Πρόσωπα «Δεν είμαι για πούλημα!»

Πώς θα βελτιωθεί η δευτεροβάθμια εκπαίδευση; Αναθέτοντας τα σχολεία σε
ιδιωτικές εταιρείες, λέει η κυβέρνηση Μπους. Αλλά η 16χρονη Σελεμαουΐτ
Τεουέλντε δεν θέλει να δει το σχολείο της να ιδιωτικοποιείται.

Σελεμαουΐτ Τεουέλντε. Δίνει μάχη για να μην ιδιωτικοποιηθεί το σχολείο της

Θυγατέρα μετανάστριας από την Ερυθραία, η Τεουέλντε βοήθησε τον Δεκέμβριο να
οργανωθεί μια καθιστική διαμαρτυρία στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της
Φιλαδέλφειας εναντίον των σχεδίων να παραδοθούν 45 σχολεία της πόλης στην
Edison Schools Inc. ή σε κάποια άλλη κερδοσκοπική εταιρεία. Πρόκειται για το
μεγαλύτερο πείραμα ιδιωτικοποίησης σχολείων που γίνεται στις ΗΠΑ και το
σχολείο της Τεουέλντε, το Γυμνάσιο Τζων Μπάρτραμ, είναι υποψήφιο. Αλλά δεν θα
περάσει χωρίς αγώνα. Κάθε Σάββατο πρωί, η 16χρονη πηγαίνει στα γραφεία της
Μαθητικής Ένωσης Φιλαδέλφειας, στην οποία μετέχουν οι μαθητές των Γυμνασίων
και Λυκείων της πόλης. Εκεί οργανώνει συναντήσεις μαθητών για να συζητήσουν
τρόπους αντίστασης στην ιδιωτικοποίηση, να σχεδιάσουν ενημερώσεις των
συμμαθητών τους, πορείες διαμαρτυρίας, πράξεις πολιτικής ανυπακοής. Τον
περασμένο Δεκέμβριο, χιλιάδες μαθητές διαδήλωσαν την αντίθεσή τους στην Edison
έχοντας στο πέτο τους αυτοκόλλητα που έγραφαν, «Δεν είμαι για πούλημα. Πες όχι
στην ιδιωτικοποίηση». Η Edison άρχισε να διαχειρίζεται το 1995 τα πρώτα
τέσσερα σχολεία της στο Τέξας, το Κάνσας, τη Μασαχουσέτη και το Μίσιγκαν.
Σήμερα εξασφαλίζει τη λειτουργία 113 σχολείων σε 21 Πολιτείες και στο σύστημά
της μετέχουν 57.000 μαθητές. Το 1999, υπήρχαν 13 κερδοσκοπικοί «οργανισμοί
διαχείρισης της εκπαίδευσης», όπως η Edison, που λειτουργούσαν συνολικά 135
σχολεία σε 15 Πολιτείες. Πέρυσι, 21 τέτοιες εταιρείες διαχειρίζονταν 285
σχολεία σε 22 Πολιτείες. Ωστόσο τα αποτελέσματα της διαχείρισής τους δεν
δικαιολογούν αυτή την επέκταση. Δύο μεγάλες μελέτες που έγιναν πέρυσι έδειξαν
ότι οι μαθητές στα σχολεία της Edison δεν τα καταφέρνουν καλύτερα – μερικές
φορές μάλιστα τα αποτελέσματά τους είναι πολύ χειρότερα – από μαθητές ανάλογων
σχολείων που ελέγχονται από το Δημόσιο. Επιπλέον οι κερδοσκοπικές εταιρείες
δεν έκαναν την εκπαίδευση πιο ισότιμη ούτε βελτίωσαν την ποιότητά της. Από την
άλλη, όμως, έχουν αυξήσει σημαντικά τα κέρδη τους καθώς και την αξία των οψιόν
των στελεχών τους…

Η Σελεμαουΐτ Τεουέλντε πιστεύει ότι ο καλύτερος τρόπος για να διευθετηθούν τα
προβλήματα στα σχολεία είναι η αύξηση της χρηματοδότησης και όχι η
ιδιωτικοποίησή τους. Και η μεγαλύτερη ανησυχία της είναι πως, αν τα σχολεία
ιδιωτικοποιηθούν, αυτοί που τα διοικούν θα λογοδοτούν στους μετόχους της
εταιρείας, και όχι στους μαθητές και τους γονείς τους. «Δύσκολα καταφέρνω τον
δήμαρχο να μ’ ακούσει», λέει η 16χρονη μαθήτρια. «Πώς λοιπόν θα καταφέρω να μ’
ακούσει η εταιρεία;».