ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Ακούστε κυρία Γιάννα…

Προσφέρω το σπίτι μου, μαζί μ΄ εμένα για ξεναγό. Έλεγα να λείψω, αλλά θα μείνω
στην Αθήνα το καλοκαίρι του 2004, να φιλοξενώ αθλητές, δημοσιογράφους, ό,τι
θέλετε. Να τους κάνω και την καμαριέρα όσο κρατάνε οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Να
μαγειρεύω. Να τους αγοράσω και σουβενίρ. Μη μας λέτε όμως κυρία Γιάννα μας,
ότι δεν πειράζει αν δεν γίνουν οδικά έργα ως το 2004, φτάνει να έχουμε
ξενοδοχεία. Μη μας λέτε ότι ωραία είναι στο Σολτ Λέικ Σίτι, όπου βρίσκεστε,
και η κυκλοφορία διευκολύνεται με μπλόκα στους δρόμους. Μήπως να φέρουμε και
τους αγρότες με τα τρακτέρ, που έχουν πείρα στα μπλόκα; Εμείς θα μείνουμε σ’
αυτή την πόλη ξέρετε, δεν θα αναχωρήσουμε για άλλες πολιτείες καλύτερες, μόλις
τελειώσουν οι Αγώνες. Χρειαζόμαστε τα οδικά έργα, τον σιδηρόδρομο, το τραμ,
την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, τα πάρκινγκ, την επέκταση του Μετρό.
Ξενοδοχεία δεν χρειαζόμαστε. Δεν μας αρκεί να στριμωχτούμε σαν τις κότες πίσω
από τα οδοφράγματα για να δοθεί η εντύπωση ότι όλα πάνε καλά στην Αθήνα.
Θέλουμε στ’ αλήθεια να καλυτερέψει η ζωή μας εδώ. Να μη θυμόμαστε τους
Ολυμπιακούς Αγώνες σαν ένα συλλογικό ψυχικό τραύμα που μάς άφησε λίγο πιο
ταπεινωμένους, αλλά σαν ευκαιρία για καλυτέρευση και του αυτοσεβασμού και της
καθημερινότητας μας. Γι’ αυτό μην προτείνετε μπλόκα κυρία Γιάννα μας, μέρες
που ‘ναι. Πείτε μας τι μπορούμε να κάνουμε ως πολίτες, δείξτε λίγη φαντασία
στις προτάσεις σας, πλουτίστε τα στάνταρ. Τι θα κάνετε κι εσείς το 2005; Ίσως
στραφείτε στην πολιτική και χρειαστείτε τις ψήφους των ανθρώπων που θα έχετε
αποκλείσει πίσω από τα μπλόκα.