Μουσείο με βούλα

Στο δεκαήμερο Ιανουαρίου – Οκτωβρίου 2001, 2.767 επισκέπτες πέρασαν τις βαριές
σφυρήλατες πόρτες του Ιλίου Μελάθρου για να επισκεφθούν το Νομισματικό
Μουσείο. Λίγοι και καλοί για ένα από τα πλουσιότερα Νομισματικά Μουσεία του
κόσμου, που ευτύχησε πολλαπλά. Όχι μόνο εγκαταστάθηκε στο ωραιότερο νεοκλασικό
της Αθήνας, όπου όμως η αναστήλωση του δευτέρου ορόφου εκκρεμεί από το 1985,
όχι μόνο ανέπτυξε τις συλλογές με κομψότητα και περιεκτικότητα ώστε σε μια
μόνο αίθουσα να αντιλαμβάνεσαι όλη την εξέλιξη του νομίσματος αλλά βλέπεις –
θεματικά ταξινομημένα – τα ωραιότερα νομίσματα, μικρά έργα τέχνης, ή τα νέα
αποκτήματα. Λαμπρό παράδειγμα είναι το μεγάλο σπανιότατο ασημένιο δεκάδραχμο
της Αθηνάς. Η συνήθως συνεσταλμένη γλαύκα στο συγκεκριμένο νόμισμα ζήλεψε τη
δόξα του αετού και άνοιξε διάπλατα τα φτερά της για να εκφράσει το σύντομο
πέταγμα της αθηναϊκής παντοδυναμίας. Ο δωρητής, συλλέκτης και ο ίδιος
νομισμάτων, τραπεζίτης, και διακριτικός, κατέβαλε 92,5 εκατομμύρια για να έχει
τη χαρά της δωρεάς στο Μουσείο. Δεν παραβρέθηκε όμως στα επίσημα εγκαίνια της
έκθεσης των νέων αποκτημάτων. Αυτήν που δημιούργησε τα τελευταία χρόνια ο
διευθυντής του Μουσείου Γιάννης Τουράτσογλου και διάλεξε να προσφέρει στο
κοινό, αποχαιρετώντας την ενεργό υπηρεσία. Η υπογραφή του θα μείνει στο
σύγχρονο στήσιμο, την εισαγωγή της πληροφορικής, τις μεγάλες δωρεές που
προσείλκυσε με τη χαρισματική προσωπικότητα και το επιστημονικό του έργο, τις
αγορές κομματιών που έλειπαν.