Ρέουν ακόμη τα δάκρυα της νύμφης…

Ο βράχος του Ακροκορίνθου και τα επιβλητικά ερείπια του ναού της αυτοκράτειρας Οκταβίας, που κτίσθηκε τον 1ο αιώνα π.Χ προς τιμήν της αυτοκρατορικής οικογένειας της Ρώμης

Σύμφωνα με το στρατηγικό σχέδιο που εκπόνησε ο σκηνογράφος Νίκος Πετρόπουλος
για το ανέβασμα της οπερας του Τζοακίνο Ροσίνι, «Η πολιορκία του
Ακροκόρινθου», τα τείχη του θα πέσουν και τα σπίτια θα γκρεμιστούν ξανά στις
21 και 23 Ιουνίου υπό τους ήχους των σαλπίγγων, των κυμβάλων, προς δόξαν της
Μουσικής.

Κάστρο. Τα φαινόμενα απατούν. Το Κάστρο του Ακροκόρινθου μοιάζει
απόρθητο, καθώς δεσπόζει στην είσοδο της Πελοποννήσου. Όμως η ιστορία του
βράχου είναι γραμμένη από μια σειρά πολιορκιών και παραδόσεων. Το κατέκτησαν ο
Φράγκος Βιλλεαρδουίνος το 1212, οι Ιταλοί Ακιαγιόλι το 1358, οι Παλαιολόγοι το
1430, οι Τούρκοι με επικεφαλής τον Μωάμεθ τον Πορθητή το 1458, οι Ιππότες της
Μάλτας το 1612, οι Βενετσιάνοι το 1687. Οι Τούρκοι το πολιόρκησαν ξανά και το
κέρδισαν το 1715 και αυτή η πολιορκία ενέπνευσε τον Λόρδο Βύρωνα, ενώ οι πύλες
του άνοιξαν για τους Έλληνες ύστερα από μία σύντομη πολιορκία μετά τη νίκη του
Κολοκοτρώνη.

Οχυρό. Φυσικό, με ευάλωτη τη δυτική πλευρά, απ’ όπου ανηφορίζει ο
ασφαλτόδρομος και φθάνει έως την καστρόπορτα, ο βράχος του Ακροκόρινθου έχει
ύψος 575 μ. από τη θάλασσα. Εξαιτίας του ύψους του, η Κόρινθος λεγόταν και
Εφύρα – παρατηρητήριο – και πράγματι η θέα είναι μαγευτική. Ο Σαρωνικός με την
Αίγινα και ο Παρνασσός, ο Ελικώνας και η Γκιώνα με την πιο ψηλή κορυφή.
Ολόκληρος ο Κορινθιακός Κόλπος και η Περαχώρα Λουτρακίου, είναι στο πιάτο.

Τείχη εντυπωσιακά, μήκους 2,5 χιλιομέτρων, πατούν πάνω στα ίδια χνάρια
με τα πρώτα τείχνη της αρχαϊκής εποχής – της κλασικής εποχής. Τα οποία
ξεχωρίζουν με τους μεγάλους τετραγωνισμένους λίθους και το ισοδομικό σύστημα
οικοδόμησης στα σημεία όπου έχουν πέσει οι επενδύσεις από μικρότερους λίθους.
Διασχίζουμε την ξηρά τάφρο μπροστά από την τουρκική εξωτερική είσοδο,
προχωρούμε προς τη μεσαία, τη βενετσιάνικη πύλη που έχει ξανακτίσει τη
φράγκικη πύλη, και φθάνουμε στην παλαιότερη απ’ όλες τις πύλες, την εσωτερική,
με τους ισχυρούς τετράγωνους πύργους και τις εντοιχισμένες βυζαντινές κολόνες.

Τουρκικά σπιτάκια, βυζαντινά εκκλησάκια, θολωτές στέρνες, θάμνοι και
αγριολούλουδα κατοικούν τον Ακροκόρινθο, δίπλα στους ερειπωμένους τουρκικούς
στρατώνες, την Κρήνη Πειρήνη που κρατάει ακόμα δροσερό νερό – δεν πίνεται – αν
και γεννήθηκε σύμφωνα με τον μύθο από ένα λάκτισμα του Πήγασου στον βράχο. Στο
άνω μέρος του Ακροκόρινθου λιγοστά ερείπια του ναού της Αφροδίτης, συμβιώνουν
μ’ ένα τουρκικό τζαμί κι ένα πλακόστρωτο βενετσιάνικο μπελβεντέρε.

Το έμβλημα. Στην Αρχαία Κόρινθο υπάρχει ένα μνημείο, ο ναός του
Απόλλωνα, που είναι εκατό χρόνια αρχαιότερος από τον Παρθενώνα – 540 π.Χ. Ναός
δωρικός που παρουσιάζει σε πρωτόλεια μορφή τις εντάσεις και τις εκλεπτύνσεις
του ευγενούς απογόνου του. Δεν είναι από μάρμαρο, είναι από πωρόλιθο. Και
στέκει πάντα εκεί, ακλόνητος εδώ και 2.550 χρόνια. Δεν τον γκρέμισαν ούτε ο
Ρωμαίος στρατηγός Μόμμιος, που ισοπέδωσε την ελληνική Κόρινθο το 146 π.Χ.,
ούτε οι πολλοί σεισμοί που δεν έπαψαν να πλήττουν την περιοχή μέχρι πρόσφατα.

Τα ερείπια. Στην πλειοψηφία τους είναι από τη ρωμαϊκή φάση της πόλης. Η
Κόρινθος έμεινε έρημη επί εκατό χρόνια μετά την καταστροφή του Μόμμιου, που
καθυπόταξε όλους τους εναπομείναντες ελεύθερους Έλληνες προ των πυλών της.
Ξανακτίστηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα το 44 π.Χ. πάνω στα ερείπια της παλιάς
ελληνικής πόλης και έγινε η πιο πολυάνθρωπη πόλη της Ελλάδας και πρωτεύουσα
της Αχαΐας.

Δεσπόζει η μεγάλη πλατεία της ρωμαϊκής αγοράς, με το βήμα του Αποστόλου
Παύλου στο κέντρο της. Ο Απόστολος των Εθνών έμεινε στην Κόρινθο επί 18 μήνες,
το 51-52 μ.Χ. Την πλαισίωναν δημόσια κτίρια και μακρές στοές με καταστήματα –
ένα απ’ αυτά διατηρεί ακόμα τη θολωτή στέγη του, επειδή είχε μετατραπεί σε
εκκλησάκι. Ξεχωρίζει η φαρδιά πλακόστρωτη λεωφόρος με τα πεζοδρόμια που κάποτε
οδηγούσε στο ένα από τα δύο λιμάνια της Κορίνθου – το Λέχαιον στον Κορινθιακό,
αλλά τώρα χάνεται κάτω από τα σπίτια του χωριού. Μέχρι τώρα έχει ανασκαφεί
μόνον ο κεντρικός πυρήνας της πόλης.

Τα δάκρυα. Αξίζει να επισκεφθείτε τη μνημειακή Κρήνη της Πριήνης – από
την οδό του Λεχαίου, επειδή διακρίνονται εύκολα τρεις οικοδομικές φάσεις. Η
τελική διαμόρφωση με τις κυκλικές κόγχες και τις πολύχρωμες μαρμάρινες κολόνες
και τη μεγάλη υπαίθρια δεξαμενή στο κέντρο της, είναι η πρώτη που βλέπουμε.
Πίσω από τη ρωμαϊκή τοξοστοιχία του 2ου μ.Χ. αιώνα, δωρεά του Ηρώδη του
Αττικού, διακρίνονται οι δεξαμενές και η αρχαία ελληνική πρόσοψη με τα
κολονάκια, του 4ου αιώνα π.Χ., ενώ ακόμα πιο πίσω, λαξευμένη στον βράχο, είναι
η απλούστερη πρόσοψη της Κρήνης κατά την αρχαϊκή εποχή. Αν προσέξετε θα
ακούσετε το νερό που τρέχει ακόμα και διοχετεύεται στο χωριό. Είναι τα δάκρυα
της νύμφης Πειρήνης, κόρης του Αχελώου, που κλαίει γιατί έχασε τα παιδιά της,
και δεν λέει να σταματήσει.

Γλαύκη. Ένα λίθινο ορθογώνιο που διακρίνεται κοντά στο μουσείο είναι
ό,τι απομένει από τον βράχο που στεγάζει την Κρήνη της άτυχης πριγκίπισσας
Γλαύκης ή Κρέουσας. Η ατυχία της ήταν ότι δέχθηκε τα μαγεμένα γαμήλια δώρα της
Μήδειας. Το σώμα της άναψε κι έτρεξε στα νερά της πηγής να ανακουφισθεί. Εκεί
άφησε την τελευταία της πνοή.

INFO

Ακροκόρινθος. Ωράριο καθημερινά 8 π.μ. – 7 μ.μ. Είσοδος ελεύθερη. Τηλ.
07410-31266

Αρχαία Κόρινθος. Γενική είσοδος 6 ευρώ – μειωμένο 3. Ωράριο 8 π.μ. – 7
μ.μ. Τηλ. 07410-31207