Ασκήσεις έκφρασης σε γκρίζο τοίχο

Ο Woozy, ο Reb, ο Liv και ο Jason, οι Έλληνες writers, δίνουν… σύνθημα graffiti στους τοίχους του Ινστιτούτου Γκαίτε

Πανδαισία χρωμάτων και σχεδίων διά χειρός Woozy, Reb, Liv και Jason, οι οποίοι
με τα graffiti τους έβαλαν το… κερασάκι στην -προ γενεθλίων- τούρτα του
γερμανικού Ιντιστούτου Γκαίτε, που το φθινόπωρο θα γιορτάσει 50 χρόνια ζωής
και προσφοράς.

Η παρέα του «Carpe diem» (του περιοδικού που προωθεί τις εναλλακτικές μορφές
έκφρασης και πολιτισμού) και οι Θεσσαλονικείς writers, Reb, Lin, Jason,
ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα. Κάθησαν, σκέφθηκαν, κατέληξαν και με το δάχτυλο
στο σπρέι άρχισαν. Ήδη ο τοίχος δεξιά (όπως βλέπει κανείς την πλάτη του
Ινστιτούτου)… μιλάει. Τα περίπου 70 τετραγωνικά γκρο μπετόν απέκτησαν «ζωή».

Τρεις ημέρες δούλευαν ο Woozy, ο Reb, ο Liv και ο Jason εκφραζόμενοι αυθόρμητα
και δίνοντας ταυτόχρονα το στίγμα που επιθυμεί και το Ινστιτούτο Γκαίτε. Ότι
δηλαδή μπορεί κάποιος στους χώρους του να περάσει καλά, χαλαρά, μέσα από
πολυποίκιλες δριαστηριότητες που καλύπτουν όλα τα γούστα.

Ένας ντιτζέι αυτοσχεδιάζει στα πλατό, ένας πιτσιρίκος ετοιμάζεται να
αρχίσει… πυρ (φσσστ, καλύτερα) με το σπρέι του, δύο άλλοι χορεύουν σε
ρυθμούς χιπ χοπ που μόνον ο τοίχος αφουγκράζεται, ενώ τα καλώδια που φεύγουν
από τα πικάπ γίνονται σελιλόιντ με τα καρέ του να ταξιδεύουν στην πάνω δεξιά
γωνία του τοίχου, όπου είναι οι υπογραφές (styles) των δημιουργών graffiti
(writers). Στην άλλη γωνία οι ομόκεντροι ηλιακοί κύκλοι – σήμα του Γκαίτε –
απλώνονται στο γαλάζιο φόντο.

«Τα περισσότερα σχέδια γίνονται επί τόπου. Υπάρχει αρχικό σχέδιο, αλλά πάνω
απ’ όλα είναι θέμα έμπνευσης», λέει στα «ΝΕΑ» ο Woozy (κατά κόσμον Βαγγέλης).
«Για να φθάσεις στο αποτέλεσμα που επιθυμείς πρέπει το σπρέι να γίνει
προέκταση του χεριού», τονίζει ο writer από τα βόρεια προάστια που θεωρεί πως
«το graffiti είναι κουλτούρα που καταλήγει και σε τέχνη».

Ο άλλος τοίχος έχει γίνει… κόκκινος (όχι από θυμό). Εκεί θα «γεννηθεί» ένα
θέμα «που θα βοηθάει τον θεατή να στρέψει το ενδιαφέρον του στο βιβλίο και όχι
τόσο στον ηλεκτρονικό υπολογιστή που κυρίευσε και έχει διαβρώσει τη ζωή μας»,
λέει ο Woozy. Οι επισκέπτες που θα ανταποκριθούν στην πρόσκληση για πάρτι με
τους ανθρώπους του Γκαίτε θα δουν αυτό το Σαββατοκύριακο να ξεπηδούν βιβλία
και σελίδες με κείμενα από ένα σπασμένο κομπιούτερ. «Μας εμπνέει, μας
αντιπροσωπεύει και πιστεύουμε αντιπροσωπεύει και το Ινστιτούτο», εκτιμά ο
Woozy για το θέμα που συνάδει με τον χώρο, αφού η βεράντα του Ινστιτούτου
είναι προέκταση της βιβλιοθήκης του.

Οι writers αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση λειτούργησαν κατά
παραγγελία, αποτυπώνουν στους τοίχους διαθέσεις, ψυχολογίες, συναισθήματα,
εικόνες. «Στην ουσία εκφράζουμε τα βιώματά μας, τις εμπειρίες μας, τα
ερεθίσματά μας από τον χώρο που ζούμε και κυκλοφορούμε».

Ποιες είναι αγαπημένες γειτονιές για graffiti; «Η Νέα Ιωνία είναι μία και
συγκεκριμένα στον τροχονόμο. Εκεί το ντουβάρι έχει εξελιχθεί σε hall of fame.
Όμως προτιμώ τη Θεσσαλονίκη, γιατί εδώ τα πράγματα είναι επικίνδυνα. Κάνεις
λίγο πίσω να δεις τι έχεις κάνει, περνάει ένα αυτοκίνητο, πάρ’τον κάτω», λέει
ο 23άχρονος Woozy.

Πού θα ήθελε να εκφραστεί; «Στο “Χίλτον”, πριν από την ανακαίνιση όμως, ή σε
ένα πλοίο», απαντά αμέσως χαμογελώντας. Αλλά και στη γειτονιά του, στο σχολείο
του (Πολυκλαδικό Αμαρουσίου) και τη γύρω περιοχή, διότι έχει ησυχία αλλά και
γιατί εκεί πήρε «τα πρώτα σοβαρά μαθήματα και τις πρώτες δυνατές εμπειρίες».

Διήμερο πάρτι

Το Γκαίτε είναι έτοιμο για το πάρτι του Σαββατοκύριακου. Με προβολές
ταινιών, με κουίζ ράλι, με σβέλτες συναυλίες (από το φωνητικό σύνολο Έκληψις
σε κομμάτια από την τζαζ και τα μιούζικαλ, τους Μηνά Αλεξιάδη και Παντελή
Μπενετάτο να αυτοσχεδιάζουν στα πιάνα, από το ποπ συγκρότημα «Μορφές» και τους
λάτιν Anaconda), με εκθέσεις καλλιτεχνών και πλούσιο μπουφέ