Οι ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές

Για τις ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές που λειτουργούν στην Ελλάδα γράφει
η κ. Γεωργία Μελανίτου, η οποία παρατηρεί μεταξύ άλλων:

«Ο σκοπός ίδρυσής τους ήταν η φυσική εκτροφή “ευγενών” κυρίως θηραμάτων
(ελάφι, ζαρκάδι, φασιανός, κρητικός αίγαγρος), καθώς και η εξυπηρέτηση – για
το όφελος της εθνικής οικονομίας – των ξένων κυνηγών, που δεν είχαν το
δικαίωμα να κυνηγούν σε ελεύθερους κυνηγότοπους. Σήμερα, δεκαετίες μετά την
ίδρυσή τους, αντιμετωπίζουν έντονα προβλήματα (οικονομικά, διοικητικά,
ποιότητας και ποσότητας των παραγόμενων θηρεύσιμων ειδών σ’ αυτές κ.λπ.).

Το κυνήγι στους ελεύθερους κυνηγότοπους, που παραδοσιακά ασκείται στη χώρα
μας, είναι πολύ πιο θετική ρύθμιση από το “κυνήγι σε ΡΕΖΕΡΒΕΣ” που ασκείται σε
άλλες χώρες. Και αυτό γιατί, έτσι, στην Ελλάδα τα θηράματα που είναι ένας
ανανεώσιμος φυσικός πόρος (αλλά και δημόσιο αγαθό) μπορούν να τα καρπωθούν
όλοι οι κυνηγοί επί ίσοις όροις».