Βολικές πλάνες

Η μεγαλύτερη πλάνη των τηλεοπτικών ημερών είναι η περίφημη καραμέλα ότι ο
τηλεθεατής, αν δεν θέλει να δει ή να ακούσει κάτι, μπορεί να αλλάξει κανάλι.
Ε, όπου και να στραφεί λοιπόν, τα ίδια θα ακούσει. Και αν θελήσει να σωθεί από
τον μπαρισμό και μπιγκμπραδερισμό είναι πολύ πιθανόν να πέσει σε δήθεν σάτιρά
τους, όπως το σίριαλ «Με διαφορά στήθους» που εμπνεύστηκε ο Alpha, για να
ανταγωνιστεί του είδους τις εκπομπές και κατέληξε σε ένα θλιβερό θέαμα
αναπαραγωγής και μυθοποίησής τους.

Και μπορεί να ζητεί το ΕΣΡ να μετατεθούν οι μπιγκμπραδερικές και μπαρικές
εκπομπές μετά το μεσονύχτι και την ίδια ώρα η υφυπουργός Υγείας κ. Ελπίδα
Τσουρή, με επιστολή της, να ζητεί να παρέμβει το ΕΣΡ για τις κανιβαλικές
εκπομπές της Ανίτας Πάνια και της Σίας Λιαροπούλου, επισημαίνοντας πως
εκμεταλλεύονται τους ψυχικώς ασθενείς, αλλά αυτά αντιμετωπίζονται σαν
σπασμωδικές κινήσεις ενός μουδιασμένου οργανισμού.

Με αφορμή τη μεγαλαδελφική καταιγίδα διαπιστώνουμε πως σκηνοθετείται μια
βολική σύγχυση με τηλεπαράθυρα κόντρας μεταξύ υστερικών πολέμιων και δήθεν
συναινετικών ή φιλελεύθερων υποστηρικτών, αν όχι των εκπομπών, τουλάχιστον
«των αθώων παιδιών που παίρνουν μέρος», όπως επιχείρησε από την εκπομπή της η
κ. Κατερίνα Κωλέτση.

Πλάνη πρώτη: Οι συμμετέχοντες δεν είναι παιδιά. Τουλάχιστον τριαντάρηδες οι
περισσότεροι, ορισμένοι και γονείς, ουδείς άνεργος, οι περισσότεροι είτε έχουν
δικές τους επιχειρήσεις, είτε άφησαν τις εργασίες τους για να κυνηγήσουν τη
δημοσιότητα.

Πλάνη δεύτερη: Η αθωότητα. Ε, όχι και αθώοι νέοι που γνωρίζουν πού πάνε και
γιατί, ψηφίζουν με πλήρη συνείδηση την αποβολή των συγκατοίκων τους και
κυνηγούν το χρηματικό «έπαθλο», ή την υψηλή αμοιβή για τις τηλεοπτικές τους
εμφανίσεις. Ήταν τουλάχιστον φαιδρή η παρατήρηση της κυρίας Μπεζαντάκου, που
έχει κάνει ήδη καριέρα τσιτσιδώματος σε περιοδικά, στην εκπομπή της κυρίας
Κωλέτση: «Μα γιατί μας αντιμετωπίζουν έτσι, παιδιά είμαστε και έτσι ζούμε».
Μάλλον υπάρχει σύγχυση ως προς το ποια είναι η παιδική ηλικία και πότε
τελειώνει.

Πλάνη τρίτη: Οι μεγαλαδελφικές εκπομπές δεν είναι χειρότερες από άλλες και
πάντως δεν είναι σκουπίδια. Σκουπιδοθέαμα είναι εκείνο που ωθεί στα άκρα τους
ανθρώπους για να αξιοποιήσει τον θυμό, το δάκρυ, τις μικροκακίες και τα
προσφέρει ακατέργαστα, σαν ωμό κρέας προς κανιβαλική κατανάλωση. Σκουπίδια
είναι οι εκπομπές που δεν σέβονται το ελάττωμα, την αδυναμία, που προβάλλουν
το μικρό σε βάρος του ουσιώδους, που καλλιεργούν την πλάνη ότι χρειάζεται η
τηλεόραση για να λύσει το πρόβλημά του ο κατατρεγμένος.

Πλάνη τέταρτη: Η ψηφοφορία για την αποβολή ενός από την ομάδα είναι απλώς ένας
όρος παιχνιδιού. Το κάρφωμα δεν μπορεί ποτέ να είναι παιχνίδι. Και το
χειρότερο: Συμμετέχουν και οι γονείς σε αυτό, καθώς είτε δίνουν συνεντεύξεις
σε έντυπα θάβοντας τους συγκάτοικους των παιδιών τους, είτε μιλούν με τα
παιδιά τους, όπου το επιτρέπουν οι κανόνες, όπως στο Μπαρ, και τους
αποκαλύπτουν τι είδαν στα βίντεο να λένε οι συγκάτοικοι γι’ αυτούς, όπως η
μητέρα της Γιώτας για το τι λέει πίσω από την πλάτη της η Μαργαρίτα.
Αναμενόμενος ο καβγάς σε απευθείας μετάδοση, αλλά και σε συνέχειες,
διαφημιζόμενος ανά δεκάλεπτο από το κανάλι.

Υπάρχουν άλλα θεάματα πιο σκουπίδια είναι η μόνιμη επωδός. Αλίμονο, αν φτάσαμε
να συγκρίνουμε τα σκουπίδια μεταξύ τους.