Το μεγάλο κύμα προσφύγων δεν έχει φθάσει ακόμα…

… Ψηλά τα χέρια σηκώνουν ανθρωπιστικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις που
αγωνίζονται με λιγοστά μέσα να περιθάλψουν και να στεγάσουν όσο περισσότερους
πρόσφυγες μπορούν. «Το μόνο που μένει είναι να τους βάλουμε μέσα στα σπίτια
μας…», λένε, ενώ η έλλειψη υποδομών υποδοχής προσφύγων στη χώρα μας, για την
οποία χρόνια τώρα «φωνάζουν», είναι πιο φανερή από ποτέ.

Έντονη ανησυχία εκφράζει το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας για την τύχη των 714 προσφύγων που βρίσκονται στη Ζάκυνθο, ενώ παράλληλα η διεθνής οργάνωση κινητοποιεί επειγόντως τα μέλη της σε ολόκληρο τον κόσμο για να αποφευχθεί η επαναπροώθηση

Απαισιόδοξες είναι οι εκτιμήσεις, σύμφωνα με τις οποίες «το μεγάλο κύμα των
προσφύγων δεν έχει φθάσει ακόμα εδώ», ενώ έντονες ανησυχίες εκφράζονται για το
πώς θα μπορέσει η Ελλάδα ν’ αντιμετωπίσει το φαινόμενο με τις μικρές της
δυνατότητες, όταν μάλιστα μόνο στην Αθήνα υπάρχουν 2.000 άστεγοι πρόσφυγες!

Οι ξενώνες και τα κέντρα υποδοχής είναι υπερπλήρη εδώ και καιρό. Συνολικά
περίπου 1.600 πρόσφυγες, κυρίως Ιρακινοί, Κούρδοι, Αφγανοί και Αιθίοπες,
φιλοξενούνται στους ξενώνες και στα κέντρα του Λαυρίου, της Πεντέλης, της οδού
Επικούρου στο κέντρο της Αθήνας, στη Νέα Μάκρη, στον Ασπρόπυργο και στη Λαμία.
«Η κατάσταση είναι φοβερή. Πρώτη φορά δεχόμαστε τόσο πολλούς πρόσφυγες. Όλοι
οι ξενώνες έχουν γεμίσει. Το μόνο που μένει είναι να τους βάλουμε στα σπίτια
μας», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Ελπίδα Ευθυμιάτου, υπεύθυνη του ξενώνα «Ναυσικά» των
Γιατρών του Κόσμου που βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας.

Παγώνουν τα παιδιά

«Οι άνθρωποι που φιλοξενούμε είναι αυτοί που έχουν κάνει αίτηση ασύλου. Η
πλειονότητα όμως είναι οι άστεγοι», συνεχίζει η κ. Ευθυμιάτου. «Αν έρθετε
νύχτα έξω απ’ τον ξενώνα, θα νομίζετε ότι γίνεται διαδήλωση. Η κατάσταση είναι
απελπιστική. Ήρθαν μανάδες από την Αιθιοπία και τις αφήσαμε απέξω. Έρχονται
παιδιά βρεγμένα, μαρμαρωμένα από το κρύο, τα οποία κοιμούνται στην Πλατεία
Κουμουνδούρου και δεν μπορούμε να τα φιλοξενήσουμε, γιατί δεν έχουμε χώρο.
Έρχονται άνθρωποι που ζητούν φάρμακα, φαγητό, ρούχα και κουβέρτες, γιατί
παγώνουν από το κρύο και σε λίγο δεν θα έχουμε να τους δώσουμε», καταλήγει,
κάνοντας έκκληση να δοθούν τρόφιμα και κουβέρτες.

Την ίδια ώρα υπολογίζεται ότι περίπου 1.500 άστεγοι, κυρίως Κούρδοι,
βρίσκονται στην Πλατεία Κουμουνδούρου, ακόμη 250 Πακιστανοί στην οδό Μενάνδρου
και άλλοι 300 στο Πεδίον του Άρεως. Κι αυτοί είναι μόνο όσοι δεν κρύβονται,
ενώ παραμένουν ανοιχτά ακόμη δύο μέτωπα, το ένα στην Κω, όπου παραμένουν
περισσότεροι από 200 Αφγανοί, και στο Αλιβέρι περίπου 150 Ιρακινοί Κούρδοι.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα στέγασης αστέγων, ακόμη 450 άνθρωποι φιλοξενούνται σε
ξενοδοχεία από τα τέλη Σεπτεμβρίου, αλλά κι αυτοί θα πρέπει να φύγουν σε λίγο.

Να παρέμβει η Ε.Ε.

«Το μεγάλο κύμα των προσφύγων που θα προκαλέσει το χτύπημα της 11ης
Σεπτεμβρίου δεν έχει φθάσει ακόμα στην Ελλάδα και η χώρα μας δεν είναι σε θέση
να δεχτεί τόσους ανθρώπους», εκτιμά ο διευθυντής του Ελληνικού Συμβουλίου για
τους Πρόσφυγες κ. Γιώργος Κοσμαδάκης, τονίζοντας την ανάγκη να εμπλακεί στο
ζήτημα και η Ευρωπαϊκή Ένωση για να δοθεί η απαραίτητη χρηματοδότηση και να
γίνουν συμφωνίες με άλλα κράτη, ώστε να διοχετευθούν κι εκεί κάποιοι
πρόσφυγες.

Για το θέμα των 714 της Ζακύνθου επισημαίνει ότι «κανείς δεν γνωρίζει αν θα
μείνουν ή θα φύγουν. Εξαρτάται πάντως από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και το
πότε θα στείλει τις αρμόδιες Αρχές για να γίνουν οι αιτήσεις ασύλου. Όσοι δεν
πάρουν το ροζ χαρτάκι της αίτησης που τους δίνει τη δυνατότητα να μείνουν
νόμιμα στη χώρα μας ώσπου να βγει η απόφαση, επαναπροωθούνται. Όσο για τις
μεθόδους, πολλές φορές τους βάζουν σ’ ένα καράβι μέχρι την Ιταλία και μετά
τους αφήνουν στην τύχη τους».

Οι συνθήκες διαβίωσης

Τις ταπεινωτικές συνθήκες διαβίωσης στα υποτυπώδη κέντρα που στήνονται σε
νησιά και ακριτικές περιοχές για τους πρόσφυγες τονίζει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο
κ. Νίκος Γιαννόπουλος από το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και
Μεταναστών. «Κρατούνται σε σχολεία, εμπορικές σχολές, σε κρατητήρια, εφόσον
δεν υπάρχει ένας ειδικός χώρος υποδοχής». Ο ίδιος, μιλώντας για τη διαδικασία
επαναπροώθησης, κάνει λόγο για καταγγελίες που έχει δεχθεί το Δίκτυο, σύμφωνα
με τις οποίες «βάζουν τους πρόσφυγες σε ναυλωμένα εμπορικά πλοία και συνοδεία
λιμενικών και αστυνομίας τούς μεταφέρουν στην Αλεξανδρούπολη. Εκεί τους
αφήνουν στο κενό που υπάρχει στα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και μετά
δεν ξέρει κανείς τι γίνονται».

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι μη κυβερνητικές οργανώσεις τονίζουν την έλλειψη
απαραίτητων υποδομών. Σε χθεσινή ανακοίνωση του Δικτύου Υποστήριξης Προσφύγων
και Μεταναστών αναφέρεται ότι «καμία δικαιολογία για τη μη δυνατότητα
φιλοξενίας των προσφύγων δεν μπορεί να νομιμοποιήσει το αίσχος του διωγμού
τους, γιατί το ελληνικό κράτος διαθέτει πόρους γι’ αυτό το ζήτημα, τους
οποίους κατασπαταλά σε συνέδρια για μετανάστες, φιέστες για τους πρόσφυγες.
Αλλά και να μη διέθετε τα μέσα, έπρεπε να τα επινοήσει ­ αλίμονο αν στον 21ο
αιώνα μια ανεπτυγμένη και δημοκρατική κοινωνία δεν μπορεί να φιλοξενήσει
μερικές χιλιάδες απελπισμένων ανθρώπων», καταλήγει η ανακοίνωση με το αίτημα
να δημιουργηθούν τώρα κέντρα υποδοχής προσφύγων σε όλες τις ακριτικές περιοχές
και στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Διεθνής κινητοποίηση

Έντονη ανησυχία εκφράζει και το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας για την
τύχη των 714 προσφύγων που βρίσκονται στη Ζάκυνθο. Παράλληλα η διεθνής
οργάνωση κινητοποιεί επειγόντως τα μέλη της σε ολόκληρο τον κόσμο για να
αποφευχθεί η επαναπροώθηση. Η οργάνωση θεωρεί απαράδεκτες τις δηλώσεις του
κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Πρωτόπαπα ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να επωμισθεί το
κόστος φιλοξενίας των προσφύγων και ότι θα τους επαναπροωθήσει στις χώρες
προέλευσής τους.

Επίσης, γνωρίζοντας τον πιθανό αντίλογο πως δεν επαρκούν οι υπάλληλοι των
Τμημάτων Ασύλου για να εξετάσουν τις αιτήσεις ασύλου, η οργάνωση δηλώνει πως η
ίδια, καθώς και άλλες μη κυβερνητικές οργανώσεις και η Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ
για τους Πρόσφυγες από χρόνια έχουν επισημάνει στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης
την ανεπάρκεια των Τμημάτων Ασύλου και την ανάγκη αναδιάρθρωσης και
εμπλουτισμού τους με εξειδικευμένο προσωπικό, αλλά δεν έχει γίνει απολύτως
τίποτα. Τις ίδιες επισημάνσεις κάνει και η Εθνική Επιτροπή των Δικαιωμάτων του
Ανθρώπου σε πρόσφατη ειδική εισήγησή της.

Η διαδικασία ασύλου

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί την ελληνική κυβέρνηση να πάψει να χαρακτηρίζει
συλλήβδην «λαθρομετανάστες» τους πρόσφυγες που προέρχονται από χώρες όπου
είναι εκτεταμένες οι σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να
εγκαταλείψει την ιδέα επαναπροώθησης προσφύγων προτού εξετασθεί η περίπτωση
του καθενός ατομικά. Ζητεί επίσης να διευκολυνθεί η πρόσβαση στη διαδικασία
ασύλου των προσφύγων που το επιθυμούν μετά τη σχετική ενημέρωση, να επιτρέψει
ούτως ή άλλως στους πρόσφυγες από το Αφγανιστάν και το Ιράκ να παραμείνουν
στην Ελλάδα, αφού η πρώτη χώρα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση και η δεύτερη
τελεί υπό διεθνή αποκλεισμό, γεγονός το οποίο, σύμφωνα με την ελληνική
νομοθεσία, δικαιολογεί την παραμονή προσφύγων από το Ιράκ στη χώρα για
ανθρωπιστικούς λόγους.

Τέλος, ζητεί να προχωρήσει άμεσα η δημιουργία υποδομών για την υποδοχή
προσφύγων, ο αριθμός των οποίων αναμένεται να αυξηθεί λόγω των γεγονότων στο
Αφγανιστάν και στη Μέση Ανατολή.

Διευκρινίσεις για τις απελάσεις αλλοδαπών

«Δεν γίνονται επαναπροωθήσεις με καράβια. Μόνο με λεωφορεία, τρένα και
αεροπλάνα», υποστηρίζει ανώτατος αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας.
«Επαναπροωθήσεις αλλοδαπών γίνονται με όποιες χώρες έχουμε υπογράψει σχετικές
συμβάσεις. Όπως η Αλβανία για παράδειγμα. Μεταφέρουμε με λεωφορεία τους
λαθρομετανάστες στα σύνορα και τους παραλαμβάνουν οι εκεί Αστυνομικές Αρχές.
Ακόμη και στις περιπτώσεις που οι λαθρομετανάστες δεν γίνονται δεκτοί στη χώρα
τους, δεν τους αφήνουμε και φεύγουμε. Τους μεταφέρουμε πίσω στη χώρα μας. Αυτό
συνέβη πριν από ενάμιση μήνα με τέσσερις λαθρομετανάστες από το Μπανγκλαντές
που απελάθηκαν με απόφαση της Δικαιοσύνης. Τους μεταφέραμε αεροπορικώς στη
χώρα τους, και όταν δεν έγιναν δεκτοί ­ για το λόγο ότι ήταν μέλη μιας φυλής
την οποία δεν αναγνωρίζουν οι επίσημες Αρχές ­ τους φέραμε πίσω στη χώρα μας».