Τα πάντα, εκτός από γκολφ

Και, όμως, εκείνοι που με επιλογή τους μένουν στη σκιά, ξέρουν πως στη ζέστη
όλοι ζηλεύουν τη θέση τους. Και αν διατηρείς την έντιμη στάση σου, έχεις
περισσότερο χρόνο να ασχοληθείς με τους ανθρώπους, τη μουσική και – αν δεν σου
αρέσει το γκολφ – με τα αυτοκίνητα.

As If to Nothing Craig Armstrong (Melankolic /Virgin)

Δεν έχουν κοπάσει ακόμη οι επευφημίες για τη μουσική του «Μουλέν Ρουζ» και ο
Σκωτσέζος Κρεγκ Άρμστρονγκ κάνει και πάλι τα μαγικά του. Σαν ο άνθρωπος να
πάτησε στη μουσική της Γης από άλλο πλανήτη, αγνοώντας συμβάσεις, συμμαχίες,
διαφωνίες και κουτσομπολιά. Ε, και; Και άλλοι το έκαναν. Η διαφορά με τον κ.
Άρμστρονγκ είναι η αισθητική της μουσικής. Ποιος θα έπαιρνε τέτοια ευθύνη, αν
δεν ήξερε πολύ καλά τι κάνει. Η συμφωνική γίνεται ποπ, η κινηματογραφική
μουσική καμβάς για τη δράση. Δυο, τρεις μαγικές φράσεις ακόμη και ο συνθέτης
βγάζει από το καπέλο του «λαγούς». Σε λίγο, δεν θα πιστεύετε στ’ αυτιά σας. Το
να είσαι τέλειος, σημαίνει να είσαι απλός. Και ο κ. Άρμστρονγκ, δεν είναι
άνθρωπος των τρικ, είναι της αλήθειας. Με την κλασική του παιδεία, είναι ο
ικανότερος να οδηγήσει την ποπ στην ενηλικίωση (ποιος είπε ότι δεν γίνονται
τέτοια πράγματα). Το θαύμα μπροστά στα μάτια μας. Σε δεκαπέντε κομμάτια που
παίρνουν σάρκα μέσα από εντυπωσιακές συνεργασίες.

Ο Ίβαν Ντάντο αφήνει το μετα-χίπικο στυλ στην άκρη και λέει το «Wake Up In New
York», o Μπόνο, με τον πιο απλό τρόπο του θα πει το «Stay (Faraway, so Close)
που ακούστηκε και στην ταινία του Βιμ Βέντερς, οι εξαιρετικοί συνάδελφοι στην
Melankolic, Alpha έχουν το «Sea Song». Ο Στίβεν Λίντσεϊ από τους Big Dish,
φίλος από τα παλιά του Άρμστρονγκ, είναι αναμεμειγμένος στο «Let It Be Love».
Δεν υπήρχε περίπτωση να είναι λάθος η επιλογή του Ντέιβιντ Μακάλμοντ,
συναρπαστικός στο «Snow». Ο Photek και η Κέιτ Μποτ προσθέτουν στο μείγμα
ηλεκτρονικό μπαρόκ! Ινδικές επιρροές από τους Mogwai και τη φωνή της Σουάτι
Νατεκάρ και ο γερμανικός συνδυασμός ψυχρού και θερμού μουσικού ρεύματος από
τους Laub. Ο Κρεγκ Άρμστρονγκ. που σαν κατάσκοποι σε ξένο γήπεδο παρακολουθούν
από κοντά οι άνθρωποι των σταρ, κατασκεύασε ένα μουσικό όνειρο. Το ανακήρυξε
δημοκρατία και κάλεσε όλους να το κατοικήσουν. Στην αρχή έμοιαζε με ουτοπικές
εμμονές στο μυαλό του συνθέτη. Ελάτε όμως που δεν συμβαίνουν μόνο στο σινεμά αυτά.

England, Half English Billy Bragg and The Blokes (Hitch Hyke)

Αν δεν συντρέχει πολιτικός λόγος, ο Μπίλι Μπραγκ δεν μας απασχολεί, αλλά
τέτοιοι λόγοι πάντα υπάρχουν και οπωσδήποτε εδώ στο νέο άλμπουμ, το πρώτο με
καινούργια δουλειά από το 1996. Η Βρετανία, σε κρίση ταυτότητας και ο Μπίλι
Μπραγκ ανταποκρίνεται με τραγούδια-τοποθετήσεις πάνω στο «ποιος είμαι;» και
«τι ορίζει την ταυτότητά μου» σε εποχές που αλλάζουν, γίνονται αντικείμενο
εκμετάλλευσης και τρέχουν για να προλάβουν τις εξελίξεις. Μπαλάντες και συνετό
ροκ, στο «England Half – English», τίτλος δανεισμένος από τον συγγραφέα του
«Absolute Begginers» Colin Maclnnes. «Δεν βρίσκω νόημα στις διαφημίσεις – δεν
νομίζω πως είναι μια μεταφορά της ζωής» λέει ο Μπραγκ που θα ένιωθε σε πλήρη
συμφωνία με το «εύφλεκτρο υλικό» των Ιρλανδών Stiff Little Fingers που
μιλούσαν για ταυτότητα με πιο δυνατές κιθάρες.

Do You Get the Blues? Jimmie Vaughan (Sony)

Τα μπλουζ εδώ «φορεμένα» με όλους τους τρόπους – και με μπριγιαντίνη στο μαλλί
– κυρίως όπως ο Τζιμι Βον ξέρει να αναλύει το θέμα, αλλά και με βραβείο
«Γκράμι» φέτος, για το «παραδοσιακό μπλουζ άλμπουμ της χρονιάς». «Ήθελα να
κάνω ένα άλμπουμ με ρομαντικά μπλουζ», είπε κι ανακάτεψε στο «Do You Get The
Blues» τα γκόσπελ και τα ρυθμ’ εν μπλουζ με το βρώμικο παίξιμο της κιθάρας,
τον ακουστικό, γυμνό ήχο και το πάθος του για τη μουσική που παίζει από τα 13
του και έχει πλούσια διοχετεύσει και στα 8 άλμπουμ του με τους Faboulous
Thunderbirds. Αδιαφορεί για τους νόμους των μιούζικ μπίζνες και ξεχωρίζει για
τον πιο έντιμο διάλογο που κάνει με την ιστορία των μπλουζ. Και επειδή, λέει ο
Βον «δεν παίζω γκολφ, το χόμπι μου είναι τα αυτοκίνητα». Σχεδιάζει παλιά
μοντέλα και έχει μια συλλογή για να ζηλεύει ακόμη και ο πιο φανατικός της
πεζοπορίας. Τίποτε δεν είναι τυχαίο.

Όνομα και διεύθυνση

* Τα μπλουζ στο τιμόνι. Ο Τζίμι Βον είναι πρόθυμος να μας ξεναγήσει στη
συλλογή με τις Κάντιλακ και τις Μπιούικ. Πάρτε μια ανάσα και http: //www.jimmievaughan.com

* Από τα στούντιο της Μαντόνα, στα κόκκινα πλατό του «Μουλέν Ρουζ». Μια
μπίρα με τον Μπόνο και ινδικό με τους Mogwai. Πού μπορεί να φτάσει ένας
Σκωτσέζος σήμερα; http: //www.craigarmstrong.com.