Πρόσωπα «Αρκετά με το Στρατόπεδο Ακτινογραφία»

Αιχμάλωτοι πολέμου ή «παράνομοι μαχητές», οι κρατούμενοι στο Γκουαντάναμο
δικαιούνται καλύτερης μεταχείρισης, λέει ένας από τους διασημότερους
Αμερικανούς αιχμαλώτους πολέμου.

Σμήναρχος Χιούζ. Κατά τη διαπόμπευσή του, το 1967, και σήμερα

Η αμερικανική κυβέρνηση δεν δείχνει καμιά διάθεση να ακούσει τις επικρίσεις
των συμμάχων της για τη μεταχείριση που επιφυλάσσει στους Ταλιμπάν και τα μέλη
της Αλ Κάιντα στο Γκουαντάναμο. Ως μέλη των ενόπλων δυνάμεων του Αφγανιστάν,
που πολέμησαν εναντίον των Αμερικανών και της Βόρειας Συμμαχίας, οι Ταλιμπάν
πρέπει να θεωρηθούν αιχμάλωτοι πολέμου και να τύχουν μεταχείρισης ανάλογης του
στρατιωτικού αξιώματός τους. Όσο για τα μέλη της Αλ Κάιντα, εξήγησε η Αρμοστής
του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Μαίρη Ρόμπινσον, καλύπτονται επίσης από
την Τρίτη Συνθήκη της Γενεύης, εφόσον πρόκειται για πολιτοφυλακή ή σώμα
εθελοντών που συνδέεται με τους Ταλιμπάν. Αλλά ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας
Ντόναλντ Ράμσφελντ δεν συμφωνεί. Οι Συνθήκες της Γενεύης, είπε, δεν ισχύουν
γι’ αυτούς τους «παράνομους μαχητές», σύμφωνα με την έκφραση που επινόησε ώστε
να μη χαρακτηρίζονται αιχμάλωτοι πολέμου.

Αν οι Αμερικανοί δεν ακούν τους συμμάχους τους, ας ακούσουν τους δικούς τους
πολίτες, έγραψε χθες η βρετανική «Μίρρορ». Κι αν κάποιος έχει δικαίωμα να
μιλάει για τη μεταχείριση των κρατουμένων στην Κούβα, αυτός είναι ο απόστρατος
σμήναρχος Τζέημς Χιούζ, ένας από τους πιο διάσημους Αμερικανούς αιχμαλώτους
πολέμου. Πιλότος στον πόλεμο του Βιετνάμ, καταρρίφθηκε πάνω από το Ανόι και
πέρασε έξι χρόνια αιχμάλωτος των Βιετκόνγκ. Η φωτογραφία της διαπόμπευσής του
στους δρόμους του Ανόι προκάλεσε οργή στην Αμερική: «Με περιέφεραν στους
δρόμους», λέει σήμερα ο Χιούζ. «Μου είχαν δέσει τα μάτια και ήμουν
τρομοκρατημένος επειδή δεν έβλεπα τι συνέβαινε».

Εβδομήντα τεσσάρων χρόνων σήμερα, ο Χιούζ λέει πως λυπάται τους αιχμάλωτους
του «Στρατοπέδου Ακτινογραφία» – όπως προσφυώς το έχουν ονομάσει οι φρουροί
του, επειδή οι κρατούμενοι δεν μπορούν να κρυφτούν ούτε δευτερόλεπτο από το
βλέμμα τους. Τους είδε δέσμιους, φιμωμένους και με δεμένα μάτια να κλείνονται
σε κλουβιά από συρματόπλεγμα στο ύπαιθρο. Θυμάται πώς ένιωθε εκείνος όταν οι
Βιετκόνγκ τον ανέκριναν όλη νύκτα και μετά δεν μπορούσε να κοιμηθεί την ημέρα:
«Αρκετά με το “Στρατόπεδο Ακτινογραφία”… Δεν πιστεύω στη μεταχείριση που
ισοδυναμεί με βγάλσιμο νυχιών ή με κάψιμο με τσιγάρο».

Ο απόστρατος σμήναρχος ζει στη Μανόλια του Άρκανσο με τη γυναίκα του και
δηλώνει «σφόδρα πατριώτης». Τονίζει πως όσοι αναμείχθηκαν στις επιθέσεις της
11ης Σεπτεμβρίου πρέπει να τιμωρηθούν σκληρά. Απλώς δεν θέλει οι αιχμάλωτοι
στο «Στρατόπεδο Ακτινογραφία» να υποστούν τη μεταχείριση που είχε υποστεί
εκείνος πριν από 35 χρόνια. Και να μην καταπατήσει η χώρα του αρχές τις οποίες
δηλώνει πως πρεσβεύει.