Δρόμοι

Μόνο και μόνο…

… επειδή έτυχε να ζει μαζί με τα τέσσερα αδέλφια του και τη μητέρα
του σε ένα παλιό και φτωχικό δυάρι και δουλεύει σε μια πιτσαρία και δεν έχει
αυτοκίνητο, ορισμένοι αδαείς βγάζουν το συμπέρασμα πως δεν έχει πολλά λεφτά.
Όμως, όπως μπορεί να δει και να καταλάβει όλος ο κόσμος ­ όποιος έχει μάτια
βλέπει ­ από το ακριβό του μπουφάν και το ακριβό του πουλόβερ, που τα
υπογράφει ο Κάλβιν Κλάιν, δεν γίνεται, δεν είναι δυνατόν να είναι φτωχός. Το
τζιν του είναι και αυτό πανάκριβο. Θα ξόδευε κανείς τόσα λεφτά για ένα τζιν,
αν ήταν φτωχός; Ασφαλώς όχι. Αν ήταν φτωχός, θα ξόδευε τόσα λεφτά για ένα
σινιέ παντελόνι, που άλλωστε, αν εξαιρέσουμε το μικρό σηματάκι της μάρκας που
είναι κεντημένο πάνω στην τσέπη, δεν διαφέρει σε τίποτα από ένα ένα κοινό
τζιν;

Όχι…

… είναι φανερό πως πρόκειται για έναν άνθρωπο που ξοδεύει απλόχερα,
για έναν άνθρωπο που είναι «υπεράνω» χρημάτων. Εντάξει, δουλεύει σε πιτσαρία,
πηγαίνει παραγγελίες στα σπίτια, όμως δεν μπορεί, δεν είναι δυνατόν αυτή να
είναι η μοναδική του πηγή εισοδήματος, σωστά; Γιατί τότε δεν θα ξόδευε
ολόκληρο το βδομαδιάτικο για να αγοράσει ένα μπουφάν Νάουτικα ή ένα ζευγάρι
Τίμπερλαντ. Αυτό θα ήταν βλακώδες. Άρα, είναι φανερό πως ο τύπος κολυμπάει στο
χρήμα. Πράγματι. Και αυτό μπορεί κανείς να το καταλάβει από τα ρούχα του, που
είναι σαν να λένε σε όλους: «Κοιτάξτε, δεν είμαι φτωχός!».

Είναι φανερό…

… πως δεν μοιάζει με εκείνους τους καταδικασμένους, τους «άλλους» που
δουλεύουν σε πιτσαρίες και μένουν ακόμη με τις μανάδες τους. Ο τύπος «παίζει»
χοντρό παιχνίδι και είναι ολοφάνερο πως το «φυσάει» το παραδάκι. Δείτε, ας
πούμε, τις κάλτσες του. Αν δεν είχε λεφτά για κάψιμο, θα αγόραζε ποτέ τέτοιες
κάλτσες μόνο και μόνο επειδή έχουν πάνω τους κεντημένα τα γραμματάκια CK; Όχι
βέβαια. Γιατί θα έπρεπε να του κόψουν το τηλέφωνο, προκειμένου να μαζέψει
λεφτά για τέτοιες κάλτσες. Όμως, ευτυχώς, ο άνθρωπός μας δεν βρίσκεται σε
τέτοια δύσκολη θέση και αυτό μπορούν να το καταλάβουν όλοι, φτάνει μονάχα να
ρίξουν μια ματιά στα ρούχα του.

Βέβαια…

… δεν έχει πρόβλημα να το παραδεχθεί πως στη συνοικία του ζουν
άνθρωποι φτωχοί. Μάλιστα, οι περισσότεροι συγγενείς του είναι φτωχοί, όπως οι
γονείς του και τα αδέλφια του. Όχι πως ο ίδιος δεν έχει χρήματα. Να, κοιτάξτε
τα μποτάκια του. Δείχνουν φως φανάρι πως αυτός ανήκει σε μια άλλη κοινωνική
τάξη, τελείως διαφορετική από την κοινωνική τάξη στην οποία ανήκουν οι
συγγενείς του και όλα εκείνα τα κορόιδα που κάθε μέρα στριμώχνονται μαζί του
στο ίδιο λεωφορείο για να πάνε στη δουλειά.