ΓΝΩΜΗ Η σιωπή ισοδυναμεί με πράσινο φως

Την ώρα που τα τύμπανα ενός γενικευμένου πολέμου έχουν αρχίσει ήδη να ηχούν
στους Ιερούς Τόπους, η κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους παραχωρεί στο Ισραήλ τη
μεγαλύτερη στρατιωτική ελευθερία δράσης από τότε που – και αυτό αποτελεί ένα
δυσοίωνο προηγούμενο – η κυβέρνηση του Ρόναλντ Ρήγκαν επέλεξε να κλείσει τα
μάτια στην εισβολή που πραγματοποίησε ο Αριέλ Σαρόν στον Λίβανο, το 1982.

Και από τις δύο πλευρές της ισραηλινο-παλαιστινιακής διαμάχης, οι
σκληροπυρηνικές φωνές έχουν αξιώσει επανειλημμένως μια ολομέτωπη στρατιωτική
αντιπαράθεση. Πολεμικές κραυγές, βέβαια, ακούγονταν και στο παρελθόν. Η
σημερινή στάση της Ουάσιγκτον, όμως, η σιωπηρή αποδοχή των πρόσφατων
στρατιωτικών κινήσεων των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων σε συνδυασμό με τη
συνεχιζόμενη άσκηση πίεσης στον Παλαιστίνιο ηγέτη Γιάσερ Αραφάτ για λήψη
αυστηρότερων μέτρων εναντίον των εξτρεμιστών, αποτελεί σαφή απόκλιση από την
υποτιθέμενη αμεροληψία που επεδείκνυε επί δύο, σχεδόν, δεκαετίες απέναντι στις
αντιμαχόμενες πλευρές.

Στη βάση τού μετασχηματισμού της αμερικανικής πολιτικής βρίσκονται, όπως
παρατηρεί ο αρθρογράφος της «Ha’aretz», Ακίβα Ελντάρ, οι τρομοκρατικές
επιθέσεις στους δίδυμους πύργους και στο Πεντάγωνο. Στα αμερικανικά μάτια, «η
11η Σεπτεμβρίου άλλαξε δραματικά την ισορροπία δυνάμεων» στην
ισραηλινο-παλαιστινιακή σφαίρα: το Ισραήλ εκλαμβάνεται τώρα ως το ισοδύναμο
της Νέας Υόρκης και του Πενταγώνου. Και οι επιθέσεις Παλαιστινίων εξτρεμιστών
εναντίον Ισραηλινών αμάχων – δύο Ισραηλινές, 78 και 56 ετών, υπέκυψαν χθες στα
τραύματα που είχαν υποστεί την Τρίτη όταν ένας Παλαιστίνιος άνοιξε πυρ σε ένα
από τα πιο πολυσύχναστα σημεία του κέντρου της Ιερουσαλήμ – έρχονται απλώς να
ενισχύσουν αυτή την ταύτιση.

«Μιας και ο Μπιν Λάντεν δεν απασχολεί επί του παρόντος τους κύριους τίτλους
των εφημερίδων, ο Αραφάτ έχει αρχίσει τρόπον τινά να τον αντικαθιστά. Σιγά
σιγά, λοιπόν, εξελίσσεται σε αυτό που ήθελε ο Σαρόν, στην ισραηλινή εκδοχή του
Μπιν Λάντεν», σημειώνει ο Ελντάρ.

Στο τέλος, ο Λευκός Οίκος μπορεί να διαπιστώσει ότι η σημερινή πολιτική του
είναι αντιπαραγωγική – ίσως και επικίνδυνα αντιπαραγωγική. «Στο τέλος της
ημέρας, όταν τα πυρά βγουν εκτός ελέγχου, μπορεί να χτυπήσουν αμερικανικούς
στόχους, είτε εδώ είτε αλλού. Τότε, οι ΗΠΑ θα αναγκαστούν να κάνουν κάτι. Αλλά
μπορεί να είναι πολύ αργά. Διότι ο Αραφάτ μπορεί να έχει χάσει τον έλεγχο».

Ο Bradley Burston είναι συνεργάτης της ισραηλινής εφημερίδας «Ha’aretz».