[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Συζήτηση μεγάλη γίνεται (ακόμη!) για το αν και πόσο επιτυχημένη ήταν η
συνέντευξη του Πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, τη Δευτέρα. Μα και μόνο το γεγονός ότι
ασχολούμαστε με αυτήν έξι ημέρες μετά είναι επιτυχία. Τόση, που λίγη σημασία
έχει το τι είπε ή δεν είπε ο Πρωθυπουργός. Βεβαίως και θα μπορούσε να πει
περισσότερα. Βεβαίως και θα μπορούσε να είναι πιο λιτός και πιο κατανοητός.
Βεβαίως και θα έπρεπε να ήταν περισσότερο αληθινός, πιο άμεσος, πιο στέρεος.
Αλλά και μόνο ότι δεν έχασε από τη συνέντευξη, ότι δεν συνετρίβη, ότι δεν
υπέστη δεινή ήττα είναι ένα μεγάλο κέρδος για έναν άνθρωπο που, όσο και να
πεις, το χάρισμα του (ρέοντος) λόγου δεν το έχει. Τι έχει; Μια δυσκολία να πει
αυτά που έχει αποθηκευμένα στο μυαλό του. Λοιπόν; Εξακολουθεί να υπάρχει
κανείς που να σκέπτεται ότι απέτυχε ο Σημίτης;

Κάνε με συντάκτη

Το δεύτερο που απασχόλησε την κοινή γνώμη είναι η απόδοση των δημοσιογράφων
που έθεσαν τις ερωτήσεις στον Κ. Σημίτη. Ο ένας τούς μύριζε, ο άλλος τούς
ξίνιζε, αλλά κανείς δεν έκανε τον κόπο να μπει επί της ουσίας στη θέση τους.
Όλοι όμως είχαν άποψη για το πώς θα έπρεπε να είναι οι ερωτήσεις. Πιο μικρές,
πιο σαφείς, πιο περιεκτικές, πιο άμεσες, πιο… ερωτήσεις τελικά! Φοβερό. Να
δεις που το «κάνε εμένα πρωθυπουργό για 24 ώρες», θα αντικατασταθεί από το
«βάλε με εμένα πολιτικό συντάκτη να σου τον κάνω εγώ τον Πρωθυπουργό, δυο
παράδες»!

Τρέχει να προλάβει

Ο Πρωθυπουργός πάλι, τι να σου κάνει κι αυτός, εκτός από το να απαντάει σε
ερωτήσεις, είναι και Πρωθυπουργός της χώρας. Για την ακρίβεια, τρέχει να
προλάβει διάφορα φασόλια που του ξεφυτρώνουν εδώ κι εκεί. Το τελευταίο τού
προέκυψε από τον «ημέτερο» Χριστοδουλάκη, που μπέρδεψε πάλι την πολιτική με
την επιθυμία και τον σοσιαλισμό με τον άκρατο μονεταρισμό. Είδε κι έπαθε να
πείσει ότι οι προτάσεις μιας επιτροπής τεχνοκρατών, που υιοθέτησε ο
Χριστοδουλάκης, δεν είναι αποφάσεις της κυβέρνησης για τη μεταρρύθμιση του
φορολογικού συστήματος, αλλά είναι απλώς προτάσεις. Τελικά, τον «άδειασε»
εντελώς. Λοιπόν, ένα περίεργο πράγμα μ’ αυτόν τον Σημίτη: μη γίνεις «πουλέν»
του. Κάηκες. Σ’ έκαψε, δηλαδή!

Οι άλλοι φταίνε

Τώρα, βέβαια, αν το καλοεξετάσεις το θέμα, ο Χριστοδουλάκης δεν φταίει
καθόλου. Σου λέει, για να με κάνει πρώτο τη τάξει υπουργό ο Πρωθυπουργός,
ανατρέποντας μάλιστα και την ώς τώρα σειρά των υπουργείων, δεν μπορεί, «είμαι
μεγάλος». Ως «μεγάλος» τώρα, κάτι δεν πρέπει να κάνω για να βοηθήσω να…
ανακάμψει το ΠΑΣΟΚ; Τόσο απλό. Κάποιοι κακεντρεχείς, υπουργοί, στελέχη και
λοιπές κατηγορίες ΠΑΣΟΚων, υποστηρίζουν ότι αυτά που είχε στον νου του ο
Χριστοδουλάκης να εφαρμόσει ως φορολογική μεταρρύθμιση δεν βοηθούσαν ακριβώς
στην… ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ, και μάλιστα σε αυτές τις σκληρές εποχές, αλλά στην
καταβαράθρωσή του! Απορρίπτω τη θεωρία, διότι τον ζηλεύουν παιδί μου τον
υπουργό, επειδή έχει ωραίες ιδέες. Άντε και στην επόμενη (ωραία) ιδέα, τώρα.
Την (εξ ίσου) φιλολαϊκή…

Το δίκιο του πελάτη

Για τις δημοσκοπήσεις τα έχουμε ξαναπεί. Υπάρχουν οι σοβαρές, υπάρχουν και οι
λιγότερο σοβαρές, και υπάρχουν και εκείνες της… πλάκας. Εξαρτάται ποιος τις
κάνει, με τι τρόπο τις υλοποιεί, ποια μέθοδο χρησιμοποιεί και πώς
επεξεργάζεται τα στοιχεία. Τελευταία, πάντως, έχουμε την αίσθηση ότι υπάρχει
και μια ακόμη παράμετρος: το «νόμος είναι το δίκιο του πελάτη»! Ως εκ τούτου,
να μην τις παίρνουμε και πολύ τοις μετρητοίς τις δημοσκοπήσεις, ένθεν και
ένθεν, του τελευταίου καιρού, διότι «ο πελάτης», ως γνωστόν «έχει πάντα
δίκιο»! Σωστό;

Τους είχαν καλομάθει

Λάθος! Να τα ρίχνουμε όλα στους αγρότες, οι οποίοι απαιτούν από το κράτος να
πληρώσει τα χρήματα που δεν δίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση ως επιδότηση, λόγω της
υπέρβασης του ορίου της παραγωγής βαμβακιού. Διότι οι αγρότες δεν κάνουν
τίποτε περισσότερο απ’ όσα έκαναν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Τότε που δήλωναν
διπλάσιες ποσότητες προϊόντος και εισέπρατταν διπλάσια επιδότηση, το δε κράτος
έκλεινε τα μάτια. Και γιατί τα έκλεινε; Επειδή έμπαιναν κοινοτικά χρήματα στη
χώρα. Η λογική ήταν λεφτά να’ ναι κι απ’ όπου να ‘ναι. Τώρα, όμως, άλλαξαν τα
πράγματα. Αλλά πώς να το δεχθούν οι αγρότες που είχαν (καλο)μάθει στην
πρακτική αυτή; Γι’ αυτό βγαίνουν στους δρόμους. Είναι βέβαια από κοντά και το
ΚΚΕ με τη Ν.Δ. που έχουν κάθε λόγο να τους σπρώχνουν – για να φθείρουν την
κυβέρνηση…

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Πάσα εξήγηση δεκτή

Θα θεωρούσε κανείς φυσικό να μην έχει καμιά ενημέρωση ο Πρωθυπουργός Κ.
Σημίτης για την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο Ισραήλ, με…
ειρηνευτική αποστολή! Όμως το έμαθε, πριν ανακοινωθεί, μέσω του υπουργείου
Εξωτερικών, το οποίο φρόντισε να ενημερώσει η Αρχιεπισκοπή. Το ερώτημα όμως
που απασχολεί την κυβέρνηση δεν είναι ακριβώς αυτό, αν δηλαδή ο Χριστόδουλος
είπε σε κανέναν, και ποιον, ότι σχεδιάζει να… επιλύσει το Παλαιστινιακό. Το
ερώτημα είναι αν ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου είχε ενημερώσει τον
Πρωθυπουργό για την κοινή πρωτοβουλία με τον Ισμαήλ Τζεμ. Πολλοί αμφιβάλλουν.
Αν τον είχε ενημερώσει, λένε, ο κ. Σημίτης θα είχε φροντίσει να
κεφαλαιοποιήσει την επιτυχία στη διακαναλική συνέντευξη. Δεν το έκανε. Άρα;
Εδώ ψάχνονται πολύ. Εντάξει, δεν το είπε στον κ. Σημίτη, δεν το είπε ούτε και
στον «σύνδεσμο» ΥΠΕΞ – Μεγάρου Μαξίμου Νίκο Θέμελη; Να το είπε πάλι στον
Θέμελη κι εκείνος να μην το αξιολόγησε όσο έπρεπε; Πάσα εξήγηση δεκτή, αν
νιώθει κανείς την ανάγκη…