«Ποια μουσική φόρεσες σήμερα;»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
7 λεπτά  |
 |
|
Από τους καλλιτέχνες που υπολογίζουν το Ίντερνετ στη δουλειά τους, ο Μπεκ |
Η τεχνολογία πάντα άλλαζε τη μουσική – ίσως όχι με την ταχύτητα που έχουν οι
τελευταίες εξελίξεις. Πριν προλάβει ο ακροατής να εξοικειωθεί με την «άυλη»
μορφή της ψηφιακής μουσικής, καλείται να συνηθίσει το πώς μπορεί να κυκλοφορεί
με τα τραγούδια του, να «ντύνεται» τη μουσική του, στην πιο άμεση σχέση από
την παραγωγή στην κατανάλωση, πώς να έχει τη μουσική του απευθείας από το
στούντιο ηχογράφησης ή την αίθουσα συναυλιών, με την ευχέρεια να επεμβαίνει
στο κομμάτι αν, όπου και όποτε θέλει. Ο τρόπος που ακούμε μουσική έχει
αλλάξει.
Μόλις μερικά κλικ μακριά, είναι οι Led Zeppelin, η Αρίθα Φράνκλιν, ο Μόμπι.
Δωρεάν και σε αφθονία – με μια μικρή συνδρομή ίσως για να αποκτήσεις το
δικαίωμα να κατεβάζεις από τα διάσημα πια σάιτ της Napster και μετά-Napster
εποχής κομμάτια, στην «υγρή» μορφή της ψηφιακής μουσικής. Που μπορεί να πάρει
το σχήμα που επιθυμεί ο ακροατής, να την αποθηκεύσει όπου θέλει (σε σκληρό
δίσκο, στο τηλέφωνο, στο Mp3 και σε συγγενικές συσκευές που αποθηκεύουν ήχο).
Μπορεί να παίξει με τη μουσική, να την συνδέσει αλλού, να την ανακατέψει, να
την «ξαναγράψει», να μεγαλώσει το κομμάτι, να το μικρύνει, να προσθέσει ένα
σόλο κιθάρας ή να το φτιάξει έτσι που να ταιριάζει καλύτερα στα ηχεία του
αυτοκινήτου του. Μπορεί να ανακατέψει τα κομμάτια, να αλλάξει τη σειρά τους
μέσα σε ένα άλμπουμ, ή σε πολλά άλμπουμ μαζί – μπορεί να κάνει τα πάντα.
Και γιατί να μην καθήσει να βάλει ένα CD να παίζει και να απολαύσει τη μουσική
του, θα ρωτήσει κανείς. Για τους ίδιους λόγους που δεν θα θελήσει να μείνει
παθητικός θεατής της τηλεόρασης.
Το να κατεβάζεις ψηφιακά μουσική από το Διαδίκτυο σίγουρα αλλάζει την αγορά,
αλλά ο παλιός και δυναμικός ρόκερ Πίτερ Γκάμπριελ, που από τον Δεκέμβριο είναι
και ο ιθύνων νους ενός νέου διαδικτυακού«καταστήματος» ηλεκτρονικής πώλησης
τραγουδιών, πιστεύει πως αλλάζει και τη μουσική: «Βρισκόμαστε μπροστά σε μια
εντυπωσιακή δυνατότητα να γίνει η μουσική πιο δημοκρατική, μια ευκαιρία που
δεν πρέπει να πάει χαμένη».
Το σίγουρο είναι πως η μουσική παίρνει στο μέλλον προαγωγή. Μουσική θα
υπάρχει όλο και πιο πολύ, παντού.
Κι αφού το τραγούδι είναι φτηνό και ο ακροατής μπορεί να το βρίσκει όπου και
όποια στιγμή το επιθυμήσει, οι καλλιτέχνες θα είναι οι νέοι μάρτυρες;
Οι καλλιτέχνες σε νέους ρόλους
 |
|
Τρεις χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι της τάσης «μουσική σε κίνηση». Το RioRiot |
Αν δεν προλάβουν τις εξελίξεις. Αν την ώρα που το Νάπστερ ετοίμαζε την
απολογία του μπροστά στον δικαστή και οι δισκογραφικές εταιρείες πανηγύριζαν
τη νίκη μιας μάχης, οι καλλιτέχνες κρατούσαν την ψυχραιμία τους, θα έβλεπαν
απλώς τους ρόλους τους να αλλάζουν.
Από τη στιγμή που μπορούν να αντιγράψουν τη μουσική σου – πρέπει να σκεφτεί η
Μαντόνα (που έχει και επιχειρηματικό μυαλό) – πρέπει να δώσεις κάτι
διαφορετικό. Όπως ένα προσεγμένο πακετάρισμα στο CD με πληροφορίες για τα
κομμάτια και τους στίχους – αυτό σίγουρα ο φαν θα θέλει να το πληρώσει. Όπως
και θα ήταν έτοιμος να πληρώσει το «σετ» της βραδιάς του ντιτζέι στο κλαμπ
υπογεγραμμένο από τον ίδιο τον Ρότζερ Σάντσες, ή τη συναυλία που οι Dandy
Warhols στέλνουν κατευθείαν στο κομπιούτερ του, λεπτά μόλις μετά το τέλος της
σε μια στενή σχέση που η τεχνολογία στηρίζει ανάμεσα στο γκρουπ και τους φαν
του. Έτσι πληρώνοντας κάποια χρήματα σαν συνδρομή έχεις καλύτερη μουσική και
το «έξτρα κάτι» που αποκτά πια μεγάλη αξία στην αγορά.
Η μουσική κυκλοφορεί παντού – και αν τελικά όλοι έχουν δωρεάν ή πολύ
φτηνή πρόσβαση γιατί να μην επωφεληθούν και οι καλλιτέχνες από αυτό; Δίνοντας
τα CD κάνουν διαφήμιση, πουλάνε εισιτήρια στις συναυλίες τους, κερδίζουν
συνδρομητές. Και χορηγούς! Ήδη στο εξωτερικό οι μουσικοί μιλάνε για ένα
προϊόν-πακέτο το οποίο περιλαμβάνει βίντεοκλιπ, πληροφορίες για τα τραγούδια,
στίχους, κριτικές, διαφημίσεις σε μία αισθητικά προχωρημένη συσκευασία, που θα
κυκλοφορεί σε περιορισμένη έκδοση.
 |
|
Όταν η μουσική γίνεται… φορητή, η μόδα ακολουθεί με προτάσεις για ρούχα που |
Οι New Order και ο Μπεκ για παράδειγμα έκαναν κιόλας με επιτυχία τολμηρές
κινήσεις στον κυβερνοχώρο. Οι Βρετανοί πρωτοπόροι της ηλεκτρονικής μουσικής
«έδωσαν στους ακροατές τους τη δυνατότητα να “κατεβάσουν” τα κομμάτια τους και
να κάνουν σε αυτά το δικό τους ριμίξ, με πρώτο σκοπό έτσι να τα διαφημίσουν.
Τώρα, αν από αυτή τη διαδικασία προέκυπταν και μερικοί ταλαντούχοι “ριμίξερς”
τον λόγο έχουν οι εταιρείες να τους εκμεταλλευτούν. Σε ένα διαγωνισμό που
έκανε ο Αμερικανός Μπεκ προτείνοντας στο Ίντερνετ ένα δικό του κομμάτι, το
ριμίξ ενός φαν, κέρδισε θέση στο b-side του σινγκλ μόλις αυτό βγήκε στην
αγορά.
Οι δισκογραφικές εταιρείες – και αυτές σε νέο ρόλο – αναλαμβάνουν να
ξεκαθαρίσουν το τοπίο από τα σκουπίδια που πνίγουν το Ίντερνετ, άρα προσφέρουν
υπηρεσία σε πελαγωμένους φαν, μπαίνουν και αυτές στο ιντερνετικό παιχνίδι
(έχει πολύ σοβαρούς λόγους η Bertlesman – έχει και τη δισκογραφική BMG που
αγοράζει το Napster) ενώ, μέσα στα μελλοντικά σχέδια των μεγάλων εταιρειών
είναι να αποκτήσουν και αυτές συνδρομητές για τους οποίους τα λαγωνικά της
εταιρείας θα μυρίζονται και θα προτείνουν. Φαντασία; Αυτό είναι που όλοι
σήμερα χρειάζονται.
Νότες σε κίνηση
Η νέα τάση στη μουσική λέγεται κίνηση. Ναι, μπορείς να φοράς τη μουσική σου,
όπου πηγαίνεις. Να την ηχογραφείς κάθε στιγμή. Τα κινητά τηλέφωνα εντός ολίγου
θα είναι το βασικό κανάλι διανομής της μουσικής και η πιο δημοφιλής συσκευή
για να παίζεις μουσική. Τα…«ρινγκ τόουνς» δεν είναι παρά για… προθέρμανση.
Ποιος τα λέει αυτά; Οι άνθρωποι της μουσικής και της τεχνολογίας που
συναντήθηκαν πρόσφατα στο «Μιντέμ» – το ραντεβού της μουσικής που γίνεται κάθε
χρόνο στις Κάννες.
Τα λόγια έχουν αξία μόνο όταν συνοδεύονται από πράξεις. Ένα χρόνο πριν, το
Publishing (για τα δικαιώματα των καλλιτεχνών) της ΕΜΙ έκλεισε συμφωνία με την
κινητή τηλεφωνία της Nokia, δίνοντας (όχι αποκλειστικά) άδεια για να
χρησιμοποιηθεί ο μουσικός της κατάλογος στα σήματα των τηλεφώνων. Θέλετε το
τηλέφωνό σας να σας καλεί με Τίνα Τάρνερ; Έγινε!
Το νέο μοντέλο της Nokia, το 5510 για παράδειγμα, μπορεί να παίζει μουσική από
μουσικά αρχεία που έχουμε κατεβάσει από το Ίντερνετ και που έχουν μεταφερθεί
εκεί από ένα συμβατό PC. Μπορεί επίσης να ηχογραφεί από ραδιόφωνο ή CD player.
Πώς θα προτιμάει το κοινό να έχει πρόσβαση στη μουσική του, μένει να φανεί στο
μέλλον. Όμως πολλές και διαφορετικές συσκευές θα είναι διαθέσιμες, καθώς μια
νέα αρχιτεκτονική απλώνεται γύρω από τη διακίνηση της μουσικής.
Επίσης στις Κάννες και στο αφιέρωμα «μουσική σε κίνηση» παρουσίασαν και το
iPod της Apple (στοιχίζει αυτή τη στιγμή περίπου 400 δολάρια) που επιτρέπει
την ταχύτατη μεταφορά μουσικής από τον σκληρό δίσκο του κομπιούτερ στο πλέιερ.
Το iPod – είπαν στις Κάννες – εισήγαγε πάνω από 600 τραγούδια από ένα powermac
G4 κομπιούτερ σε λίγο περισσότερο από έξι λεπτά! Και μια άλλη καινοτομία του
είναι ότι λειτουργεί σαν ένας μικρός φορητός σκληρός δίσκος. Το Nokia 5510
επιτρέπει στον χρήστη του να παίξει πάνω από δύο ώρες μουσική ποιότητας CD,
ηχογραφημένη από το «ενσωματωμένο» ραδιόφωνο ή Mp3 ή από ένα άλλο Nokia 5510.
Α, μπορεί κανείς και να τηλεφωνεί.
Το CD-λάστιχο επίσης που όπου να ‘ναι κάνει πρεμιέρα στην αγορά φαίνεται να
έχει λαμπρό μέλλον. Λεπτό σαν φιλμ λυγίζει και τυλίγεται, μπαίνει στην τσέπη
και φοριέται σαν αξεσουάρ της μόδας και, οπωσδήποτε, της μουσικής. Γιατί τα
πάντα στη μουσική είναι σε κίνηση….
Ελληνικές χαμηλές ταχύτητες
Στην ελληνική αγορά, η μουσική κινείται πιο αργά. Κι αυτό όχι γιατί τα
προϊόντα αργούν να φτάσουν στα μέρη μας (κάθε άλλο), αλλά γιατί – όπως εξηγεί
στέλεχος της μουσικής βιομηχανίας που παρακολούθησε και τις συναντήσεις των
Καννών – «εξακολουθεί να υπάρχει στην Ελλάδα μειωμένη πρόσβαση στο Ίντερνετ,
αλλά και χαμηλές ταχύτητες σε αυτό, ενώ η σύνδεση παραμένει ακριβή. Η μουσική
αγορά πάντως έχει ανακλαστικά κι εκεί που μιλάμε για χαμηλές πωλήσεις CD θα
μιλάμε για μεγάλη διακίνηση της μουσικής».
«Η ιντερνετική διείσδυση είναι χαμηλή ακόμη εδώ» σχολίαζε στα «ΝΕΑ» πριν από
λίγες ημέρες ο νέος πρόεδρος του ελληνικού τμήματος της IFPI (Διεθνούς Ένωσης
Φωνογραφικών Εταιρειών) και της δισκογραφικής εταιρείας «Λύρα», Πάνος
Μαραβέλιας. Ενώ όλοι οι άνθρωποι της δισκογραφίας στην Ελλάδα ομολογούν πως σε
σχέση με το εξωτερικό οι εταιρείες εδώ έχουν ελάχιστα εκμεταλλευτεί τις
δυνατότητες του Δικτύου. Η μουσική αγορά όμως καταργεί τα σύνορά της καθώς η
μουσική «ρέει» προς διάφορες κατευθύνσεις.
Google news
