Διαστάσεις Άλλη μια άχρηστη βραδιά

«Στη ζωή έχουν όλοι το δικαίωμα, αν όχι το καθήκον, να λένε αυτά που
σκέπτονται. Αυτό που βρίσκω καταπληκτικό, είναι ότι ο Μορέτι είπε αυτά που
σκέπτεται μπροστά σε τόσο κόσμο, και μάλιστα στους δικούς του ανθρώπους, όχι
στους αντιπάλους». Λούτσιο Ντάλλα

Νάνι Μορέτι: «Οι γραφειοκράτες που στέκονται δίπλα μου δεν έχουν καταλάβει τίποτα»

Ο Νάνι Μορέτι είναι ένας σεμνός άνθρωπος, ντροπαλός, δεν μπορεί τον πολύ
κόσμο. Στη συγκέντρωση της ιταλικής Αριστεράς το περασμένο Σάββατο στην πιάτσα
Ναβόνα πήγε από περιέργεια – ήθελε να δει τι θα έλεγαν οι ομιλητές και πόσοι
θα βρίσκονταν εκεί να τους ακούσουν. Παρακολουθώντας τους δύο ηγέτες της
Ελιάς, τον Ρουτέλι και τον Φασίνο να βγάζουν ξύλινους λόγους μπροστά σε 4.000
με 5.000 βαριεστημένους ανθρώπους, ένιωσε να επιβεβαιώνονται οι χειρότεροι
φόβοι του. Κι έτσι, όταν ο Νάντο Ντάλα Κιέζα τον κάλεσε να χαιρετήσει τη
συγκέντρωση, δεν δίστασε στιγμή. Σηκώθηκε, διέσχισε το πλήθος, πέρασε μπροστά
από μια γυναίκα που του είπε γελώντας «και τώρα, Νάνι, πες κάτι αριστερό»
(αναφορά σε μια παλιότερη φράση του ίδιου του σκηνοθέτη προς τον Μάσιμο Ντ’
Αλέμα) και ανέβηκε στο βήμα. «Στην αρχή αυτής της συγκέντρωσης ήμουν
αισιόδοξος», είπε. «Κι ύστερα άκουσα αυτούς τους δύο λόγους και σκέφτηκα: άλλη
μια άχρηστη βραδιά. Οι ψηφοφόροι της Αριστεράς δεν αξίζουν το θλιβερό θέαμα
που τους προσφέρουν οι ηγέτες τους. Με αυτούς τους ηγέτες, που δεν έχουν κάνει
καμιά αυτοκριτική, δεν θα νικήσουμε ποτέ».

Ο Μορέτι δεν μίλησε περισσότερο από δύο λεπτά. Κατάφερε όμως να πει «κάτι
αριστερό» – ότι δηλαδή ο βασιλιάς είναι γυμνός. «Ο Μπερλουσκόνι ξέρει πώς να
μιλά στους ψηφοφόρους του, εσείς έχετε ξεχάσει πώς να μιλάτε στο κεφάλι, στην
καρδιά και στην ψυχή», τόνισε απευθυνόμενος στην ηγεσία της Αριστεράς, ενώ το
πλήθος τον αποθέωνε. Ο Μορέτι ταρακουνά την Ελιά, σχολίασε η Κοριέρε.
Αυτή η κρίση της Ελιάς δεν θα είναι σαν τις προηγούμενες, έγραψε η
Ρεπούμπλικα, θα είναι μια κρίση πραγματική, αφού στην ιταλική κοινωνία
έχει ήδη συντελεστεί η διάζευξη, αν όχι το διαζύγιο, ανάμεσα σε μια ηγεσία
βαλτωμένη στα κομματικά παιχνίδια και σε μια βάση που δεν αισθάνεται πια να
την αντιπροσωπεύουν αυτοί οι ηγέτες.

Αυτή η κρίση, όμως, αφορά άραγε μόνο την Ιταλία; Έχει κανείς καμιά αμφιβολία
ότι σε οποιαδήποτε συγκέντρωση οποιουδήποτε αριστερού ευρωπαϊκού κόμματος,
είτε βρίσκεται στην κυβέρνηση είτε όχι, ο συγκεντρωμένος κόσμος θα αντιδρούσε
ακριβώς με τον ίδιο τρόπο αν ένας διανοούμενος έπαιρνε τον λόγο και
κατακεραύνωνε τους γραφειοκράτες της ηγεσίας; Η Αριστερά έχει χάσει την επαφή
με τη βάση, έχει χάσει τα οράματά της, έχει χάσει τον λόγο τής ύπαρξής της.
Γι’ αυτό έχει τόση συμμετοχή και τόση επιτυχία το εναλλακτικό φόρουμ του Πόρτο
Αλέγκρε. Κι ας το σνομπάρει το CNN.