ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ Ομόφωνο το «όχι» στη συναλλαγή με τον τέως

Αδικούν τη σχέση του με τον Πρωθυπουργό όσα μεταφέρθηκαν ως διαμειφθέντα
μεταξύ τους στην περίφημη εκείνη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, όπου
συζητήθηκε το θέμα της βασιλικής περιουσίας, τονίζει σήμερα στα «ΝΕΑ» ο
υπουργός Πολιτισμού Ε. Βενιζέλος. Ο κ. Βενιζέλος, που έχει πάρει πολύ
«πατριωτικά» το όλο θέμα, ίσως γιατί τέθηκαν υπό αμφισβήτηση οι γνώσεις του
περί το δίκαιο και τα συνταγματικά, απορρίπτει κάθε συζήτηση ότι φέρει ευθύνες
για την αρνητική πορεία του θέματος της βασιλικής περιουσίας.

«Η άποψή μου είναι ότι ο νόμος του 1994 ήταν νομικά άρτιος και πολιτικά
σύμφωνος με τις προεκλογικές δεσμεύσεις τους ΠΑΣΟΚ», σημειώνει. Και προσθέτει:
«εξ όσων θυμάμαι ουδείς εκ των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου της κυβερνήσεως
Α. Παπανδρέου, ενώπιον του οποίου είχε συζητηθεί το νομοσχέδιο για την
βασιλική περιουσία, είχε διατυπώσει την παραμικρή επιφύλαξη. Όλοι ήταν
σύμφωνοι». Η επισήμανση προφανώς αφορά τα περισσότερα κορυφαία στελέχη του
ΠΑΣΟΚ που μετείχαν τότε στην κυβέρνηση του ’94, αλλά, και το κυριότερο, τον
Πρωθυπουργό Κ. Σημίτη, οποίος μετείχε ως υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και
Τεχνολογίας. Ο κ. Σημίτης μάλιστα ήταν ο βασικός εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στη
συζήτηση στη Βουλή το 1992, όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε φέρει προς ψήφιση
το δικό της νομοσχέδιο για την βασιλική περιουσία. Και ο Ε. Βενιζέλος θυμάται:
«ήταν μια καταπληκτική ομιλία. Ο Πρωθυπουργός κατέληξε με τη φράση “διαφωνώ με
την οποιαδήποτε σύμβαση, με την οποιαδήποτε συναλλαγή. Μια λύση υπάρχει στο
θέμα αυτό, αν θέλουμε να το τακτοποιήσουμε τυπικά. Ένας νόμος ότι όλη η
περιουσία του Γλύξμπουργκ περιέρχεται στο ελληνικό Δημόσιο και στο ελληνικό
Έθνος. Αυτή είναι η έντιμη και μόνη λύση η οποία αρμόζει στο ελληνικό
Κοινοβούλιο. Όχι συμβάσεις, όχι συναλλαγές”.

Ο νόμος του 1994 έκανε ακριβώς αυτό. Και πρέπει να σας πως ότι η πρότασή μας
ψηφίσθηκε με ενθουσιασμό από το σύνολο των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ, του
Συνασπισμού και της Πολιτικής Άνοιξης».

Κατά τον υπουργό Πολιτισμού πάντως, το μεγάλο λάθος σε ό,τι αφορά το θέμα της
βασιλικής περιουσίας έγινε επί κυβερνήσεως Κων. Καραμανλή, από τον τότε
υπουργό Προεδρίας Γ. Ράλλη. Όπως λέει, «αν η τότε κυβέρνηση είχε αποδώσει στο
ελληνικό Δημόσιο την περιουσία του τέως ως αποτέλεσμα της επίλυσης του
πολιτειακού με το δημοψήφισμα του 1975, ο Γλύξμπουργκ δεν θα είχε το δικαίωμα
να διατυπώσει οποιαδήποτε αξίωση. Αντ’ αυτού όμως, ορίσθηκε μεσεγγυούχος
εκπρόσωπος του τέως βασιλιά. Με τον τρόπο αυτό αναγνωρίσθηκε έμμεσα ότι η
βασιλική περιουσία ανήκε στο πρόσωπο και όχι στο θεσμό»…

«Δεν αλλάζεις αναβάτη στο μέσον της κούρσας»

Παρά την πικρία πάντως που αισθάνθηκε ο κ. Βενιζέλος για τον τρόπο που
παρουσιάσθηκε η αντιπαράθεσή του με τον Πρωθυπουργό στο Υπουργικό Συμβούλιο,
δηλώνει ρητά πως «δεν υφίσταται κανένα πρόβλημα στις σχέσεις τους» και
σημειώνει με έμφαση – και προφανώς προς το εσωκομματικό ακροατήριο – ότι
«οφείλουμε όλοι να στηρίξουμε τον Πρωθυπουργό, απέναντι σε κάθε σενάριο
αμφισβήτησης. Είτε εσωτερικό, έναντι δηλαδή όλων εκείνων που ονειρεύονται
αλλαγή αναβάτη στο μέσον της κούρσας. Είτε εξωτερικό, όπως επιχειρείται αυτές
τις ημέρες από διάφορα κέντρα».

Ο υπουργός Πολιτισμού σημειώνει ότι το ΠΑΣΟΚ «έχει κάνει λάθος που δεν έχει
εκμεταλλευθεί πολιτικά, όπως θα έπρεπε, ένα βασικό πολιτικό σφάλμα που
διέπραξε η Νέα Δημοκρατία. Να υιοθετήσει, να στηρίξει και ουσιαστικά να
καθοδηγήσει την επίθεση που έχουν εξαπολύσει τα διάφορα συμφέροντα εις βάρος
της κυβέρνησης με άξονα τη σκανδαλολογία. Να προσφύγει δηλαδή σε μια
αντιπαράθεση όχι με προγραμματικά επιχειρήματα αλλά με παλαιοκομματικούς
όρους».

Και προσθέτει: «κατά την άποψή μου, τις τελευταίες ημέρες έχει σημειωθεί μια
βασική αλλαγή, μια σημαντική τομή στην πολιτική αντιπαράθεση των δύο
μεγαλυτέρων κομμάτων. Η αντιπαράθεση αυτή, με ευθύνη της Ν.Δ., έχει λάβει
μετωπικό χαρακτήρα, και ως ΠΑΣΟΚ οφείλουμε να προσεγγίσουμε πολιτικά το όλο
θέμα».

Ο κ. Βενιζέλος πιστεύει ότι η επίθεση που έχουν εξαπολύσει κατά της κυβέρνησης
μερικά επιχειρηματικά συμφέροντα είναι καταδικασμένη να αποτύχει, και
υποστηρίζει πως στο χέρι της κυβέρνησης είναι «να κάνει τη φυγή προς τα εμπρός
με το έργο της». Ο ίδιος δεν δέχεται ότι «το παιχνίδι έχει χαθεί», το αντίθετο
μάλιστα: θεωρεί ότι υπάρχουν τεράστια αποθέματα χρόνου για να κερδηθεί το
χαμένο έδαφος. Έτσι, όταν του επισημαίνεται η σειρά των αρνητικών
δημοσκοπήσεων για το ΠΑΣΟΚ, δηλώνει: «μια δημοσκόπηση στο μέσον της τετραετίας
είναι μια ένδειξη, και δεν είναι εκλογικό αποτέλεσμα. Η απόσταση ανάμεσα σε
μια δημοσκόπηση στο μέσο της τετραετίας και στο εκλογικό αποτέλεσμα με την
ολοκλήρωση της τετραετίας είναι πολύ μεγάλη. Θυμίζω ότι και πριν από τις
εκλογές του 2000 η Ν.Δ. προηγείτο σταθερά στις δημοσκοπήσεις. Τι απέγινε
εκείνο το προβάδισμα; Νίκησε το ΠΑΣΟΚ. Η θέση μου είναι ότι το ίδιο θα συμβεί
και τώρα. Άλλωστε, να μην ξεχνάει κανείς, και η Ν.Δ. κυρίως, ότι εκείνη ασκεί
κριτική εκ του ασφαλούς, ενώ εμείς έχουμε ένα ολόκληρο έργο μπροστά μας. Από
την ολοκλήρωση της ολυμπιακής προετοιμασίας ώς τα μεγάλα έργα, την ανάπτυξη
και την σιγουριά για την ισχυρή Ελλάδα».

Ο υπουργός Πολιτισμού ρωτήθηκε και για τη συζήτηση που γίνεται για τον
εκλογικό νόμο. «Νομίζω», λέει, «ότι γίνεται πολλή κουβέντα, αλλά χωρίς
ουσιαστικό περιεχόμενο. Ο εκλογικός νόμος δεν μπορεί να αλλάξει αιφνιδιαστικά,
και δεν μπορεί να τον αλλάξει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Προκειμένου να
ισχύσει στις επόμενες εκλογές θα πρέπει να ψηφιστεί από 200 βουλευτές. Άρα
μιλάμε για κάτι μακροπρόθεσμο το οποίο πρέπει να λαμβάνει υπόψη του τη σταθερή
λειτουργία του πολιτεύματος και την πολιτική σταθερότητα στη χώρα».