οι πέντε από
αυτές είναι άνευ νοήματος και άνευ αντικειμένου. Ο Σαρόν θέλει τις
μεταρρυθμίσεις για να αποδυναμώσει ακόμη περισσότερο τους Παλαιστίνιους, να
απαλλαγεί από τον Αραφάτ, να τεμαχίσει τη Δυτική Όχθη σε περιφραγμένα
καντόνια, να εγκαθιδρύσει εκ νέου μια αρχή κατοχής και να συνεχίσει την
ανέγερση οικισμών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απαιτούν μεταρρυθμίσεις στο πλαίσιο
της καταπολέμησης της “τρομοκρατίας”, μιας λέξης που χρησιμοποιείται πλέον ως
πανάκεια, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ιστορία, η κοινωνία, οι συνθήκες
διαβίωσης ή οτιδήποτε άλλο. Οι Άραβες ηγέτες ζητούν από τους Παλαιστίνιους
μεταρρυθμίσεις επειδή φοβούνται πως η συνέχιση της βίας και της καταστολής θα
στρέψει τις μάζες όχι εναντίον του Ισραήλ, αλλά εναντίον των ιδίων. Οι
Ευρωπαίοι επισημαίνουν την ανάγκη μεταρρυθμίσεων, αλλά το μόνο που κάνουν
είναι να στέλνουν αξιωματούχους στον Σαρόν και στον Αραφάτ, να προβαίνουν σε
φλύαρες διακηρύξεις στις Βρυξέλλες, να χρηματοδοτούν μερικά προγράμματα και να
αφήνουν τα υπόλοιπα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Γιασέρ Αραφάτ και οι ακόλουθοί
του, τέλος, εξαγγέλλουν μεταρρυθμίσεις για να σώσουν το τομάρι τους. Ο Αραφάτ,
χωρίς να έχει παρουσιάσει ποτέ ένα στρατηγικό σχέδιο, έχει εκθέσει τον άοπλο
λαό του στην αγριότητα εγκληματιών πολέμου όπως ο Σαρόν. Χωρίς να διαθέτει
ούτε τις στρατιωτικές ικανότητες για να πολεμήσει ούτε τις διπλωματικές
ικανότητες για να σταματήσει τον πόλεμο, έχει προκαλέσει ώς τώρα τρεις
καταστροφές: στην Ιορδανία, στον Λίβανο και στη Δυτική Όχθη. Δεν πρέπει να του
επιτραπεί να προκαλέσει και τέταρτη.

Μονάχα η έκτη έκκληση για μεταρρυθμίσεις και εκλογές έχει σημασία και αξία,
λέει ο Σαΐντ. Θεμιτή και νόμιμη είναι μόνο η έκκληση που προέρχεται από τον
παλαιστινιακό λαό. Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να στηριχθούν σε εκείνα τα
στρώματα της παλαιστινιακής κοινωνίας που επέτρεψαν όλα αυτά τα χρόνια τη
συνέχιση της καθημερινής ζωής: από τα συνδικάτα ώς τους εργαζόμενους στον χώρο
της υγείας, τους δασκάλους, τους αγρότες, τους δικηγόρους, τους γιατρούς και
τις δεκάδες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Αυτό που χρειάζεται είναι μια
δημιουργική μέθοδος πάλης, η οποία θα αναδεικνύει, θα απομονώνει και σταδιακά
θα αποδυναμώνει τα βασικά στοιχεία της ισραηλινής κατοχής: οικισμοί και δρόμοι
γύρω από αυτούς, μπλόκα, κατεδαφίσεις σπιτιών. Η ομάδα γύρω από τον Αραφάτ,
χρεοκοπημένη, διεφθαρμένη και φορτωμένη με τα λάθη του παρελθόντος, είναι
δυστυχώς ανίκανη όχι μόνο να εφαρμόσει μια τέτοια στρατηγική, αλλά ακόμη και
να την συλλάβει.