Μύθος που κατέρρευσε

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αθήνας κατακτά το χρυσό μετάλλιο. Η Λουντμίλα Ένγκβιστ έχει καταξιωθεί στη συνείδηση της αθλητικής κοινής γνώμης

Σάββατο βράδυ 3 Νοεμβρίου. Το κινητό τηλέφωνο της Πάμελα Άντερσον, μιας εκ των
πιο διάσημων δημοσιογράφων αθλητικού ρεπορτάζ της Σουηδίας χτυπά δαιμονισμένα.

«Πάμελα σε περιμένω αύριο το πρωί στην Κοπεγχάγη, στο “Χίλτον”. Πρέπει να
μιλήσουμε. Σε περιμένω οπωσδήποτε». Η φωνή γεμάτη αγωνία έβγαινε από τα χείλη
της στενής φίλης της, Λουντμίλα Ένγκβιστ. Η Άντερσον δεν γνώριζε περί τίνος
πρόκειται αφού ποτέ στο παρελθόν το σύμβολο του σουηδικού αθλητισμού δεν είχε
εκφράσει τέτοια αγωνία και φόβο.

Την ίδια ημέρα η Ένγκβιστ επικοινώνησε με δύο ακόμη Σουηδούς δημοσιογράφους
στους οποίους «έκλεισε» το ίδιο ραντεβού. Ήταν η απαρχή ενός θρίλερ που έλαβε
τεράστιες διαστάσεις και άφησε άναυδη την κοινή γνώμη της Σουηδίας, ενώ θα
αποτελεί στο μέλλον σημείο αναφοράς για τον αθλητισμό.

«Ντρέπομαι»

Οι τρεις δημοσιογράφοι κάθονταν γεμάτοι αγωνία σε ένα δωμάτιο του «Χίλτον»,
στην πρωτεύουσα της Δανίας και είχαν απέναντί τους τη Λουντμίλα και τον σύζυγό
της Γιόχαν. Έμοιαζαν να είναι άυπνοι για πολλές ημέρες και ήταν ιδιαίτερα
ταλαιπωρημένοι.

«Σας κάλεσα εδώ για να σας πω ότι πήρα αναβολικά για να βελτιώσω τις επιδόσεις
μου στο μπόμπσλεϊ (σ.σ.: είδος αγωνιστικού ελκήθρου). Ο άνδρας μου δεν γνώριζε
τίποτε. Ντρέπομαι ιδιαίτερα γι’ αυτό» είπε η Λουντμίλα αφήνοντας άναυδους τους
δημοσιογράφους.

Την επομένη, οι σουηδικές εφημερίδες αφιέρωσαν ολόκληρα ένθετα για την πτώση
του ειδώλου τους, της δικής τους περίπτωσης «Μπεν Τζόνσον».

Το τι προηγήθηκε και ακολούθησε της αποκάλυψης της Λουντμίλα παρουσιάζει
εξαιρετικό ενδιαφέρον και το δράμα της ιστορίας θα μπορούσε να παρομοιαστεί με
σενάριο μεξικανικής σαπουνόπερας.

Η διάκριση

Το πρώτο δάκρυ. Η Λουντμίλα Ένγκβιστ δίπλα στον δεύτερο σύζυγο και προπονητή της Γιόχαν αναγγέλλει τη αποχώρησή της από τον στίβο. Λίγο καιρό αργότερα θα αποκαλύψει ότι έκανε χρήση αναβολικών στη νέα αθλητική της καριέρα

Παραμονές του μιλένιουμ, δύο χρόνια πριν, η Λουντμίλα Ένγκβιστ ήταν η επίσημη
προσκεκλημένη σε γκαλά όπου θα βραβεύονταν οι κορυφαίοι Σουηδοί αθλητές του
20ού αιώνα.

Εκείνη τη βραδιά, στη ρωσικής καταγωγής Ολυμπιονίκη και παγκόσμια πρωταθλήτρια
στα 100 μέτρα εμπόδια απονεμήθηκαν τέσσερα βραβεία, ενώ τοποθετήθηκε δίπλα στα
ινδάλματα των Σουηδών φιλάθλων, Μπιορν Μποργκ και Πάτρικ Σιόνμπεργκ.

Σε διάστημα τεσσάρων χρόνων η Ένγκβιστ είχε πετύχει να γίνει σημείο αναφοράς
των Σουηδών.

Μόλις το 1996 είχε καταφέρει να πάρει τη σουηδική υπηκοότητα, μετά τον γάμο
της με τον προπονητή στίβου Γιόχαν Ένγκβιστ.

Ο καρκίνος

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα η Ένγκβιστ έγινε η πρώτη Σουηδέζα
αθλήτρια που κατακτά χρυσό μετάλλιο στο στίβο και ανακηρύσσεται σε ηρωίδα.
Έναν χρόνο αργότερα στέφεται και πάλι παγκόσμια πρωταθλήτρια στην Αθήνα και ο
μύθος της μεγαλώνει.

Το 1999 η Ένγκβιστ ανακαλύπτει πως πάσχει από καρκίνο του μαστού. Δηλώνει
έτοιμη να δώσει τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής της και προκαλεί τον θαυμασμό σε
ολόκληρο τον κόσμο, όταν δύο μήνες μετά τη μαστεκτομή που υποβλήθηκε
αγωνίζεται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σεβίλλης, κατακτώντας το χάλκινο
μετάλλιο. Η Ένγκβιστ είναι πια μύθος στη Σουηδία και εφάμιλλη του μεγάλου
Μποργκ και του Σιόμπεργκ.

Νέα καριέρα

Δύο μήνες πριν από τους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ αποσύρεται από τους στίβους.
Θέλοντας, όμως, να συνεχίσει να εντυπωσιάζει, αποφασίζει να γίνει η πρώτη
αθλήτρια που θα κατακτήσει χρυσό μετάλλιο σε θερινή και χειμερινή Ολυμπιάδα.
Έτσι, στρέφεται στο διθέσιο μπόμπσλεϊ με οδηγό την Κάρι Όλσον.

Οι επιδόσεις της ομάδας, που στηριζόταν κατ’ εξοχήν στη δύναμη των ποδιών της
Ένγκβιστ, δεν ήταν ικανές για να κερδίσουν Ολυμπιακό μετάλλιο.

Τότε, η Ολυμπιονίκης παίρνει τη μεγάλη απόφαση. Ταξιδεύει στη Ρωσία για να
προμηθευτεί χάπια που θα τη βοηθήσουν να βελτιώσει τις επιδόσεις της.
Υποβάλλεται, όμως, σε ξαφνικό έλεγχο στο Λίλεχαμερ.

Απόπειρα αυτοκτονίας

Η ίδια προβλέπει το μέλλον της και αποφασίζει να φύγει από τη Σουηδία. Αφήνει
ένα γράμμα στον σύζυγό της και του ζητά να χωρίσουν χωρίς να εξηγεί τους
λόγους. Ο Γιόχαν την αναζητά και τη βρίσκει τελικά στη γενέτειρά της. Την
πείθει και επιστρέφουν στη Σουηδία. Όμως, η Λουντμίλα δεν αντέχει την πίεση
και προσπαθεί να αυτοκτονήσει με χάπια, κλειδωμένη στην κρεβατοκάμαρά της. Ο
Γιόχαν που αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει σπάει την πόρτα και τη διακομίζει στο
νοσοκομείο σώζωντάς της τη ζωή.

Ακολούθησαν οι αποκαλύψεις της στο «Χίλτον» και η εξαφάνισή της. Σχεδόν όλη η
Σουηδία αναζητά τις τύχες της Ένγκβιστ ή καλύτερα της Ναροζιλένκο, όπως την
αποκαλούν πια μετά το βράδυ της 3ης Νοεμβρίου.

Ο πάλαι ποτέ μύθος έχασε τα πάντα από μια απερισκεψία. Οι χορηγοί της απέσυραν
την υποστήριξή τους, ενώ αρκετοί απ’ αυτούς την απειλούν με μηνύσεις. Η
σουηδική αστυνομία την αναζητά αφού θεωρείται αδίκημα η εισαγωγή χαπιών που
βελτιώνουν τη φυσική κατάσταση στη Σουηδία και κινδυνεύει ακόμη και με
φυλάκιση δύο χρόνων.

Είναι η πρώτη φορά στα αθλητικά χρονικά που εν ενεργεία αθλήτρια παραδέχεται
πως έχει κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών χωρίς να έχουν ανακοινωθεί τα
αποτελέσματα του αντιντόπινγκ τεστ. Για μία ακόμη φορά η Ένγκβιστ ή
Ναροζιλένκο κατάφερε να γίνει «σημείο αναφοράς»…

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΗΣ ΓΑΜΟΣ

«Με ζήλευε, ήθελε να με καταστρέψει»

Είχε προηγηθεί ένας άλλος γάμος με τον Ρώσο προπονητή Ναροζιλένκο, τον
οποίο κατηγόρησε το 1993 ως υπεύθυνο για τις απαγορευμένες ουσίες που είχαν
βρεθεί στα δείγματά της ύστερα από το διεθνές μίτινγκ στο Λιεβέν της Γαλλίας.

Αρχικά, η παγκόσμια πρωταθλήτρια στα 100 μέτρα εμπόδια στους αγώνες του
Τόκιο (1991) με τη σημαία της Σοβιετικής Ένωσης τιμωρήθηκε με αποκλεισμό
τεσσάρων χρόνων αλλά στην έφεση η ομοσπονδία της χώρας της και αργότερα η IAAF
έκαναν δεκτούς τους ισχυρισμούς της (με ζήλευε ο άνδρας μου γι’ αυτό
προσπάθησε να με καταστρέψει) και ανακλήθηκε η ποινή. Ποτέ όμως δεν μπόρεσε να
δικαιολογήσει την αποχώρησή της από τον ημιτελικό του αγωνίσματός της στην
Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης το 1992, αν και είχε τον καλύτερο χρόνο…

Ακολούθησε ο χωρισμός της από τον Ναροζιλένκο και ο γάμος της με τον Γιόχαν
Ένγκβιστ το 1995, ενώ τον Ιούνιο του επόμενου χρόνου λαμβάνει τη σουηδική
υπηκοότητα. Οι Σουηδοί, που ηγούνται της προσπάθειας εναντίον του ντόπινγκ,
υπέβαλαν σε πολλά τεστ την αθλήτρια πριν της επιτρέψουν να εκπροσωπήσει τα
χρώματα της χώρας τους στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα το 1996.