Ο πόλεμος και τα παιδιά

Αντιπολεμικό μήνυμα από τους μαθητές της τετάρτης τάξης (Δ1) του 56ου
Δημοτικού Σχολείου της Αθήνας, με πρωτοβουλία της δασκάλας τους:

«Θα θέλαμε να σας πούμε να σταματήσετε τον πόλεμο. Στον πόλεμο ξέρουμε πως
γίνονται πολλές καταστροφές. Σκοτώνονται ζώα, άνθρωποι μεγάλοι και μωρά, κι
αυτοί που φταίνε πραγματικά κρύβονται. Στον πόλεμο ακόμη γκρεμίζονται σπίτια
και σχολεία. Αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση μάς φοβίζουν. Θέλουμε να σας
ζητήσουμε ακόμα να καταστρέψετε όλα τα είδη όπλων».

Ο κ. Π. Κόντος, από την Καλλιθέα γράφει:

«Οι επιθέσεις της 11-9-2001 στις ΗΠΑ είναι αδύνατο να επαναληφθούν. Αυτό το
γνώριζαν και οι ίδιοι οι αεροπειρατές. Γι’ αυτό και φρόντισαν ώστε οι
επιθέσεις τους να γίνουν σχεδόν ταυτόχρονα, από όσο το δυνατόν περισσότερα
αεροπλάνα.

Για τους παραπάνω λόγους πιστεύω ότι τα δίκαια αντίποινα των ΗΠΑ πρέπει να
έχουν περιορισμένη επίπτωση. Με τον τρόπο αυτό τα παραπάνω θλιβερά γεγονότα θα
ξεχασθούν γρήγορα και η ζωή μας θα αρχίσει να γίνεται όπως ήταν στην προ την
11-9-2001 εποχή».

Για το ίδιο θέμα ο κ. Ν. Σάλαρης, συνταξιούχος δικηγόρος, από τη Νέα Μάκρη,
παρατηρεί:

«Δεν καταπολεμάται ο τρομοκράτης με πόλεμο, όπως η φίλη μας Αμερική απεφάσισε,
αλλά με τις μυστικές υπηρεσίες και την Αστυνομία με ειδικό πρόγραμμα σιωπηλά».

Σε άρθρο του κ. Ανδρέα Ανδριανόπουλου, που δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ», στις 3
Νοεμβρίου, αναφέρεται ο κ. Νίκος Κασνακίδης, από το Χαλάνδρι:

«Είδα στο τελευταίο άρθρο του («ΝΕΑ» 3-4/11/2001) να αρχίζει με τι είπε ο
Αμερικανός πρόεδρος “Κάλβιν Κόλιτζ” (το σωστό είναι Κούλιτζ, 30ός πρόεδρος
Calvin Coolidge). Μια και άρχισε με Κούλιτζ ας προσθέσουμε και εμείς κάτι που
δείχνει ότι ο στόχος των “Αμερικανών φονιάδων των λαών” δεν είναι ο Οσάμα Μπιν
Λάντεν, αλλά το ενεργειακό».

Ο κ. Γιάννης Χριστοδούλου, από τη Λεμεσό, σημειώνει:

«Το χάσμα μεταξύ των φτωχών σε τρόφιμα μουσουλμανικών κρατών και της αφθονίας
των ευρωπαϊκών, έχει φέρει το μίσος μεταξύ τους, αφού τα πλούσια σε πετρέλαια
αραβικά κράτη αγοράζουν μόνο όπλα αντί τροφίμων, ενώ παράλληλα αυξάνουν τη
θρησκευτική μισαλλοδοξία, η οποία είναι η πιο επικίνδυνη πλευρά του
προβλήματος».