ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι φρουροί…

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό,
γράφει:

«Δεν χωράει αμφιβολία ότι το Μετρό είναι βολικό για πολλούς από εμάς. Όχι μόνο
πάει κανείς γρήγορα στη δουλειά του, αλλά αποτελεί σκέτη όαση μέσα στη ζούγκλα
της Αθήνας. Όμως, αυτή είναι μόνο η μισή αλήθεια. Μερικές καθημερινές εικόνες
θάβονται κάτω από τα ιλουστρασιόν φυλλάδια και τα στημένα ρεπορτάζ. Για
παράδειγμα, υπήρξε νεαρός που εκδιώχτηκε κακήν κακώς από τους “σεκιουριτάδες”,
διότι εν μέσω καύσωνα περπατούσε χωρίς μπλούζα στον σταθμό του Συντάγματος!!
Ένας άλλος πολίτης προπηλακίστηκε, διότι τόλμησε αφελώς να συνεχίσει να τρώει
το σάντουιτς που μόλις είχε αγοράσει απ’ έξω, ενώ κάποιοι αστυνομικοί έφτασαν
στο σημείο να κάνουν παρατήρηση σε κάποιο παιδί, επειδή… σφύριζε στις
αποβάθρες!! Φαίνεται, γενικά, ότι η Πολιτεία θέλει το Μετρό να είναι ένας
χώρος αποστειρωμένος και απόλυτα αστυνομευόμενος, δηλαδή ένας χώρος που
αντιμετωπίζει τον ίδιο τον πολίτη που τον χρηματοδότησε ως άβουλο εμπόρευμα
προς μεταφορά. Μοιάζει, δηλαδή, το Μετρό σαν μαγαζί μιας εταιρείας που, με τη
στήριξη του κράτους, απαγορεύει τα πιο απλά, ανθρώπινα και φυσικά πράγματα.
Μάλιστα, δεν επιτρέπεται η διακίνηση των ιδεών (π.χ. διανομή πολιτικών
φυλλαδίων), ενώ είναι ελεύθερη παντού γύρω η εμπορική διαφήμιση!!

Το Μετρό της Αθήνας αποτελεί μια πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία, αφού σε καμία χώρα
της Ευρώπης οι χώροι αυτοί δεν είναι τόσο αστυνομοκρατούμενοι. Το Μετρό, όπως
και κάθε δημόσιος χώρος, πρέπει να αποδίδεται στους πολίτες ελεύθερα, όπως
απαιτεί μια φυσιολογική ζωή.

Και ένα εμβόλιμο ερώτημα: Τι ρόλο παίζουν, άραγε, όλοι αυτοί οι “ειδικοί
φρουροί” με τα πολυβόλα; Μήπως πρόκειται να ανοίξουν πυρ μέσα στο πολυσύχναστο
Μετρό, εάν αντιληφθούν κάτι το “ύποπτο”; Ο σεβασμός του χώρου δεν μπορεί να
βασίζεται στη σκανδάλη των όπλων, αλλά στο κατά πόσον μπορούμε όλοι μας να τον
νιώθουμε πραγματικά δικό μας ως πολίτες, και όχι ως πελάτες.

Τέλος, είναι γεγονός ότι η μετακίνηση του πολίτη έχει ακριβύνει πάρα πολύ: 800
δρχ. την ημέρα για ένα “πηγαινέλα” με Μετρό και λεωφορείο σημαίνει τρομακτική
αύξηση του κόστους της στοιχειώδους μετακίνησης από το σπίτι στη δουλειά και
από τη δουλειά στο σπίτι. Εάν το υπολογίσουμε σε μηνιαία βάση, μαζί με όλες
τις υπόλοιπες μετακινήσεις μας, πρόκειται για ληστεία στον μισθό μας, στο
όνομα της ταχύτητας και της εξυπηρέτησης».