ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Πλαστικόν το ανέμελον

Είναι ένα είδος υπό διάδοση, το συναντάς πλέον παντού. Πηγαίνεις εκδρομή στα
πιο όμορφα βουνά, περιπλανιέσαι στα πιο παρθένα τοπία, πατάς τα φύλλα τα ξερά
κι ανασαίνεις απαλό αέρα, όταν το βλέπεις να ξεμυτίζει μπροστά σου. Πότε είναι
ένα πατημένο πλαστικό μπουκαλάκι νερού, που σε κοροϊδεύει στη ρίζα του
δέντρου. Νομίζεις ότι ανακαλύπτεις κάτι; σου λέει, καθώς προχωράς έτοιμος ν’
αντικρύσεις τα θαύματα της φύσης. Πέρασαν άλλοι από δώ πριν από σένα, σου
λέει, και μάλιστα τα ήξεραν τόσο καλά αυτά τα θαύματα, ώστε με εγκατέλειψαν
εδώ ολομόναχο, βέβαιοι ότι θα ριζώσω. Και πράγματι ριζώνει το μπουκαλάκι,
γιατί βλέπεις λίγο παρακάτω τους καρπούς του, άλλα μπουκαλάκια ολόιδια, και
σακουλίτσες πολύχρωμες, και ντεπόζιτα και όλων των ειδών τους συγγενείς του.
Πλαστικόν το ανέμελον, απλώνεται, πολλαπλασιάζεται και κατακυριεύει τις
υπαίθρους. Εξαφανίζονται σιγά σιγά άλλα είδη, και άδικα προσπαθείς στην
πολύτιμη βόλτα, στην ακριβοπληρωμένη βόλτα, την επενδυμένη με τόσες ελπίδες
ανανέωσης, να πετύχεις πέρασμα πουλιών ή αγριμιών, ν’ ακούσεις σπάνιους ήχους.
Αυτό όμως βρίσκεται παντού, πότε φθαρμένο και πότε απαστράπτον, πάντα ανέμελο,
πάντα ανάλαφρο. Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι. Σε ρεματιές με πλατάνια ή σε
μακρινές παραλίες. Σε μονοπάτια που σκαρφαλώνουν στα πιο γοητευτικά χωριά.
Στις πλατείες και τα δρομάκια των πιο γοητευτικών χωριών. Σε κορφές και σε
ραχούλες. Σε θάλασσες και σε λιμνούλες. Αντί για το άγνωστο που ψάχνεις, σε
περιμένει το πασίγνωστο, σπαρμένο ανέμελα εκεί που το βλέμμα σου αναζητά κάτι
μοναδικό. Το σακκουλάκι από τα τσιπς, το περιτύλιγμα σοκολάτας, το σαμπουάν
δύο σε ένα, σε παραμονεύουν από παντού κεφάτα, σίγουρα ότι δεν μπορείς να τους ξεφύγεις.