Μικροί εκδότες με χιούμορ και θέληση

![]() |
![]() |
Η κατηγορία του Δημοτικού Σχολείου και οι έπαινοι είναι πάντα ένας μεγάλος,
ευχάριστος πονοκέφαλος, για τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικών Εντύπων. Από
τότε που μπήκαν δυναμικά στον διαγωνισμό ως ξεχωριστή κατηγορία, τα «μικρά»
έχουν κάνει μεγάλα βήματα προόδου. Φέτος, από τα 450 έντυπα που έφτασαν στα
«ΝΕΑ», τα… 209 ήταν έντυπα που εκδίδουν σχολεία Δημοτικού.
Σκίτσα, χιούμορ, αίσθηση της επικαιρότητας, επιλογή θεμάτων, αλλά και
ασυνήθιστες συνεντεύξεις – εδώ υποψιαζόμαστε ότι βάζουν ένα χεράκι παραπάνω
και οι… μεγάλοι… -, φτιάχνουν ένα νόστιμο ζυμάρι από εκλεκτά υλικά. Το
«πρόβλημα» – αν μπορεί να θεωρηθεί πρόβλημα το υψηλό επίπεδο ποιότητας των
συμμετοχών! – είναι ότι ποτέ τα βραβεία δεν είναι αρκετά. Ειδικά μια χρονιά,
όπως το 2002, που η συμμετοχή των εντύπων έσπασε ρεκόρ.
Έτσι, πλάι στα βραβεία του Δημοτικού που ανακοινώνονται σήμερα, παρουσιάζονται
και τα έντυπα που αποσπούν επαίνους. Δύο απ’ αυτά, – και ας μας συγχωρήσουν οι
φίλοι μας για τη διάκριση -, είναι οι «Μικροί δημοσιογράφοι» και «Η Εφημερίδα
μας».
Το πρώτο είναι μια εφημερίδα που βγάζουν 20 βλέποντες και 2 τυφλοί μαθητές και
έχει δημιουργηθεί σε τρεις μορφές: εφημεριδούλα, ηχογραφημένο σε κασέτες και
μορφή Μπρέιλ (γραφή των τυφλών). Το άλλο έντυπο εκδίδεται από τους μαθητές του
Γυμνασίου Κωφών και Βαρηκόων Αγίας Παρασκευής και είναι, επίσης, μια
εξαιρετική προσπάθεια.
Τα βραβεία σε έντυπα του Δημοτικού
![]() |
«Η Αργώ» του 3ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Ιωνίας Μαγνησίας
![]() |
Το σκίτσο που επέλεξαν οι μαθητές για το πρωτοσέλιδό τους θα μπορούσε να είναι
και προφητικό: ένας παππούς διαβάζει στα παιδιά τις ειδήσεις, και μεταξύ των
ειδήσεων υπάρχει και η φράση «επιθετικό Ισραήλ». Η εφημερίδα «Αργώ» είναι μια
πολύ καλή εφημερίδα. Έχει σχήμα και λογική εφημερίδας, χρώμα, μικρές και
μεγάλες ειδήσεις, ζωντανό σχεδιασμό και – το κυριότερο! – διατηρεί τον
αυθορμητισμό που έχουν οι μαθητές σ’ αυτήν την ηλικία. Ξεφυλλίζοντας τις
σελίδες της, διαβάζεις για τα όνειρα των πιτσιρικάδων – «Ονειρεύομαι με τα
μάτια ανοιχτά» -, για τη μαρτυρία της Σόνιας σε έναν σεισμό, και τις
ταξιωδικές αναμνήσεις της Έλενας στη Σαχάρα, ενώ στο οπισθόφυλλο υπάρχει το
θέμα «Πώς τα κατάφεραν έτσι οι μεγάλοι».
![]() |
«Τα Φιλαράκια» των μαθητών της ΣΤ’ τάξης του 45ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών
![]() |
Ε, λοιπόν, τα Φιλαράκια του 45ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών είναι ωραίοι τύποι.
Καταρχήν έχουν βάλει ένα ρολόι που δείχνει 17.05′ πάνω στο πιάνο. Γιατί; Γιατί
έτσι τους άρεσε! Δεύτερον: γιατί έχουν γράψει στο πρωτοσέλιδο όλα τα ονόματα
των αρχισυντακτών της εφημερίδας τους. Οι οποίοι είναι… δώδεκα! Τρίτον,
γιατί αναγράφουν την τιμή του φύλλου σε ευρώ (1,50)! Τα «φιλαράκια» έχουν
υπέροχα σκίτσα στις σελίδες τους. Ποιος τα ζωγραφίζει όλα αυτά, θέλουμε αμέσως
να μάθουμε! Φτιάχνουν σελίδες για «χρήσιμες πληροφορίες» και ζωγραφίζουν
ανάμεσά τους λουλούδια, αστέρια και τον Γκούφι. Σε άλλες πάλι σελίδες
ξεδιπλώνουν εκτυφλωτικά κολλάζ και στρουθοκαμήλους, ή σκιτσάρουν διάφορα
βελάκια να «δείχνουν» προς τα θέματα.
![]() |
«Ηλιαχτίδα» των μαθητών της ΣΤ2 τάξης του 14ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών
![]() |
Από το εξώφυλλο διακρίνονται οι προθέσεις άκρως ενημερωτικές: «αλλαγές στο
σχολείο μας», «κάτω τα χέρια από το καφενεδάκι της Δεξαμενής», «η δανειστική
βιβλιοθήκη της τάξης μας», «βία στα γήπεδα», «ανθρώπινα δικαιώματα: μύθος ή
πραγματικότητα;» (αυτό το τελευταίο μάς μπέρδεψε λιγάκι). Οι μαθητές του 14ου
Δημοτικού Σχολείου της Αθήνας είναι πολύ τυχερά παιδιά. Το «γιατί» εξηγούν στο
προλογικό σημείωμα του πλουσιότατου σε ύλη περιοδικού τους. «Το σχολείο μας
χτίστηκε το 1932 από τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη σε μια καταπράσινη και
τεράστια έκταση ανάμεσα στον Λυκαβηττό, το Κολωνάκι και τη Νεάπολη Εξαρχείων.
Είναι από τα λίγα σχολεία της Αθήνας που έχει τόσο ελεύθερο χώρο για τα
παιδιά».
Η «Ηλιαχτίδα» κάνει ρεπορτάζ για την άφιξη της νέας διευθύντριας του σχολείου
ζητώντας τη γνώμη των άλλων… δασκάλων, και αναδεικνύουν το ζήτημα της
επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα με έναν πρωτότυπο τρόπο: επινοούν
φανταστικούς διαλόγους, κάτι σαν συνέντευξη, με τα αλογάκια που κοσμούν τα
Μάρμαρα. Αλλά ασχολούνται και με τους Τσιγγάνους, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, με
αθλητικά και καλλιτεχνικά, μέχρι και συνταγές μαγειρικής.
![]() |
«Τα οστά διηγούνται την ιστορία του νεκρού στους ανθρωπολόγους!» της
μαθήτριας Ράνιας Κούρου. Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Η παρεούλα μας» του 1ου
Δημοτικού Σχολείου Ψυχικού
![]() |
Η Ράνια Κούρου, μαθήτρια της Ε’ τάξης, έκανε μια επιτυχία. Πήρε την πρώτη
συνέντευξη σε ελληνικό ΜΜΕ του δρα Γούλιαμ Χάγκλαντ, διευθυντή του
Ιατροδικαστικού Προγράμματος τής βραβευμένης με Νόμπελ Διεθνούς Οργάνωσης
«Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα».
Ο καθηγητής πήγε στην Κύπρο πολλές φορές αφού συμμετέχει από το 1999 στην
επιχείρηση εκταφής νεκρών από τα δύο κοιμητήρια της Λευκωσίας. Οι εκταφές
νεκρών γίνονται προκειμένου να πιστοποιηθεί η ταυτότητά τους. Ο κ. Χάγκλαντ
μιλάει στη Ράνια για την πρόοδο της επιστήμης που επιτρέπει χάρη στην
αποκρυπτογράφηση του DNA να λυθούν τέτοιου είδους προβλήματα. Μάλιστα τής
διηγείται και μια ιστορία για την Ιμέλντα, ένα υιοθετημένο κοριτσάκι στο Ελ
Σαλβαδόρ που μεγαλώνοντας έψαχνε να βρει ποιοι είναι οι γονείς του, οι οποίοι
σκοτώθηκαν και ετάφησαν όταν ήταν νεογέννητη. Εύγε, Ράνια.
Οι έπαινοι
«Τ’αλεπουδάκια» εφημερίδα της Δ1 Τάξης του 60ού Δημοτικού Σχολείου Πάτρας
![]() |
Απίστευτο!!! Με φωτογραφίες των συντακτών-μαθητών, με σκίτσα εκπληκτικά, με
ρεπορτάζ για θέματα επικαιρότητας, ούτε δελτίο ειδήσεων να ήταν. Όταν παιδιά
Δημοτικού έχουν στις ειδησεογραφικές τους σελίδες θέματα από τον θάνατο του
μικρού Παναγιώτη στη Μυτιλήνη και την απογραφή μέχρι το καινούργιο κόμμα του
Αβραμόπουλου και την απόδραση του Πάσσαρη, το λιγότερο που αξίζουν είναι
συγχαρητήρια. «Τα αλεπουδάκια» του 60ού Δημοτικού της Πάτρας διεκδικούν όχι
απλά την παγκόσμια αποκλειστικότητα αλλά και το βραβείο Πούλιτζερ καλύτερου
ρεπορτάζ, αφού κατάφεραν να πάρουν συνέντευξη από τον Περικλή! Και οι
πρωτοτυπίες δεν έχουν τέλος. Όλη η εφημερίδα είναι χειρόγραφη, ακόμη και οι
διαφημίσεις. Στις «Μεγάλες… Προσδοκίες» – ακόμη και ο τίτλος είναι
πανέξυπνος – οι μαθητές παρουσιάζουν τα επαγγέλματα που θέλουν να
ακολουθήσουν. Η εικονογράφηση είναι σκέτη απόλαυση!
«Τα νιάτα των Κάτω Πατησίων» εφημερίδα του 20ού Γυμνασίου Αθηνών
![]() |
«Καλύτερα γέρος μαθητής παρά νέος αμαθής», το λένε και στην πρώτη σελίδα τα
παιδιά. Τα νιάτα των Κάτω Πατησίων πάντως σίγουρα δεν είναι αμαθή…. Η
εφημερίδα των μαθητών του 20ού Γυμνασίου αν μη τι άλλο δείχνει τα δόντια
της…. και τις διαθέσεις της από την πρώτη κιόλας σελίδα. Ένα μικρό αλλά
καυστικό κομμάτι-σχόλιο ζητά την αντικατάσταση του προέδρου της Σχολικής
Επιτροπής. Ακριβώς δίπλα το κείμενο για την καθυστέρηση στην κατασκευή του
κτιρίου του 20ού Λυκείου «απαιτεί» απαντήσεις από τον υπουργό Παιδείας και τον
πρόεδρο του ΟΣΚ. Το κασέ αυτό που δημοσιογραφικά σημαίνει σχεδίαση σελίδων
δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις μεγάλες εφημερίδες. Κάθε σελίδα και μία
θεματική ενότητα περιβάλλον, λαϊκή παράδοση, αγωγή υγείας, πολιτισμικά. Ενώ
τέσσερα θέματα σε κάθε σελίδα δεν είναι και λίγα, όταν μάλιστα πρόκειται και
για θέματα που «καίνε».
«Μαθητική Άποψη» εφημερίδα του Λυκείου Αγίου Νεοφύτου Πάφου
![]() |
Αν και δεν είναι ορατά στο πρωτοσέλιδο, αξίζουν όμως το πρώτο «μπράβο». Ο
λόγος για τα σκίτσα στη δεύτερη και τρίτη σελίδα στην εφημερίδα των μαθητών
του Λυκείου Αγίου Νεοφύτου της Πάφου. Ο μαθητής-σκιτσογράφος δεν έχει απλά
ταλέντο στο σκίτσο, διαθέτει σίγουρα χιούμορ και άποψη. Το πρωτοσέλιδο πάντως
αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στη συνέντευξη που πήραν τα παιδιά από τον δήμαρχο
της πόλης τους. Και τα «μπράβο» συνεχίζονται. Γιατί τα παιδιά γράφουν χωρίς
φόβο αλλά με πάθος. Το πάθος της ηλικίας που απαιτεί καλύτερη «ποιότητα ζωής
στο σχολείο», όπως αναλύεται στη δεύτερη σελίδα, που λέει τα πράγματα με το
όνομά τους όταν ο έφηβος των 17 ετών βρίσκεται «μπροστά στο μέλλον» (σελίδα
3). Το άρθρο πάντως με τίτλο «καταναλωτισμός, ο αόρατος εχθρός», σίγουρα θα
κέρδιζε τον τίτλο ως το πιο «ψαγμένο», στη νεανική διάλεκτο. Πίσω από τον
λόγο, αποκαλύπτεται ο διαβασμένος αρθρογράφος, με άποψη και κριτική ικανότητα
πέραν των ορίων της ηλικίας. Σε όλη πάντως την εφημερίδα, τα παιδιά
καταπιάνονται με θέματα σοβαρά, όπως η ευθανασία, χωρίς να ξεχνούν την
ευαισθησία και τον ρομαντισμό της ποίησης. Και μία καινοτομία, η ταυτότητα της
εφημερίδας βρίσκεται στην τελευταία και όχι στις πρώτες σελίδες.
«Μικροί Δημοσιογράφοι» εφημερίδα της ΣΤ1 Τάξης του 2ου Δημοτικού Σχολείου
Μοσχάτου
![]() |
Η παρουσίαση της εφημερίδας και η δημοσιογραφική δουλειά έρχονται σε δεύτερη
μοίρα. Όχι γιατί είναι λιγότερο αξιόλογες. Αλλά γιατί μαθητές και δάσκαλοι του
2ου Δημοτικού στο Μοσχάτο κερδίζουν για τον σεβασμό σε μία ιδέα, κερδίζουν για
την έμπρακτη απόδειξη στην άποψη που λέει «όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι». Στην
τάξη, αφού πρόκειται για τμήμα ένταξης-συνεκπαίδευσης, φοιτούν και δύο τυφλά
παιδιά. Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας κυκλοφόρησε και στη γραφή τυφλών
«Μπρέιλ», ενώ το δεύτερο μαγνητοφωνήθηκε σε κασέτα. Έγινε όπως επισημαίνουν οι
συντάκτες, μία «ομιλούσα εφημερίδα», ώστε να δοθεί σε όλους τους μαθητές η
ευκαιρία να γευτούν τη χαρά της έκδοσης και δημιουργίας ενός μαθητικού
εντύπου. Όλα τα άρθρα και τα ρεπορτάζ είναι υπογεγραμμένα και όχι απλά με το
όνομα αλλά και με τη φωτογραφία του μικρού δημοσιογράφου! Εκπληκτικό και πολύ
καλή ιδέα. Τρία αγόρια αναλαμβάνουν να κάνουν την κριτική ταινιών, δύο
μαθήτριες παίρνουν συνέντευξη από καραγκιοζοπαίχτη και μία ομάδα της τάξης
«ανακρίνει» τον αντιδήμαρχο της περιοχής. Κι επειδή τα παιδιά έχουν και
χιούμορ, η περιγραφή «μία ημέρα στον οδοντίατρο» θα θυμίσει σε πολλούς τις
στιγμές τρόμου… ένα βήμα πριν από την οδοντιατρική καρέκλα!
«Η εφημερίδα μας» του Γυμνασίου Κωφών και Βαρηκόων Αγίας Παρασκευής
![]() |
Εφημερίδα Γυμνασίου, χωρίς σχολικά θέματα. Εφημερίδα που η επικαιρότητα, ακόμη
και η σχολική, σχεδόν απουσιάζει. Κι όμως τόσο ενδιαφέρουσα! Γίνεται; Η
απάντηση είναι «ΝΑΙ» ή αλλιώς 33 11 24. Το ίδιο σημαίνει και αυτό. Πρόκειται
για έναν από τους αρχαίους κώδικες κρυπτογράφησης, και συγκεκριμένα του
Πολύβιου, που παρουσιάζονται στην εφημερίδα. Οι συντάκτες είναι 16 και οι
αρχισυντάκτες είναι 6, δηλαδή ισάριθμοι μαθητές και καθηγητές. Η ιδέα ήταν
έξυπνη. Μία εφημερίδα που δεν μοιάζει σε τίποτα, από άποψη θεματολογίας, με
τις συνηθισμένες. Οι συντάκτες αυτοσυστήνονται με τις φωτογραφίες τους, ενώ
στην αρχή υπάρχει μία σύντομη παρουσίαση των δραστηριοτήτων του σχολείου. Και
ξεκινά η πληροφόρηση… με ολοκαίνουργιες πληροφορίες. Γιατί, αν και οι
περισσότεροι γνωρίζουν ότι ανάμεσα στους διάσημους κωφούς συμπεριλαμβάνεται ο
Μπετόβεν, πόσοι είναι εκείνοι που θα απαντούσαν αμέσως στην ερώτηση γιατί ο
εφευρέτης του τηλεφώνου Γκράχαμ Μπελ επινόησε τη συσκευή; Μα, με την ελπίδα να
βοηθήσει την κωφή γυναίκα του και τη μητέρα του να ακούσουν.
12 βραβεία και 5 Έπαινοι
Οι εφημερίδες κρίθηκαν σε τρεις κατηγορίες: Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο. Σε
κάθε κατηγορία δίνονται τέσσερα βραβεία, ενώ φέτος απονεμήθηκαν και πέντε
Έπαινοι ανεξαρτήτως κατηγορίας.
![]() |
Η Καλύτερη Εφημερίδα κάθε κατηγορίας συνοδεύεται από χρηματικό βραβείο 500.000
δραχμών από «ΤΑ ΝΕΑ» και PC χορηγία της εταιρείας ALTEC.
Τα βραβεία Καλύτερης Εμφάνισης, Επιλογής Θεμάτων και Ρεπορτάζ, από έναν
εκτυπωτή της εταιρείας ALTEC.
![]() |
Στην κατηγορία του Δημοτικού Σχολείου τα βραβεία Εμφάνισης, Επιλογής Θεμάτων
και Ρεπορτάζ κερδίζουν ένα ηχοσύστημα της χορηγού εταιρείας JVC.
![]() |
Τα μέλη των συντακτικών ομάδων των Καλύτερων Εφημερίδων κάθε κατηγορίας
κερδίζουν από ένα αναμνηστικό στυλό της χορηγού εταιρείας «Ψαρρός».
Η Κριτική Επιτροπή
Τα μέλη της Κριτικής Επιτροπής που εξέδωσε τα αποτελέσματα είναι: Νίκος
Τσούλιος – πρόεδρος της ΟΛΜΕ, Βασίλης Νικολόπουλος – Σύμβουλος Έκδοσης της
εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ», Κώστας Μητρόπουλος – γελοιογράφος, Μιχάλης Φακίνος –
συγγραφέας και δημοσιογράφος, Αντώνης Σανουδάκης – φιλόλογος και Μαρία
Νταλιάνη – δημοσιογράφος.
27 Απριλίου η Απονομή
Η Απονομή των βραβείων του 9ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού Μαθητικών Εντύπων των
«ΝΕΩΝ» θα γίνει φέτος στις 27 Απριλίου. Η εκδήλωση θα γίνει στις 11.00 το πρωί
στη φιλόξενη αίθουσα της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ).
Όπως κάθε χρονιά, έτσι και φέτος προβλέπεται ειδικό πρόγραμμα για τη φιλοξενία
και την περιήγηση στην Αθήνα των μαθητών που ταξιδεύουν από κάθε γωνιά της
Ελλάδας για να παραλάβουν τα βραβεία τους.































