ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο Κ. Κοτζιάς

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Δημ. Κυριαζής, Βοσπόρου 111,
Καλογρέζα, γράφει:

«Είθισται, προσωπικότητες που προσφέρανε στον τόπο να τις τιμούν δίδοντας το
όνομά τους σε δρόμους, πλατείες κ.λπ. Στην Αθήνα, ο δήμος ή δεν γνωρίζω ποιοι
αρμόδιοι, ονομάσανε την έναντι του Δημαρχείου πλατεία, “Κοτζιά”.

* Ο Κοτζιάς υπήρξε πρωτοπαλίκαρο του δικτάτορα Μεταξά.

* Στο τελευταίο πολεμικό συμβούλιο, πριν η Ιταλία επιτεθεί στη χώρα μας, ο
Μουσολίνι αποκάλυψε ότι τον είχε επισκεφθεί ο Κοτζιάς και τον διαβεβαίωσε πως
μόλις μας κηρύξει τον πόλεμο, αυτός θα ξεσηκώσει τον λαό της Αθήνας υπέρ της
ειρήνης και δεν θα πολεμήσουμε.

* Μόλις η Γερμανία κήρυξε τον πόλεμο και η κυβέρνηση ετοιμαζόταν να φύγει για
Κρήτη κ.λπ., ο υπ. Δ/σης Ταμπακόπουλος συζητούσε με άλλους υπουργούς για το
ότι ο Κοτζιάς ήτανε και “πεμπτοφαλαγγίτης”.

* Στο Κάιρο, οι Αγγλοι, επειδή τον φοβόντουσαν ως κατάσκοπο των Γερμανών, όπως
και τον Μανιαδάκη, τους εξόρισαν στην Αργεντινή. (Τη Φρειδερίκη στη
Νοτιοαφρικανική Ένωση, για τους ίδιους λόγους).

Αν ο δήμαρχος θεωρεί ότι αυτά είναι υπηρεσίες στην Πατρίδα, καλώς τον τίμησε·
αλλά, πρέπει αμέσως να σβήσει από την πλατεία και τις πινακίδες την Εθνική
Αντίσταση που έχουν κολλήσει στο “Κοτζιά” και δημιουργείται η εντύπωση ότι ο
Κοτζιάς έχει σχέση με την Αντίσταση!! Οποία ύβρις!

(Το κακό είναι πως και δημοσιογράφοι όλων των εφημερίδων γράφουν “Πλατεία
Κοτζιά” χωρίς να έχουν ψάξει, πιστεύω, τι ήτανε αυτός, γιατί αλλιώς νομίζω θα
το καταγγέλνανε ­ τουλάχιστον κάποιοι)».

Ο Κώστας Αλάτσης, Πετσόβου 11, Αθήνα, γράφει:

«Μια καταφάνερη παρανόηση εξηγεί το γεγονός ότι, στην ελληνική μεταγραφή
αγγλικών λέξεων, το γράμμα W (w) αποδίδεται στερεότυπα με το Γ (γ). Το Γ (γ)
ορίστηκε, ελλείψει καλυτέρου, για την απόδοση του W (w) μόνο στις
περιπτώσεις όπου, στα αγγλικά, ακολουθεί ο φθόγγος ου, οπότε έχουμε ένα είδος
διπλού ου με τον τόνο στο δεύτερο. Σωστά, λοιπόν, γράφουμε, ελλείψει
καλυτέρου, Γουλφ τη Virginia Woolf, Γούντι τον Woody Allen, Χόλιγουντ το
Hollywood. Αυτή την ειδική μία περίπτωση πολλοί, η μεγάλη πλειονότητα κατά τα
φαινόμενα, την έχουν εκλάβει ως απαράβατο κανόνα και όπου δουν W (w), γράφουν
αυτόματα Γ (γ). Και έτσι έχουμε τα κακόηχα, όσο και παράλογα, Γουίλιαμ αντί
Ουίλιαμ, Ντάργουιν αντί Ντάρουιν, γουέστερν αντί ουέστερν, Γουόρντσγουορθ αντί
Ουέρντζουερθ και πάει λέγοντας. Μέχρι που κάποιος απέδωσε ως… Γράιτ (!!!) το
επίθετο Wright, ξεχνώντας ή πιθανότατα αγνοώντας ότι, προ του r, το W δεν
προφέρεται. Είναι να απορεί κανείς, πώς γλίτωσε η πρωτεύουσα των ΗΠΑ και δεν
έγινε Γουάσιγκτον και πώς στο μπαρ δεν ζητάμε… γουίσκι. Και είναι ν’
αναρωτιέται κανείς: άκουσαν ποτέ οι ευλογημένοι αγγλόγλωσσο γνωστό τους ή
δάσκαλο της αγγλικής να… γουγουίζει;».

Αλληλογραφία

Ν. Αθανασόπουλο, Καλλιθέα: Βελτιώστε, παρακαλώ, τον γραφικό σας
χαρακτήρα, αν θέλετε να δημοσιεύονται οι επιστολές σας.