Αγαπητοί Αθηνά και Φοίβο…

Καλωσορίσατε στη χώρα της αθλητικής φαιδράς πορτοκαλέας (να γιατί, αν δεν το
κατάλαβες, ο δημιουργός σου σού έδωσε αυτό το χρώμα, Αθηνά – ή μήπως Φοίβο; Το
πολύ το κωδωνόσχημο μπερδεύει τα φύλα). Η αποστολή σας είναι δύσκολη. Να
ενσαρκώσετε το αθλητικό ιδεώδες σε μια εποχή που οι δύο λέξεις έχουν χάσει το
νόημά τους, να δώσετε χαρά μέσω της παγκοσμιότητας του αθλητισμού σε έναν
κόσμο που σπαράσσεται εξαιτίας του εθνικισμού της πολιτικής, να βοηθήσετε να
διεξαχθούν οι ωραιότεροι Ολυμπιακοί Αγώνες όταν, προς το παρόν, άλλα είναι
στην πατρίδα σας τα ολυμπιακά σπορ. Βέβαια, καλά λέτε, δεν θα το ξεχνούσα,
αποστολή σας είναι να πουλήσετε και κανένα μπλουζάκι, αν και αυτό είναι το
μόνο εύκολο. Για τα άλλα είναι που χρειάζεστε τη βοήθεια του θεού – κι εμείς,
αντίθετα από ‘κει που προέρχεστε, έχουμε μόνο έναν για όλα.

ΟΛΙΓΟΣ ΑΙΣΩΠΟΣ

Καλό θα ήταν, πάντως, να ξέρετε ορισμένα πράγματα για την κατάσταση που
πρόκειται να αντιμετωπίσετε. Έρχεστε σε μια χώρα που ισχυρίζεται ότι λατρεύει
τον αθλητισμό, ενώ στην πραγματικότητα την ενδιαφέρουν μόνον οι νίκες. Δωσ’
της μια νίκη, ιδίως επί ξένων (βαρβάρους νομίζω τους λέγατε στην εποχή σας)
και πάρε της την ψυχή. Όλοι (γιατί όλοι συμμετέχουν στις νίκες) ξεχνούν πώς
επιτεύχθηκε – αν έπεσε ο αντίπαλος στο τελευταίο εμπόδιο, αν μπήκε το κρίσιμο
καλάθι μετά την κόρνα της γραμματείας, αν ήταν κάλπικο το νικητήριο πέναλτι.
Ξεχνούν ακόμα και τα υπόλοιπα προβλήματά τους – αφού μέχρι χθες το πρωί
ισχυρίζονταν ότι κανείς, από τους πολιτικούς που δεν παίρνουν το μήνυμα έως
τον ταχυδρόμο που δεν το φέρνει και από τον ταξιτζή που κόλλησε μέχρι τον
αρχιτέκτονα που έφτιαξε την πλατεία Συντάγματος μέσα στη μέση των διαδηλώσεων,
κανείς μα κανείς δεν κάνει καλά τη δουλειά του σ’ αυτόν τον τόπο. Μια νίκη κι
όλα είναι τέλεια, ενώ μια ήττα…

Στην ήττα ο φίλαθλος θέλει ν’ αλλάξει χώρα και κυβέρνηση – και κανείς φυσικά
δεν τολμά να τον τιμωρήσει αν ρίξει και καμιά μπουνίτσα, αν σπάσει και κανένα
καθισματάκι, προκειμένου να εκτονώσει αυτό το ύψιστο δημοκρατικό συναίσθημα.
Να εύχεστε νίκες συνεπώς από ‘δω και πέρα, αγαπητοί φίλοι, γιατί αλλιώς μπορεί
να σας πάρει και σας η μπάλα της αγάπης μας για τον αθλητισμό.

ΚΑΙ ΟΛΙΓΟΣ ΠΛΑΤΩΝ

Θα παρατηρήσετε και κάτι άλλο όσο μείνετε μαζί μας. Στην πατρίδα μας όλοι
θέλουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Όλοι βγήκαν στους δρόμους όταν τους πήραμε,
όλοι έμαθαν απέξω το βιογραφικό της κυρίας Γιάννας (μη μου πείτε πως δεν
γνωρίζετε τον εργοδότη σας), όλοι αγόρασαν τα σχέδια του Καλατράβα, όλοι
ριγούν από εθνική περηφάνια κάθε φορά που κάποιος επίσημος (η πατρίδα μας, θα
το καταλάβατε ήδη, βρίθει επισήμων) επαναλαμβάνει ότι θα διοργανώσουμε τους
καλύτερους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ιστορίας. Συμβαίνει, όμως, ένα περίεργο
πράγμα. Ενώ όλοι δήλωσαν (στο μυαλό τους) πρόθυμοι να βοηθήσουν ως εθελοντές,
πολύ λίγοι το δήλωσαν έως τώρα επισήμως. Ενώ σε κάθε γειτονιά της Αθήνας η
χαρά για τους Αγώνες είναι ομόφωνη, ειδικά στις γειτονιές που πρόκειται να
διεξαχθούν έργα η γκρίνια και οι αιτήσεις ακυρώσεως ακούγονται περισσότερο.
Ενώ όλα τα κόμματα (πλην ενός, αλλά στην εποχή σας δεν θα το είχατε ακούσει)
υπερασπίζονται τους Αγώνες, όλα (πλην ενός, του μόνου μάλλον που θα έχετε
μέχρι στιγμής ακούσει) μας μιλάνε συνέχεια και αποκλειστικά για ανυπέρβλητα
προβλήματα. Μη σας μπερδεύουν όλα αυτά. Τον Αύγουστο του 2004, ενώ θα
φυτεύουμε τα τελευταία δενδρύλλια για την παρέλαση των επισήμων (άλλοι
επίσημοι αυτοί, με χρυσοποίκιλτες στολές και κάστρα στην Ελβετία), δεν θα
έχουν πια καμιά σημασία.

Προτείνω λοιπόν να χαρείτε τη ζωή σας έως τότε. Να δείτε πώς κερδίζονται
πρωταθλήματα από πολλές ομάδες (γιατί δίπλα στον κανονικό πρωταθλητή υπάρχει
πάντα και ο «ηθικός»), πώς ετοιμάζονται γήπεδα με πρωτότυπες μεθόδους, πώς
κατά διαστήματα μάς κάνει ο ήλιος όλους αισιόδοξους, πριν μας επαναφέρει η
πρώτη μπόρα στην πεποίθηση ότι δεν προλαβαίνουμε με τίποτα. Δεν ήρθατε τζάμπα,
θα προλάβουμε, σας το λέω εγώ. Το πώς έχει τελικά μικρότερη σημασία. Όπως δεν
σας ζητήσαμε να είστε όμορφοι για να σας αγαπήσουμε, έτσι κι εσείς μην
περιμένετε να σας πούμε με ποιον τρόπο θα σας κάνουμε διάσημους σ’ όλη την οικουμένη.