ΓΝΩΜΗ Η «αυξημένη ασφάλεια» είναι ένα αρρωστημένο αστείο…

«Η σκληρή αλήθεια είναι ότι, ιδιαίτερα στις πτήσεις του εσωτερικού, η
πολυδιαφημισμένη “αυξημένη ασφάλεια” των τελευταίων εβδομάδων δεν είναι παρά
ένα άρρωστο αστείο». Όταν αυτή η «σκληρή αλήθεια» αποκαλύπτεται από έναν πρώην
υπεύθυνο ασφαλείας αμερικανικής αεροπορικής εταιρείας, οι επιβάτες δικαιούνται
να ανησυχούν για το «άρρωστο αστείο» που γίνεται εις βάρος τους.

Η πρώτη αντίδραση των Αμερικανών στη συντριβή της πτήσης 587 ήταν αναμενόμενη.
Υπέθεσαν ότι είχαν γίνει μάρτυρες μίας ακόμα αποτρόπαιης τρομοκρατικής
επίθεσης. Λίγοι πίστεψαν ότι επρόκειτο για δυστύχημα και είχαν κάθε λόγο να το
αμφισβητούν.

Διότι κάθε Αμερικανός επιβάτης γνωρίζει ότι η ασφάλεια στα αμερικανικά
αεροδρόμια παραμένει χαλαρή, ακόμα και μετά την 11η Σεπτεμβρίου.

Τα μεταλλικά μαχαίρια για το φαγητό των επιβατών αντικαταστάθηκαν από πλαστικά
­ οποιοσδήποτε ειδικός όμως μπορεί να σας διαβεβαιώσει ότι ένας εκπαιδευμένος
τρομοκράτης μπορεί να χρησιμοποιήσει εξίσου αποτελεσματικά και ένα πλαστικό
μαχαίρι. Όσο για τις χειραποσκευές, εξακολουθούν να ελέγχονται ανεπαρκώς. Και
πολλά αεροπλάνα εξακολουθούν να απογειώνονται μεταφέροντας αποσκευές ανθρώπων
που έκαναν check-in, αλλά δεν επιβιβάστηκαν. Οι αρχές δεν διδάχθηκαν τίποτα
από την τραγωδία του Λόκερμπι.

Σε κάθε περίπτωση, περίπου το 70% των αντικειμένων που μεταφέρουν τα
αμερικανικά επιβατηγά αεροσκάφη στους αποθηκευτικούς τους χώρους είναι δέματα
και εμπορεύματα: δεν έχουν ελεγχθεί και δεν ανήκουν σε κάποιον επιβάτη. Μία
επικίνδυνη πολιτική, η οποία συνεχίζεται διότι είναι επικερδής.

Ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός ελέγχου που χρησιμοποιείται στα αμερικανικά
αεροδρόμια είναι, σε μεγάλο βαθμό, ξεπερασμένος ή στο έλεος ελλιπώς
εκπαιδευμένου προσωπικού, το οποίο γνωρίζει ότι δεν μπορεί να καθυστερήσει
τους επιβάτες και να εξοργίσει τα αφεντικά που σκέπτονται μόνο πώς να αυξήσουν
το κέρδος.

Ξέρω ότι τα αμερικανικά αεροδρόμια δίνουν σήμερα την εντύπωση ότι έχουν
αυξημένη ασφάλεια με το ένστολο προσωπικό, τους ένοπλους στρατιώτες και τις
μεγάλες ουρές στα γκισέ.

Είμαι πεπεισμένος, όμως, ότι πρόκειται απλώς για κινήσεις εντυπωσιασμού, όταν,
στην πραγματικότητα, οι ομοσπονδιακές αρχές απαρνούνται κάθε ευθύνη: πετούν το
μπαλάκι του προβλήματος πίσω στις αεροπορικές εταιρείες, οι οποίες, με τη
σειρά τους, πετούν το μπαλάκι της ασφάλειας σε ιδιωτικές εταιρείες, το πρώτο
μέλημα των οποίων είναι να κάνουν μία αρκετά οικονομική προσφορά ώστε να
κερδίσουν το συμβόλαιο.

Το αποτέλεσμα; Η ποιότητα των ιδιωτικών αστυνομικών ασφαλείας που ελέγχουν
τους επιβάτες, τις αποσκευές και τα ίδια τα αεροπλάνα είναι κάθε άλλο παρά
καθησυχαστική. Αμείβονται με τον κατώτερο μισθό και κάνουν αυτήν τη δουλειά
μόνο μέχρι να βρουν κάτι καλύτερο. Πολλοί δεν μιλούν καν καλά αγγλικά,
διαβάζουν και γράφουν με δυσκολία, δεν έχουν καθόλου προϋπηρεσία, είναι
ελάχιστα εκπαιδευμένοι. Ακόμα πιο ανησυχητικό; Δεν περνούν καν από έλεγχο
ασφαλείας.

Ο Philip Baum είναι πρώην υπεύθυνος ασφαλείας της αμερικανικής
αεροπορικής εταιρείας TWA