Η ελληνική γλώσσα

Με αφορμή την αρθρογραφία στα «ΝΕΑ» του κ. Γιάννη Χάρη σχετικά με θέματα
της σύγχρονης ελληνικής γλώσσας, ο κ. Γεώργιος Τριτάκης, από τη Γλυφάδα,
παρατηρεί:

«Ο κύριος Χάρης δεν ανησυχεί που οι νέοι μας, στην πλειονότητά τους,
συνομιλούν με ένα μυξο-βάρβαρο ελληνοαγγλικό γλωσσικό ιδίωμα;

Τα κουλάρω, φρικάρω, νταουνιάζω δεν πρέπει να μας ανησυχούν;

Ο κύριος Χάρης ειρωνεύεται και την καταγραφή από διακεκριμένους ερευνητές, των
ελληνικών λέξεων της αγγλικής γλώσσας. Μα, εμείς δεν ζητήσαμε καμία διεθνή
αναγνώριση για το γεγονός αυτό. Αλλά να μην αναφέρεται καθόλου; Και κάτι άλλο.
Πόσες τούρκικες, αραβικές, αλβανικές λέξεις έχουν ενσωματωθεί στην αγγλική
γλώσσα; Ούτε αυτό να αναφέρεται;

Αλλά να παραδοθεί η ελληνική γλώσσα αμαχητί στον εξαγγλισμό… Φαίνεται,
λοιπόν, ότι η άποψη της κυρίας Διαμαντοπούλου για την καθιέρωση της αγγλικής
ως δεύτερης επίσημης γλώσσας της Ελλάδος δεν είναι ατόπημα εξ αγνοίας, αλλά
συνειδητή πράξη, στο πλαίσιο σχεδίου εξαγγλισμού της ελληνικής γλώσσας.

Σήμερα πολλοί γλωσσολόγοι και άλλοι διακεκριμένοι επιστήμονες σε όλο τον κόσμο
χαρακτηρίζουν την ελληνική γλώσσα ως τη μοναδική νοηματική γλώσσα, ως τη
γλώσσα με τη μαθηματική δομή και ως τη μοναδική γλώσσα κατάλληλη για την
ανάπτυξη νέων προγραμμάτων στην κυβερνητική, την πληροφορική και την
ηλεκτρονική. Αυτή τη γλώσσα, ο κύριος Χάρης και οι ομοϊδεάτες του, δεν
φαίνεται να την εκτιμούν και έχουν βαλθεί να την αντικαταστήσουν κατ’ αρχήν με
ένα ελληνο-αγγλικό ιδίωμα. Γι’ αυτό κι εμείς ανησυχούμε και θα αγωνιζόμαστε να
ακουστεί και η δική μας άποψη».

Για το ίδιο θέμα, η κ. Μαρία Κελεσίδου, φοιτήτρια, από τη Θεσσαλονίκη,
σημειώνει:

«Γιατί τέτοια φοβία με τις βαθύτερες ρίζες και τον αρχαίο ελληνικό λόγο;

Μήπως γιατί δεν τον γνωρίζουμε;

Ή μήπως γιατί αγωνιούμε να φανούμε πάση θυσία μοντέρνοι και άριστοι σε κάποια
κέντρα;».