Πρόσωπα «Ιέραξ» διαδέχεται «ιέρακα»

Η ισραηλινή κυβέρνηση επέλεξε χθες τον υποστράτηγο Γιααλόν ως επόμενο
αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Μια επιλογή που φανερώνει βούληση για
όξυνση μάλλον, παρά για άμβλυνση της σύγκρουσης με τους Παλαιστινίους;

Υποστράτηγος Γιααλόν. Είχε οργανώσει τον φόνο του Αμπού Τζιχάντ, το 1988 στην Τύνιδα

Ο υποστράτηγος Μοσέ «Μπούγκι» Γιααλόν, 52 χρόνων, ο οποίος θα διαδεχθεί στις 9
Ιουλίου τον επίσης σκληροπυρηνικό αντιστράτηγο Μοφάζ, επικεφαλής των
ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, είναι ένας από τους σθεναρότερους υποστηρικτές
της στρατηγικής της ισχύος, της σκληρής γραμμής έναντι των Παλαιστινίων. Η
δεξιά τον εγκωμιάζει, είναι ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των εποίκων, αλλά η
αριστερά τον κατηγορεί ότι σαμποτάρισε τις ισραηλινο-παλαιστινιακές συμφωνίες
που είχαν συναφθεί το 1993 στο Όσλο. Υπαρχηγός των ενόπλων δυνάμεων από τον
Σεπτέμβριο του 2000, υποστηρίζει τη στρατιωτική κλιμάκωση και προτείνει να
υψωθεί ένα «οχυρωμένο τείχος» απέναντι στους Παλαιστινίους. Έχει τη φήμη
ικανού, λεπτολόγου αξιωματικού, ο οποίος δεν μασάει τα λόγια του και δεν
φοβάται να επικρίνει την πολιτική εξουσία – ιδιαίτερα όταν αυτή κλίνει προς τα
αριστερά. «Ο Μοσέ Γιααλόν θα συνεχίσει αναμφισβήτητα στον δρόμο του προκατόχου
του και θα πλήξει με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη τους Παλαιστινίους με την ελπίδα
να συντρίψει το αντάρτικο και να βάλει τέλος στην τρομοκρατία στο Ισραήλ –
άλλωστε, είναι ο μεγάλος αρχιτέκτονας της στρατηγικής της ισχύος», λέει ο
Ρουβέν Πεντατζούρ, αναλυτής του πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ επί στρατιωτικών
θεμάτων. Η Χααρέτζ αναφέρει πάντως πως, παρά τη φήμη του ως «ιέρακος», ο
υποστράτηγος είχε δηλώσει τον περασμένο Αύγουστο πως είναι ανάγκη να δοθεί
στους Παλαιστινίους μια «πολιτική προοπτική».

Όπως και ο πρώην αρχηγός του επιτελείου και πρώην πρωθυπουργός του Εργατικού
Κόμματος Έχουντ Μπαράκ, ο υποστράτηγος Γιααλόν προέρχεται από ένα κοινωνικό
περιβάλλον που συνδέεται με τους Εργατικούς και είχε μάλιστα ζήσει σε
κιμπούτζ. Ξεκίνησε τη στρατιωτική καριέρα του το 1968 από τους αλεξιπτωτιστές,
αλλά μόνο μετά τον αραβο-ισραηλινό πόλεμο του 1973 αποφάσισε να σταδιοδρομήσει
στις ένοπλες δυνάμεις. Στη συνέχεια, όπως και ο Μπαράκ, ηγήθηκε των «κομάντος
του γενικού επιτελείου», της πιο φημισμένης μονάδας του ισραηλινού στρατού,
και ήταν ο άνθρωπος που οργάνωσε, τον Απρίλιο του 1988, τη δολοφονία στην
Τύνιδα του υπαρχηγού του Αραφάτ, Αμπού Τζιχάντ. Το 1986 φοίτησε στη βρετανική
σχολή αξιωματικών του Κίμπερλυ. Το 1992 ήταν διοικητής των ισραηλινών δυνάμεων
κατοχής στη Δυτική Όχθη και τον Ιούνιο του 1995 μπήκε στο γενικό επιτελείο ως
αρχηγός της υπηρεσίας πληροφοριών του στρατού. Το 1998 διορίστηκε επικεφαλής
της κεντρικής στρατιωτικής διοίκησης του Ισραήλ και τον Σεπτέμβριο του 2000 ο
στρατηγός Μοφάζ τον προτίμησε για υπαρχηγό του από έναν άλλο, μετριοπαθέστερο υποψήφιο.