Διαστάσεις Ο επιστάτης της πρεσβείας

Ο Αμρουντίν υπήρξε πιστός φύλακας. Κράτησε μόνος του τη βουλγαρική πρεσβεία
στην Καμπούλ για μια δεκαετία.

Στην Καμπούλ: ένας νεαρός Αφγανός φρουρεί τη διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας

Μια καλοκαιρινή ημέρα του 1992, μια ρουκέτα έπληξε το κτίριο της βουλγαρικής
πρεσβείας στην αφγανική πρωτεύουσα, τραυματίζοντας τον πρεσβευτή στο χέρι.
Εκείνος τα μάζεψε κι έφυγε την ίδια μέρα, αφού παρέδωσε το κλειδί στον
επιστάτη, έναν μεγαλόσωμο γενειοφόρο Τατζίκο που τον λένε Αμρουντίν. «Να
φροντίζεις κατά 99% τον εαυτό σου και κατά 1% την πρεσβεία», του είπε. «Αν
έλθουν άνθρωποι με όπλα, να μην τους σταματήσεις. Ούτε να τους δώσεις όμως τα
κλειδιά. Άστους να σπάσουν την πόρτα».

Αυτά έγιναν πριν από δέκα χρόνια. Αν και βρέθηκε συχνά αντιμέτωπος με τον
πειρασμό να τα παρατήσει, ο Αμρουντίν έμεινε στο πόστο του: ο πρεσβευτής
φρόντιζε άλλωστε να πληρώνεται κανονικά. Κάποια στιγμή, έφερε στην πρεσβεία
και την εξαμελή οικογένειά του. Αλλά είχε δύο σοβαρά προβλήματα: τις ρουκέτες
και τους πολέμαρχους. Εκτός από το κτίριο, ο Αμρουντίν είχε την ευθύνη και για
τα αυτοκίνητα της πρεσβείας: ανάμεσά τους, τη Μερσεντές του πρέσβη και ένα
κόκκινο σπορ αυτοκίνητο μέσα σε ένα μεταλλικό κιβώτιο, που είχε αγοραστεί
αφορολόγητο και έπρεπε να σταλεί στη Βουλγαρία. Μόνο που τα αυτοκίνητα αυτά τα
ήθελαν πολλοί. Μια μέρα, οι φρουροί που είχε τοποθετήσει η Βόρεια Συμμαχία
στην πρεσβεία αποφάσισαν να οικειοποιηθούν τα αυτοκίνητα, ένας απ’ αυτούς
μάλιστα πυροβόλησε τον Αμρουντίν για να τον εκφοβίσει. Αλλά εκείνος δεν
δείλιασε. Τους είπε πως τα αυτοκίνητα ανήκουν στη Βουλγαρία, κι ότι δεν μπορεί
να τους τα δώσει. Το περίεργο είναι ότι τους έπεισε.

Όσο οι άλλες πρεσβείες εκκενώνονταν και λεηλατούνταν, τόσο ο Αμρουντίν
προσάρμοζε τον χώρο του στις ανάγκες του. Μια μέρα έφερε στην αυλή της
πρεσβείας τρεις αγελάδες και καμιά δεκαριά κότες. Αλλά οι φρουροί ήταν μεγάλος
μπελάς. Όταν δεν πυροβολούσαν τον Αμρουντίν, συμπλέκονταν μεταξύ τους. Ένα
πρωί, ένας φρουρός σκότωσε έναν άλλο, και στη συνέχεια έστρεψε το όπλο προς
τον Αμρουντίν διατάζοντάς τον να βάλει μπρος τη γεννήτρια της πρεσβείας ώστε
να αντληθεί το νερό που χρειαζόταν για να καθαριστούν τα αίματα. Με τους
Ταλιμπάν, τα πράγματα δεν άλλαξαν ιδιαίτερα. Ο Αμρουντίν αποφάσισε απλώς να
διαλύσει την κάβα της πρεσβείας, γιατί αν την έβρισκαν οι Ταλιμπάν θα τον
εκτελούσαν. Αλλά το νέο καθεστώς ήθελε διπλωματική αναγνώριση από τη Βουλγαρία
και δεν τον ενόχλησε ποτέ.

Ο επιστάτης περιμένει τώρα τον καινούργιο πρέσβη και ελπίζει ότι θα τον αφήσει
να μένει μέσα, αφού το σπίτι του καταστράφηκε από τους αμερικανικούς
βομβαρδισμούς. Κοιτάζει τη σημαία που κυματίζει και ρωτά τον δημοσιογράφο του
Prospect αν έχουν αλλάξει τα χρώματά της, έμαθε ότι τα Βαλκάνια γνώρισαν
μεγάλη αναταραχή. Όταν ακούει ότι η Βουλγαρία έμεινε αλώβητη, χαμογελά ικανοποιημένος.