Αστυνομία με… πιστοποιητικό ποιότητας

Αυτό το εξαώροφο – χώρια τα υπόγεια – φαρδύ, λευκό με πινελιές χρώματος
χαλασμένου μήλου κάτω απ’ τα παράθυρα, κτίριο στη λεωφόρο Βατάν, μου
δημιουργεί έντονα συναισθήματα κι ας ήταν η τρίτη φορά που βρισκόμουν εκεί.

Τούρκοι αστυνομικοί μπροστά από το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης έτοιμοι να αντιμετωπίσουν διαδηλωτές

Μπροστά στο κτίριο της Ασφάλειας της Κωνσταντινούπολης – περί αυτού πρόκειται
– νιώθω σαν να βρίσκομαι στην οθόνη της τηλεόρασης και άθελά μου κάπως
«ένοχη»… Το κτίριο αυτό είναι το σύμβολο όχι μόνο της «πάταξης της
τρομοκρατίας», αλλά και της «πάταξης της διαφθοράς» – εδώ προσάγονται σχεδόν
όλοι οι πρωταγωνιστές των οικονομικών σκανδάλων, οι καταχραστές εξουσίας, οι
συστήσαντες συμμορίες προς ίδιον όφελος, κρατικοί υπάλληλοι και λοιπά – που
σημαίνει σταθερή καθημερινή εμφάνισή του στις μικρές οθόνες…

Εδώ, στον πρώτο όροφο, είναι και το Τμήμα Αλλοδαπών, όπου είχα έρθει για να
ανανεώσω την άδεια παραμονής μου. Στην είσοδο, πριν από την τεράστια αυλή,
περνάς από ηλεκτρονικό έλεγχο, που είναι απόλυτα διαδεδομένος σε μεγάλα
δημόσια και μη κτίρια στην Κωνσταντινούπολη. «Γιουνάν;» με ρώτησε ο
χαμογελαστός αστυφύλακας, κοιτώντας το διαβατήριό μου, «Γιουνάν». «Πέρασε»,
μου ένευσε με το κεφάλι.

Η διαδικασία. Έτσι ήταν και πέρυσι: πολύς κόσμος, τακτοποιημένη, καθαρή
αίθουσα, διαδικασία με πολλές «υπογραφές» αλλά ρέουσα. Περιμένοντας σε κάποια
αναγκαστική ουρά πρόσεξα, για πρώτη φορά, τις καδραρισμένες ανακοινώσεις: «…
Η Ασφάλεια προσφέρει υπηρεσίες με πιστοποιητικό ποιότητας ISO 9002». Η
τουρκική Ασφάλεια έχει το διεθνές πιστοποιητικό που δίνεται «για την ποιότητα
υπηρεσιών και διοίκησης»;

Μόνο γι’ αυτόν εδώ τον όροφο θα είναι, είπα! (Ύστερα, είδα πάνω στο τραπεζάκι
δίπλα στο γραφείο τού αστυνόμου – τρίτη υπογραφή – τα βιβλία «παντουρανικού»
περιεχομένου, σύσταση για να καταλάβεις αμέσως σε ποιο, εθνικιστικό, κόμμα
ανήκε. Συμβαδίζουν, ISO και τέτοιου είδους «συστάσεις»; Ας μην είμαι
σχολαστική).

Έμελλε να συναντήσω την αστυνομία σύντομα ξανά, γιατί τη νύχτα του περασμένου
Σαββάτου κάποιος διέρρηξε το διαμέρισμα του ισογείου της πολυκατοικίας μας,
που ο ιδιοκτήτης του λείπει εδώ και λίγο καιρό στην Αμερική.

Η διάρρηξη.Τι να κάνουμε, είπαμε οι υπόλοιποι, όταν την Κυριακή το πρωί
είδαμε την πόρτα κατεστραμμένη από τον λοστό, να καλέσουμε την αστυνομία.
Συσκεφθήκαμε Τούρκοι, Γάλλοι και Έλληνες, και βρήκαμε ότι το «100» εδώ είναι
το «155». Το περιπολικό έφθασε σε πέντε λεπτά. «Τι πάθατε; Κλέφτης;
Περιμένετε, τότε, να ειδοποιήσουμε το Ανακριτικό. Ξέρετε, τώρα έχουμε ISO 9002
και τα πράγματα γίνονται με μια σειρά». Ώστε, δεν ήταν μόνο για τον
συγκεκριμένο όροφο. Η διαδικασία ακολουθήθηκε στην εντέλεια: δέκα λεπτά
αργότερα ήρθε το Ανακριτικό, πήρε τις καταθέσεις μας και σε λίγο κατέφθασε η
τρίτη (και τελευταία για την περίπτωση) υπηρεσία, το Πραγματολογικό, που θα
έγραφε την τελική έκθεση. Έτσι και έγινε.

Τι να πεις; Δεν πολυκαταλαβαίνω τι σημασία έχει να δηλώνει με «πιστοποιητικό
ποιότητας» ένα κόμμα (το Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας τού Μεσούτ Γιλμάζ, έχει),
μια αστυνομία… Από όσο διαβάζω και ακούω, εξάλλου, υπάρχουν έντονες
αμφιβολίες για το κατά πόσον «ισχύει» το πιστοποιητικό ποιότητας κάτω από το
εξαώροφο κτίριο της λεωφόρου Βατάν. Δεν αλλάζουν, θα πείτε, τα πράγματα από τη
μια στιγμή στην άλλη ή είναι, άραγε, ριζωμένη η πεποίθηση του Τσαρουχικού
«ό,τι δηλώσεις»;