ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Το πάρκινγκ που πληρώναμε

Εξακόσια, πάνω κάτω, περισσότερα αυτοκίνητα θα κυκλοφορούν στην περιοχή
Κυψέλης, Γκύζη, Δικαστηρίων με την καινούργια χρονιά. Δεν είναι πως ανέβηκε
απότομα το βιοτικό επίπεδο, αλλά πως έκλεισε απότομα ­ πολύ απότομα όμως ­ το
πάρκινγκ των Δικαστηρίων, από δικαστικό κλητήρα. Ήταν ένα πάρκινγκ πολύ
φιλόδοξο, με τρεις υπόγειους ορόφους, σαν αυτά που δείχνουν τα σκίτσα του
Δήμου Αθηναίων στην Πλατεία Αιγύπτου και στα Πατήσια, ότι θα κατασκευαστούν σε
μιαν άλλην ζωή. Αυτό είχε κατασκευαστεί σε τούτην εδώ, κι ίσως μάς πήγαινε
πολύ. Ίσως ανήκε σε μια δεκαετία πιο σοσιαλιστική γενικότερα, με τους φαρδείς
διαδρόμους του, τόσο γενναιόδωρους που χωρούσαν νταλίκες να παρκάρουν παράνομα
(πράγμα που έκαναν συχνά, με κίνδυνο να σκοτωθούν όσοι έτρεχαν στο τούνελ).
Ίσως παραήταν μοναδικό και υπερβολικά ευρύχωρο για τα αθηναϊκά δεδομένα ­ είχε
και ευρύχωρες τιμές εξάλλου ­ χαλώντας την πιάτσα, κατά κάποιον τρόπο.
Αποδείκνυε δηλαδή ότι γκαράζ μπορούν να γίνουν, πρώτον, ότι μπορούν να
χρησιμοποιούνται ακόμα κι από κατοίκους μικρομεσαίων περιοχών με μικρομεσαίο
βαλάντιο, κι ότι τα αυτοκίνητα γενικώς δεν είναι απαραίτητο να κατοικοεδρεύουν
στους δρόμους της πόλης μέρα νύχτα, μπορούν να έχουν και γκαρσονιέρες. Όλ’
αυτά μαζί ανέλαβε να τα διορθώσει ο επιχειρηματίας, που ναι μεν είχε αλμυρές
τιμές, αλλά άφηνε απλήρωτο τον ιδιοκτήτη, το κράτος. Πόσο κρατάει μια τυπική
κατάσχεση, ένα σφράγισμα επιχείρησης, νέος πλειστηριασμός, νέα συμφωνία και
επαναλειτουργία; Ας ελπίσουμε ότι οι δικαστές κι οι δικηγόροι που υπήρξαν
πελάτες του πολυτελούς πάρκινγκ θα φροντίσουν να δουλέψει γρήγορα η
διαδικασία, πριν ξεχάσουμε τη δυνατότητα αυτή που υπήρχε στη γειτονιά κι
ύστερα δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε την ύπαρξή της.