…στο «Ιl Τinello»

Παρασκευή βράδυ, πρόσφατα. Φεύγουμε σφηνάτοι από την Νέα Σμύρνη για να
προλάβουμε το τραπέζι μας στις 8 – μάλιστα 8! – στο «Il Tinello». Ο Σπύρος,
αγχωμένος, τηλεφωνεί στον απρόβλεπτο ιδιοκτήτη Στέφανο να τον ειδοποιήσει. Μας
μαλώνει. Υπάρχει κίνδυνος να μας σηκώσει πρόωρα, πριν τελειώσουμε,
αναρωτιόμαστε. Η διαδρομή μέχρι εκεί μια περιπέτεια στα ακαθόριστα στενά της περιοχής.

Με το που μπαίνουμε μ’ αρέσει. Από την κουζίνα, την οποία βλέπουμε μέσα από
ένα παραθυράκι κοντά στην είσοδο, ευωδιάζουν τα πάντα. Δεν προλαβαίνω να
προχωρήσω τρία βήματα και μου δίνει ο βιαστικός Στέφανος ένα πιάτο. «Πάρτε το
στο τραπέζι σας. Αργήσατε», γαβγίζει. Δεν ξέρω εάν πρέπει να γελάσω ή να
παρεξηγηθώ. Το μαγαζί εν τω μεταξύ είναι σχεδόν άδειο με εξαίρεση κάποιους
ξενέρωτους Άγγλους. Στο δεξί χέρι βαστάω τα μανιτάρια σχάρας, στο αριστερό
τσάντες, παλτό, κλειδιά. Ο Σπύρος είχε το επόμενο ορεκτικό στα χέρια του, ένα
εξαίρετο μοσχαρίσιο καρπάτσιο με πικάντικα φύλλα ρόκας και παρμεζάνα.
Ακούγονται και τα δύο πεζά, και είναι, αν σκεφθεί κανείς ότι παντού τα
σερβίρουν, αλλά εδώ ακόμα και το πιο απλό πιάτο έχει το κάτι παραπάνω. Έχει
την ενέργεια της απίθανης χρυσοχέρας γυναίκας του Στέφανου, μιας Ιταλίδας η
οποία μαζί με δυο άλλες γυναίκες δημιουργούν αριστουργήματα. Δεν έχω φάει
καλύτερο ιταλικό φαγητό στην Αθήνα.

Τα ζυμαρικά. Θεέ μου. Σπαγγέτι με μια πεντακάθαρη στον ουρανίσκο σάλτσα
φτιαγμένη από σχεδόν τίποτε – τομάτες φρέσκες, μπόλικο σκόρδο και ελαιόλαδο.
Άψογο. Κάτι φαρδιές σαν κορδέλες λωρίδες, ένα από τα πολλά σπιτικά ζυμαρικά
εδώ, σερβιρισμένες με λεπτοκομμένο κρέας και ένα μυρωδικό που δεν το πιάσαμε.
Φασκόμηλο; Και μετά ένα πλούσιο πιάτο πάλι από σπιτικά ζυμαρικά, μικρά στο
μέγεθος, μαζί με κοτόπουλο, καρύδια και λίγη κρεμώδη σάλτσα. Απίθανο. Μας
έφερε κι ένα τέλεια ψημένο μοσχαρίσιο κρέας με έναν πουρέ τόσο νόστιμο που
δάγκωνα το δάκτυλό μου για να μη το φάω όλο.

Τα γλυκά. Πω πω! Μία σχεδόν άγλυκη αλλά τέλεια πανακότα, ένα φαγώσιμο βελούδο.
Μετά μάς έδωσε μια πλακέ σαν δίσκο μαρέγκα αρωματισμένη με αμαρέτο και
εμπλουτισμένη με μια αφράτη σαν σύννεφο κρέμα. My God!

Εδώ δεν παραγγέλνεις. Ο Στέφανος φέρνει και του λες κάποια στιγμή basta! Στις
10.45, όταν φύγαμε, είχε γεμίσει το μαγαζί. Η καλύτερη ώρα εδώ, για να
απολαύσεις την κουζίνα, είναι σίγουρα νωρίς.

«Il Tinello», Κνωσού 54, Άλιμος, τηλ. 010-9828.462