Πρόσωπα «Ο αντιπρόεδρος»

Οι Γάλλοι ψηφίζουν την Κυριακή για τέταρτη φορά μέσα σε οκτώ εβδομάδες.
Αλλά η αγωνία του Αλαίν Ζυππέ θα διαρκέσει λίγα χρόνια ακόμη…

Ζυππέ προς Σιράκ: «Η ώρα; Είναι ακριβώς 2007 παρά πέντε» (του Βιλλέμ από τη «Λιμπερασιόν»)

Ο Ζυππέ το ξεκαθάρισε χθες στη «Φιγκαρό»: δεν ενδιαφέρεται για τη θέση του
προέδρου της Εθνοσυνέλευσης. Προτεραιότητα του 56χρονου δημάρχου του Μπορντώ
και πιστού συμμάχου του προέδρου Ζακ Σιράκ είναι η μετεξέλιξη της Ένωσης για
την Προεδρική Πλειοψηφία (UMP) σε κανονικό κόμμα της Δεξιάς. Το σχετικό
συνέδριο, διευκρίνισε, έχει προγραμματιστεί για τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο.
Στη Γαλλία αντιμετωπίζουν ήδη την UMP ως προσωπικό φέουδο του Ζυππέ, το οποίο
δημιουργήθηκε για να του εξασφαλίσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία και, το 2007,
την προεδρία.

Ο Ζυππέ, για τον οποίο ο Σιράκ έχει πει πως είναι «ο καλύτερος απ’ όλους μας»,
έχει γίνει και πάλι ο πιο έμπιστος σύμβουλος του προέδρου, σε σημείο να τον
αποκαλούν «ο αντιπρόεδρος». Δεν μπορούσε να διεκδικήσει την πρωθυπουργία,
επειδή η δημοτικότητά του εξακολουθεί να βρίσκεται σε απύθμενα βάθη λόγω της
αντιλαϊκής πολιτικής του στα δύο χρόνια της πρωθυπουργίας του (1995-1997) και
επειδή διεξάγεται έρευνα εις βάρος του για τον ρόλο του στις κομπίνες που
έκανε ο Σιράκ για να χρηματοδοτεί το κόμμα του, το RPR. Λέγεται πάντως πως η
επιλογή του Ζαν-Πιερ Ραφαρέν για την πρωθυπουργία ήταν εν πολλοίς δική του.
Εξασφάλισε έτσι ότι ο βασικός ενδοκομματικός αντίπαλός του στο RPR, ο Νικολά
Σαρκοζύ, θα περιοριστεί στο γεμάτο κινδύνους υπουργείο Εσωτερικών. Και ότι θα
είναι ο ίδιος, και όχι ο χαμηλότονος Ραφαρέν, η πραγματική δύναμη πίσω από την
κυβερνητική πολιτική. «Μήπως ο Αλαίν Ζυππέ δημιουργεί μια πλασματική
αντιπροεδρία για τον εαυτό του;» αναρωτιόταν σε κύριο άρθρο της η «Φιγκαρό». Ο
επόμενος στόχος του είναι να διαδεχθεί, το 2007, τον Ζακ Σιράκ.

Μολονότι προέρχεται από μια μικροαστική επαρχιακή οικογένεια, ο Ζυππέ
αποφοίτησε πέμπτος από την περίφημη ΕΝΑ, πριν αναλάβει υψηλά αξιώματα στη
γαλλική δημόσια διοίκηση. «Δεν ήταν ποτέ του μωρό. Ήταν ανέκαθεν πολύ
σοβαρός», έχει πει η μητέρα του, η Μαρί Ζυππέ. Από το 1993 ώς το 1995
διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών και το 1995, ανταμείβοντάς τον για τις επί
25ετία πιστές υπηρεσίες του, ο Σιράκ τον διόρισε πρωθυπουργό του. Αλλά λίγους
μήνες μετά ο Ζυππέ υποχρεωνόταν να αφήσει το πολυτελές διαμέρισμά του στο
αριστοκρατικό έκτο διαμέρισμα του Παρισιού, αφού αποκαλύφθηκε ότι πλήρωνε γι’
αυτό ένα χαριστικό ενοίκιο στον δήμο. Το σκάνδαλο, ο υπεροπτικός τρόπος που το
αντιμετώπισε και ο εξίσου υπεροπτικός τρόπος που αντιμετώπισε τα συνδικάτα
όταν βγήκαν στους δρόμους, οδήγησαν στον καταποντισμό του ιδίου και της Δεξιάς
στις εκλογές του 1997.