ΜΑΡΙΟ ΒΑΡΓΚΑΣ ΛΙΟΣΑ Ρεσιτάλ για την «εύθραυστη αξιοπρέπεια»

Πριν αρχίσει τη συναρπαστική ομιλία του κάτω από τα αστέρια, ο Μάριο Βάργκας-Λιόσα υπέγραψε πλήθος αντίτυπα του καινούργιου μυθιστορήματός του «Η Γιορτή του Τράγου» (Καστανιώτης, μετ. Α. Αλεξοπούλου)

Το 1967, δύο πολλά υποσχόμενοι συγγραφείς, ένας Αργεντινός και ένας
Περουβιανός, έφθασαν στην Αθήνα ως μεταφραστές σε ένα συνέδριο για το…
βαμβάκι. Ήταν ο Χούλιο Κορτάσαρ και ο Μάριο Βάργκας-Λιόσα, 31 χρόνων τότε.
Έπρεπε να περάσουν 35 χρόνια για να πραγματοποιήσει ο Λιόσα το όνειρό του και
να γνωρίσει πραγματικά την Αθήνα. Έφθασε προχθές και γέμισε το αίθριο της
Στοάς του Βιβλίου (Αρσακείου), όπου συνέρευσαν περισσότεροι από 350 ακροατές,
οι οποίοι τον καταχειροκρότησαν. Ανάμεσά τους ο Ζυλ Ντασσέν, η Μιλένα
Αποστολάκη, ο πρεσβευτής του Περού και κάποιοι, λίγοι, Έλληνες ομότεχνοί του,
όπως η Ρέα Γαλανάκη, ο Μιχάλης και η Ευγενία Φακίνου, ο Γιώργης
Γιατρομανωλάκης, ο Δημήτρης Καλοκύρης, η Λένα Διβάνη, ο Αλέξανδρος Ασωνίτης.
Για άλλη μία φορά (κάτι ανάλογο είχε γίνει με τον Μπόρχες, τον Γκίνσμπεργκ,
τον Χήνυ, τον Μπουρντιέ, την Αγκασίνσκι κ.ά.) οι συγγραφείς μας έδειξαν την…
ανωτερότητά τους! Ευτυχώς που ο Παύλος Μάτεσις τόνισε, παρουσιάζοντάς τον: «Με
τέτοια έργα σαν τα δικά του ο αναγνώστης ανακτά την αξιοπρέπειά του και
βεβαιώνεται πως η Τέχνη δεν είναι απόλαυση, είναι ανάγκη».

Ο Μάριο Βάργκας-Λιόσα προσεκλήθη από τις Εκδόσεις Καστανιώτη και το ισπανικό
ινστιτούτο «Θερβάντες», για να παρουσιάσει τη «Γιορτή του Τράγου». Το
γοητευτικό μυθιστόρημά του, το οποίο με αφετηρία τον δικτάτορα Τρουχίλιο του
Αγίου Δομίνικου, ακτινογραφεί τις κοινωνίες που έχουν τραυματιστεί από
αυταρχικά – δικτατορικά καθεστώτα. «Όπως για πολλούς Λατινοαμερικανούς»,
εξηγούσε προχθές, «η δικτατορία έχει υπάρξει κεντρική εμπειρία μου. Είναι το
απόλυτο κακό που στιγματίζει άτομα και θεσμούς, αφήνοντας έναν απόηχο που
επιβιώνει για πολλά χρόνια και γίνεται εμπόδιο στη διαδικασία του
εκδημοκρατισμού μιας χώρας. Και αν διάλεξα τον Τρουχίλιο, είναι γιατί υπήρξε
μια αρχετυπική περίπτωση. Δεν ήταν τέρας στην αρχή. Άρχισε να γίνεται τέρας
από τη στιγμή που έφθασε στην εξουσία. Η περίπτωσή του μας διδάσκει πόσο
εύθραυστη είναι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Είναι εντυπωσιακό πόσο ευφυείς
άνθρωποι τον πλαισίωναν, τον κολάκευαν και τον θυμούνται ακόμα ως “Αρχηγό”».

«Μα εσείς έχετε, κατά καιρούς, υποστηρίξει θέσεις σχεδόν
αντιδραστικές», ακούστηκε μια φωνή από το κοινό. «Όταν η Αριστερά
υπερασπίζεται τον Κάστρο, δεν μπορώ να είμαι αριστερός. Όταν η Δεξιά
υποστηρίζει τον Πινοσέτ, δεν μπορώ να είμαι ούτε δεξιός. Θέλω να συμμετέχω
όμως στον δημόσιο διάλογο και πιστεύω πως πρέπει να απελευθερωθούμε από αυτά
τα στείρα στεγανά. Ζούμε σε μία εξαιρετική στιγμή. Ποτέ ο κόσμος δεν είχε τόσα
εργαλεία για να νικήσει τα δαιμόνιά του – ασθένειες, άγνοια κ.λπ. και ποτέ δεν
είχαμε βρεθεί τόσο κοντά στην άβυσσο με τέτοια συγκέντρωση εξοπλισμών. Πρέπει
να αρχίσουμε λοιπόν να σκεπτόμαστε με τον ορθό λόγο, όπως οι αρχαίοι Έλληνες».

INFO

Μάριο Βάργκας-Λιόσα «Η Γιορτή του Τράγου» Εκδ. Καστανιώτη, σελ. 512, τιμή: 25 ευρώ