ΜΑΤΙΕΣ Μετά 55 έτη…

Μπήκα στο Γυμνάσιο (Β’ Αρρένων Αθηνών) πριν από… 55 χρόνια! Το 1947.
Γυμνασιάρχης ήταν ένας θεολόγος, καραδεξιός, ο Πάνος Πάτρας. Άνθρωπος σκληρός,
με παλάμες φτιαγμένες για χαστούκια. Ο Πάτρας, από τις πρώτες μέρες που
βρεθήκαμε στο σχολείο, άρχισε να μας φέρνει διάφορους επιστήμονες, από τον
κύκλο των «Ακτίνων», κυρίως, που μας έβγαζαν λόγους για τη… «σάρκα»! Μας
έλεγαν, δηλαδή, οι επιστήμονες αυτοί, ότι είναι μεγάλη αμαρτία ο αυνανισμός
και μας προειδοποιούσαν ότι μας περιμένει η Κόλαση, με όλα τα καζάνια της στη
φωτιά, έτσι και μπλέξουμε με κάνα κοριτσάκι ή – ακόμη χειρότερα – πλαγιάσουμε
με κάποια πόρνη…
Η ηδονή, τόνιζαν, από μόνη της είναι σιχασιά. Εξευτελίζει τον άνθρωπο. Ο Θεός
μάς χάρισε την ηδονή, όχι για τέρψη, αλλά για να είναι ευχάριστο το… έργο
της τεκνοποίησης! Ερωτική επαφή πριν από τον γάμο απαγορεύεται. Απαγορεύεται
και η συνάφεια με κοπέλες, γιατί υπάρχει κίνδυνος να σκανδαλισθούμε. Και άλλα
τέτοια…
Όλα αυτά, τα θυμήθηκα, διαβάζοντας στα «ΝΕΑ» την περασμένη Παρασκευή τη
συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου σε τρεις μαθητές του Λυκείου. Και τα θυμήθηκα,
γιατί ο Χριστόδουλος, απαντώντας στα ερωτήματα των παιδιών, έλεγε όσα ακριβώς
έλεγαν σ’ εμάς, γύρω από τις σεξουαλικές σχέσεις, οι άνθρωποι του Πάτρα,
πριν από μισό – και παραπάνω – αιώνα! Ένα παράδειγμα: ρωτάει ο 17χρονος
Βασίλης τον Αρχιεπίσκοπο, «έχω αμαρτήσει, που έχω πάει με πόρνη;» Και ο άγιος
πατέρας απαντά: «Ναι, παιδί μου. Έχεις αμαρτήσει. Το λέει σαφώς το Ευαγγέλιο.
Πρέπει να τακτοποιηθείς με τον Θεό»! Και ένα, ακόμη: ο 15χρονος Κώστας
παραδέχεται ότι μερικές φορές αυνανίζεται. Και ο Χριστόδουλος τον επαναφέρει
στην τάξη: «Είναι αμαρτία! Η αγνότητα είναι επιταγή του Θεού…».
Πενήντα πέντε χρόνια, ξαναλέω, από το 1947! Έγιναν πόλεμοι, επαναστάσεις,
ανακαλύψεις, ο άνθρωπος περπάτησε στο φεγγάρι, αλλά η Εκκλησία μας εξακολουθεί
να συμβουλεύει να μισούμε το σώμα μας… Θα συνιστούσα στους τρεις μαθητές να
διαβάσουν το συνταρακτικό βιβλίο του καθηγητή Χρ. Γιανναρά – το
«Καταφύγιο ιδεών» , ο οποίος πέρασε από τα Κατηχητικά, τις «αγνότητες» και τα
τοιαύτα. Εκεί θα δουν πού οδηγεί τον άνθρωπο το πολύ το… «σταυροκόπι»…













