Έρχεται το τέλος των ρεκόρ

Η εικόνα στο βίντεο σταματά σχεδόν ανά δέκατο του δευτερολέπτου. Ο Λευτέρης Τσαρούχας, ο προπονητής Πλούταρχος Σαρασλανίδης μαζί με τον αθλητή των 400 μέτρων Στέλιο Δημότσιο παρακολουθούν κάθε λεπτομέρεια της κίνησής του, για να καταφέρουν το χρονόμετρο να δείξει έστω και λίγα εκατοστά του δευτερολέπτου λιγότερο

Είμαστε στην κόψη του ξυραφιού! Προλαβαίνει η Αθήνα να αφήσει τους θεατές με
το στόμα ανοιχτό το 2004; Κάποιοι απαντούν, ναι, αλλά οριακά. Άγγλοι
επιστήμονες λένε ότι αγγίξαμε τη λεπτή κόκκινη γραμμή. Η Διεθνής Ολυμπιακή
Επιτροπή δεν μιλά γι’ αυτό. Η Ελλάδα άλλωστε δεν φέρει καμία ευθύνη. Τα
περίφημα ολυμπιακά έργα δεν μπορούν να βοηθήσουν… αν τελικά αποδειχθεί ότι
το τέλος των ρεκόρ έχει φτάσει.

Τα χρονόμετρα, στην κολύμβηση μετρούν πλέον χιλιοστά του δευτερολέπτου. Στον
στίβο, βρισκόμαστε ήδη στα εκατοστά, ενώ το φώτο φίνις λαμβάνει υπόψη του και
τα χιλιοστά για να «δώσει» το χρυσό μετάλλιο. Ο χρόνος δεν μετράει πλέον το
ίδιο για αθλητές και προπονητές, όπως για τους απλούς ανθρώπους. Μοιάζει με
τρέλα. Ίσως να μην υπάρχει άνθρωπος εκτός από τους αθλητές που να δουλεύει για
λιγότερα… μόνο εκείνοι προπονούνται τόσο σκληρά για να κερδίσουν μόλις λίγα
εκατοστά του δευτερολέπτου.

«Το 1998 έκανα 46.20 στα 400 μέτρα», λέει ο Έλληνας αθλητής του στίβου,
Στέλιος Δημότσιος. «Τέσσερα χρόνια προσπαθώ να το κατεβάσω στα 46.00 ή έστω
στα 46.10. Θα είναι τεράστια επιτυχία για μένα. Κι ας μην το καταλαβαίνετε
εσείς».

Έρευνα Άγγλων μαθηματικών θέλει τα ρεκόρ να οφείλονται πλέον μόνο στην
τύχη ή σε παράγοντες όπως ο άνεμος και το υψόμετρο. «Οι άνθρωποι, λένε,
έφτασαν στο τέλος των σωματικών ικανοτήτων τους. Ό,τι γίνεται από εδώ και πέρα
είναι ζήτημα νέων κανονισμών, τεχνολογίας ακόμη και ντόπινγκ».

Κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει πότε θα φτάσουμε στο απόλυτο, εκεί που το
χρονόμετρο δεν θα καταβαίνει άλλο. «Είμαστε σε πολύ υψηλά επίπεδα, πολύ κοντά
στο απόλυτο ρεκόρ», λέει ο κ. Πλούταρχος Σαρασλανίδης, ομοσπονδιακός
προπονητής στον ΣΕΓΑΣ και δρ φυσικής αγωγής στα ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης.

Το όριο παραμένει άγνωστο. Το σίγουρο είναι ότι χρόνοι πολύ κοντά στο 0 είναι
ανέφικτοι. Στα 100 των ανδρών το ρεκόρ είναι 9.79, ο κ. Σαρασλανίδης θεωρεί
ιδιαίτερα δύσκολο πλέον ακόμη και το 9.50. Ο κ. Λευτέρης Τσαρούχας, δρ
βιομηχανικής στο εργομετρικό κέντρο του ΟΑΚΑ, που «μετράει» αθλητές από το
1979, εξηγεί τι σημαίνει ρεκόρ και πόσο δύσκολο είναι να «σπάσει».

«Σκεφτείτε ένας έφηβος αθλητής, φτάνει μέσα σε δύο χρόνια στο 95% των
δυνατοτήτων του. Αυτό σημαίνει ότι ένας νέος αθλητής, έχει το 95% των
δυνατοτήτων του παγκόσμιου πρωταθλητή στο αγώνισμά του. Το ζήτημα είναι αυτό
το 5%», εξηγεί. «Η μυϊκή δύναμη, η αντοχή και η τεχνική προσδιορίζουν το
αποτέλεσμα. Ο καθένας έχει το δικό του 100%, το ζήτημα είναι πόσο κοντά σε
αυτό θα φτάσει». Και έχει μόλις δέκα χρόνια το μέγιστο για να πολεμήσει με
αυτό το ελάχιστο ποσοστό.

Κάπου ενδιάμεσα μπαίνει και η συμβολή της τεχνολογίας. Τα παπούτσια, το
ταρτάν, η ελαφρότητα των ρούχων, οι βατήρες εκκίνησης επιστρατεύονται για να
δώσουν έστω και 0,5%. «Όταν η βελτίωση που κυνηγάμε είναι της τάξεως του 1% ή
2%, έστω και 0,2% να δώσουν οι εξωτερικοί παράγοντες είναι πολύ σημαντικό»,
σημειώνει ο κ. Σαρασλανίδης.

Οι ικανότητες του αθλητή, η προπονητική τέχνη, οι εξωγενείς παράγοντες, ακόμη
και οι κλιματολογικές συνθήκες δεν μπορούν να δίνουν επ’ άπειρον το φιλί της
ζωής στα ρεκόρ. Και τότε; «Απλά θα αλλάξουμε τους κανονισμούς. Αναγκαστικά θα
γίνει αυτό. Θα τρέχουν οι αθλητές 150 μέτρα αντί για 100 και τότε μία νέα
σειρά ρεκόρ θα ξεκινήσει από την αρχή», λέει ο ομοσπονδιακός προπονητής.

Ο κ. Τσαρούχας έχει «μετρήσει» τους περισσότερους Έλληνες αθλητές και
πιστεύει ότι η χώρα μας θα «δηλώσει συμμετοχή» στους τελικούς των Ολυμπιακών
Αγώνων, σε αυτά που ονομάζονται ταχυδυναμικά αθλήματα. «Πρόβλημα υπάρχει στα
αγωνίσματα αντοχής. Εκεί το λάθος βρίσκεται στην προπόνηση, δεν μπορεί να μην
έχουμε καλούς αθλητές», σημειώνει και τονίζει ότι όπως και να έχουν τα
πράγματα, τώρα δεν προλαβαίνουν καινούργιοι αθλητές να βγουν για το 2004.
«Απομένουν μόλις 2 χρόνια. Πώς θα αναπτύξουν εκείνο το 5% των δυνατοτήτων
τους;».

Όσο για τους ποδοσφαιριστές… δεν του κάνει εντύπωση που η Ελλάδα δεν είναι
στο Μουντιάλ. Κι εκεί η προπονητική τεχνική έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης. «Πριν
από 20 χρόνια, μία ντρίπλα γινόταν σε 3 δευτερόλεπτα. Τώρα γίνεται σε 1. Οι
Έλληνες, για να καταλάβετε, την κάνουν ακόμη στα 2,5».

Το γονιδιακό ντόπινγκ

Το 2012. Αυτή είναι η χρονολογία-κλειδί, δύο Ολυμπιάδες μετά το καλοκαίρι του
2004. Τότε πιστεύουν, οι επιστήμονες, ότι θα δούμε για πρώτη φορά τους
«τεχνητούς» αθλητές… κάτι σαν την «τεχνητή» νοημοσύνη.

Οι σούπερ αθλητές θα είναι το αποτέλεσμα εν δράσει των πειραμάτων που γίνονται
σήμερα με τη βοήθεια της γενετικής μηχανικής. Ναι σωστά, αυτό είναι παρέμβαση
στα γονίδια και πολλοί λένε ότι θα είναι το ντόπινγκ του μέλλοντος. Η Διεθνής
Ολυμπιακή Επιτροπή, το γνωρίζει. Προς το παρόν έχει δημιουργήσει μία
συμβουλευτική επιτροπή για το γονιδιακό ντόπινγκ.

«Σκευάσματα, συμπληρώματα, δηλαδή, διατροφής παίρνουν όλοι», εξηγεί ο κ.
Πλούταρχος Σαρασλανίδης. «Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά. Χρειάζονται
5.000-6.000 θερμίδες την ημέρα, είναι αδύνατο να φάνε τόσο πολύ, οι αθλητές.
Αυτό όμως δεν είναι ντόπινγκ», διευκρινίζει.« Ήδη σε πειραματόζωα, προσπαθούν
αν αυξήσουν τις ίνες ταχύτητας μέσα στους μυς έναντι των ινών αντοχής και το
αντίστροφο. Έτσι θα έχουμε ή σούπερ σπρίντερ ή αθλητές για τα αγωνίσματα
αντοχής».

Τη μυϊκή δύναμη, η σκληρή προπόνηση μπορεί να τη διαμορφώσει, να τη φτάσει σε
επίπεδο… ρεκόρ! «Εκείνο που όπως φαίνεται δεν μπορούμε να φτιάξουμε, είναι η
ταχύτητα. Εκεί είναι ο στόχος του ντόπινγκ», εξηγεί ο κ. Λευτέρης Τσαρούχας.
Άλλωστε, οι προπονητές αλλά και οι αθλητές λένε μεταξύ τους, «ντοπαρισμένος
είναι αυτός που τον πιάσανε, για τους άλλους απλά δεν ξέρουμε».

Τέσσερις Έλληνες

Ο κ. Λευτέρης Τσαρούχας, δίνει το στίγμα των ρεκόρ για τέσσερις κορυφαίους
Έλληνες αθλητές:

Κώστας Γκατσιούδης: «Σωματικά είναι πολύ προικισμένος αθλητής. Η
νευρομυϊκή του συναρμογή έχει περιθώριο βελτίωσης. Οι μεγαλύτερες ρίψεις για
εκείνον πλέον, είναι θέμα αντίληψης. Να μπορέσει να συντονίσει καλύτερα όλη
του την κίνηση».

Πύρρος Δήμας: «Πολύ σταθερός αθλητής. Αυτό που δείχνει, σύμφωνα με τις
μετρήσεις μας, ό,τι μπορεί κάνει, το βγάζει και στον αγώνα. Η αίσθησή μου
είναι ότι έχει περιθώρια βελτίωσης».

Κατερίνα Θάνου: «Είναι πολύ καλή σε όλα. Σταθερή και δυνατή αθλήτρια.
Το ανάστημά της είναι ένα μειονέκτημα αλλά αυτό δεν διορθώνεται. Αντίθετα, η
αντίπαλός της Μάριον Τζόουνς, δεν έχει φτάσει στο έπακρο των δυνατοτήτων της».

Κώστας Κεντέρης: «Υγεία να έχει μόνο και να μείνει έτσι όπως είναι. Η
μεγάλη επιτυχία του θα είναι να καταφέρει να κρατήσει τον χρόνο που έχει και
τη θέση του στην παγκόσμια κατάταξη».