ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Για τη Δανάη

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Γιάννης Θεοχαρίδης γράφει από το
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας:

«Η Δανάη Στρατηγοπούλου, σαν δημοσιογράφος που υπήρξε, σαν τραγουδίστρια, σαν
ευποιήτρια, σαν μεταφράστρια ισπανικών, γαλλικών, σαν μητέρα, σαν γιαγιά που
μεγάλωσε και ωρίμασε δύο εγγόνια (τα παιδιά της μοναχοκόρης και εκλεκτής
τραγουδίστριας, της Λήδας!) είναι, θα έλεγα, σαν ένα έτος που φυσικά
εμπεριέχει τις τέσσερις εποχές! Είναι ψυχρή, όταν επιβάλλεται, σαν τον
χειμώνα, με ψυχή που γεννάει σαν την άνοιξη, σε θερμαίνει σαν το καλοκαίρι και
κάποτε θλίβεται-δακρύζει σαν το φθινόπωρο! Ασυγκράτητη, μα και συγκρατημένη. Η
φωνή της πάλλεται, καθώς οι χορδές της ασίγαστης κιθάρας της. Η φωνή της
περπατάει στις μύτες των ποδιών της, για να μην ξυπνήσουν τα όνειρα, αλλά και
κανονιοβολεί ­ πρόσεξε καλά! Κάποτε περπατούσα και η φωνή της με πλησίασε.
Όταν απομακρύνθηκε, γνώριζα όλη την ανθρωπότητα.

Κι αυτά τα δάχτυλά της είναι σαν περιστέρια που χοροπηδούν ή σιγανοπηγαίνουν
πάνω στα πλήκτρα του πιάνου. Κελάρυσμα και αηδονολάλημα! Οι στίχοι των
ευποιημάτων της σηκώνουν όμορφες και δημιουργικές τρικυμίες, αφήνοντας
κατάπληκτο σίγουρα το κάθε βλέμμα, όταν αυτό περιδιαβαίνει στα έξυπνα σοκάκια
των σελίδων της, γιατί η δυναμική αυτή Γιαγιά-Δανάη γνωρίζει πολύ καλά να σε
συνεπαίρνει και να σου δείχνει το πώς πρέπει να… ίπτασαι πάνω από τις
στροφές των ευποιημάτων της. Εκεί που οι λέξεις της είναι σιωπηλές, εκεί
κραυγάζουν! Και αν δεν κρατιέσαι γερά από τα νοήματα, κινδυνεύεις άμεσα… Οι
λέξεις της σου δείχνουν με το σοβαρό τους δάχτυλο τις κορυφές των βουνών, αλλά
βέβαια και τις ρίζες των δέντρων, τα στενοδρόμια, μα και τις λεωφόρους, τα
χορταράκια, μα και τα κυπαρίσσια, τον πλούτο, μα και τη φτώχεια των ανθρώπων!
Η Δανάη συνομιλεί με τις λέξεις της και εκείνες αφήνονται να οδηγηθούν από την
Μαέστρο Ευποιήτρια σε τόπους γόνιμους αλλά και σε χωράφια άγονα για να τα
γονιμοποιήσουν…

Η Δανάη Στρατηγοπούλου, αχ αυτή η Γιαγιά- Δανάη! Πόσοι άνθρωποι θα πρέπει να
την ευχαριστούν κάθε ημέρα! Πόσοι θα πρέπει να την θυμούνται κάθε ημέρα. Πόσοι
κυβερνητικοί την ξεχνούν… κάθε ημέρα και πόσες χιλιάδες λέξεις για όλους και
για όλα γράφει, κάθε ημέρα. Ναι! Κάθε ημέρα!!».