ΜΑΤΙΕΣ Το αίσχος!

Η εικόνα του αιμόφυρτου διαιτητή, που οδηγείται στα αποδυτήρια οδυρόμενος,
έχει κάνει ήδη τον γύρο του κόσμου. Οι πάντες, πλέον, γνωρίζουν, ότι στην
Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 γρονθοκοπούνται, μέχρις αίματος,
διαιτητές! Και, μάλιστα, σε «επίσημα» γήπεδα: εκεί όπου, σε λίγες μέρες, ο
Παναθηναϊκός θα αντιμετωπίσει την Μπαρτσελόνα για το Τσάμπιονς Λιγκ!

Έγραφα, το περασμένο Σάββατο ­ παραμονή του ντέρμπι: «Χαλαρά πρέπει να
αντιμετωπίσουν και οι φίλαθλοι τον αυριανό αγώνα Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού.
Δεν τελειώνει αύριο το πρωτάθλημα. Έχει μπόλικο δρόμο ακόμα. Χαλαρά, λοιπόν.
Όχι φανατίλα. Οι ποδοσφαιριστές, οι πρωταγωνιστές, προσπαθούν, όσο μπορούν,
μολονότι βράζει το αίμα τους, να είναι εντάξει και να μην προκαλούν οξύτητες.
Και οι παράγοντες, από το μηδέν, δημιουργούν κλίμα, που με κάτι λίγο, με μια
κουβέντα, με μια δήλωση, εύκολα μετατρέπεται σε επικίνδυνο!».

Οι φίλαθλοι δεν κατέβηκαν από τις εξέδρες τους. Τον διαιτητή τον έδειραν
άνθρωποι του Παναθηναϊκού ­ φορούσαν πράσινες φόρμες ­ που βρέθηκαν ολόγυρά
του, για να τον… προστατεύσουν! Ανάμεσά τους και ο πρόεδρος του
Παναθηναϊκού! Αυτός, ευτυχώς, δεν σήκωσε χέρι. Διαμαρτυρόταν, μόνο. Μετά τη
λήξη του ματς, όμως, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι το πέναλτι, εξαιτίας του
οποίου προκλήθηκε ο χαλασμός, ήταν πέναλτι. Αλλά, τότε, γατί
όλος αυτός ο κανιβαλισμός; Επειδή ο Ευθυμιάδης δεν έδωσε μερικά φάουλ υπέρ του
ΠΑΟ ή δεν έβγαλε κάρτες κατά του Ολυμπιακού;

Ας δεχτούμε, όμως, ότι το πέναλτι ήταν ανύπαρκτο. Δεν είδε ο διαιτητής καλά τη
φάση ή ήταν «στημένος». Νομιμοποιείται, κανείς, να του σπάσει τα μούτρα; Από
πού κι ως πού; Σε αλάνα, με πρωταγωνιστές παίκτες-γαβριάδες διεξάγεται το
εθνικό πρωτάθλημα της χώρας μας; Πριν από Ι5 ημέρες, ο διαιτητής Τσαγκαράκης
δεν σφύριξε κανονικό πέναλτι υπέρ της ΑΕΚ, στον αγώνα της με τον Παναθηναϊκό.
Πετάχτηκαν φίλαθλοι από την εξέδρα για να τον δείρουν; Πέρυσι και πρόπερσι, η
ΑΕΚ εξοντώθηκε από τους διαιτητές Ποντίκη και Δημητρόπουλο (ματς με
Ολυμπιακό). Οι διαιτητές δέχτηκαν καμιά επίθεση από παράγοντες ή φιλάθλους;
Για όνομα του Θεού…

Σημείωνα, το Σάββατο, πάλι: «Πώς είναι δυνατόν, σήμερα, που ο Παναθηναϊκός
πέρασε με το σπαθί του στις 8 καλύτερες ευρωπαϊκές ομάδες (και δεν είναι η
πρώτη διάκρισή του) να μην αισθάνομαι ωραία; Τουλάχιστον, στο ποδόσφαιρο πάμε
καλά». Δυστυχώς, ούτε στο ποδόσφαιρο πάμε καλά. Διότι άξιο λόγου ποδόσφαιρο
δεν σημαίνει μόνο συναρπαστικό παιχνίδι, γκολ, αποτέλεσμα. Σημαίνει, πριν απ’
όλα, όχι βία. Σημαίνει σεβασμός στις αποφάσεις του διαιτητή,
ακόμη και αν αυτές θεωρούνται λανθασμένες. Και, τώρα που το θυμήθηκα: Πού
βρίσκονταν οι αστυνομικοί, την ώρα που εδέρετο ο δυστυχής Ευθυμιάδης; Δεν
όφειλαν να τρέξουν και να υψώσουν ένα προστατευτικό τείχος ολόγυρά του;