Βαραίνει τη θετική εικόνα

Η επιτυχία τής έκθεσης στο Μουσείο Μπενάκη, «Η υαλουργία των σουλτάνων», είναι
αξιοπρόσεχτη. Τα πολύτιμα και σπάνια εκθέματα από την Τουρκία και την Περσία
προκαλούν την περιέργεια και γίνονται αντικείμενο θαυμασμού. Οι επισκέπτες
αυξάνονται. Ιδιαίτερα τις Κυριακές, που η προσέλευση αριθμεί οικογένειες σε
πλήρη σύνθεση. Κι έρχεται η στιγμή που ύστερα από αυτήν τη βόλτα στις αίθουσες
και την πολιτισμική εμβάπτιση, το καφέ του Μουσείου είναι ο τελικός προορισμός
των επισκεπτών. Πολυσύχναστος χώρος το καφέ, προσφέρει όμορφη θέα εκεί ψηλά
στον τελευταίο όροφο, ποιότητα σε ό,τι περιέχει ο κατάλογος, αλλά όχι ανάλογη
εξυπηρέτηση από τους υπευθύνους σερβιρίσματος.

«Σε 55′ λεπτά η κουζίνα μας κλείνει, να μη σας αγχώσουμε με την παραγγελία ότι
πρέπει να συντομεύετε». Και με αυτή την κομψή (;) άρνηση εξυπηρέτησης από τους
υπαλλήλους του καφέ, το Μουσείο Μπενάκη, χρεώθηκε έναν πόντο μείον. Η θετική
εικόνα που έχει παρουσιάσει εδώ και δύο χρόνια, από τότε που επαναλειτούργησε
ανακαινισμένο και ανανεωμένο, με τέτοιες απροσεξίες βαραίνει. Άλλωστε, το
Μουσείο χρειάζεται να έχει εκτός από φίλους και θαμώνες.